یادگیری برای جوانانی که باید توانایی‌های تازه بسیاری را با مقصد بقا و پیشرفت در جهان بیاموزند، از برتری بالایی برخوردار است؛ اما یادگیری در میانسالی و پیری نیز برای گذر پیروزی‌آمیز از تغییرات در عرصه‌هایی همانند حالت سلامت، مسکن و فناوری اهمیت دارد. شواهد تعداد بسیاری نشان خواهند داد بزرگسالان مسنی که در فعالیت‌های شناختی پیچیده همانند یادگیری نحوه منفعت گیری از یک برنامه تازه یا سخن بگویید کردن به یک زبان خارجی شرکت می‌کنند، می‌توانند خطر زوال عقل خود را افت دهند و توانایی خود را برای کارکرد جدا گانه طویل‌تر تحکیم کنند.

به نقل از وب‌سایت رسمی انجمن روان‌شناسی آمریکا، زمان‌ شرکت کردن در فعالیت‌های شناختی پیچیده برای بزرگسالان مسن همیشه به راحتی در دسترس نیست. افراد میانسال و مسن زیاد تر باید ابتکار عمل را برای یافتن راه‌های تازه در به حداکثر رساندن پتانسیل شناختی خود در پیش بگیرند، اما دانشمندان امیدوارند که جوامع، دسترسی به راه حلهای مقرون‌به‌صرفه را برای یادگیری این گروه از جمعیت – خواه آنلاین و خواه حضوری – افزایش دهند.

دکتر «ریچل وو»(Rachel Wu)، دانشیار روانشناسی «دانشگاه کالیفرنیا ریورساید»(UC Riverside) او گفت: به نظر می‌رسد یک انتظار اجتماعی وجود دارد که قرار نیست بزرگسالان به اندازه کودکان یاد بگیرند.

بزرگسالان مسن‌تر که در یک محیط یادگیری حمایتی قرار می‌گیرند، می‌توانند توانمندیهای شناختی و مطمعن به نفس خود را در یادگیری به طور قابل توجهی افزایش دهند.وو در حال بازدید چگونگی مقابله با این خطر است و یافته‌های تازه او نشان خواهند داد بزرگسالان مسن‌تر که در یک محیط یادگیری حمایتی قرار می‌گیرند، می‌توانند توانمندیهای شناختی و مطمعن به نفس خود را در یادگیری به طور قابل توجهی افزایش دهند.

دکتر «آن استفن»(Ann Steffen)، استاد گروه علوم روانشناسی «دانشگاه میزوری سنت لوئیس»(UMSL) او گفت: پژوهش‌ها نشان خواهند داد افراد مسنی که مطلب‌های منفی را درمورد پیری باور می‌کنند، زندگی خود را بر پایه آن مطلب‌ها شکل خواهند داد.

روانشناسان در حال بازدید راه حلهای گوناگونی از جمله مداخلات اراعه‌شده به طور حضوری از طریق تبلت و رایانه یا از طریق حقیقت مجازی برای شراکت دادن بزرگسالان در یادگیری می باشند. یافته‌های آنها نشان خواهند داد که منفعت گیری از انعطاف‌پذیری عصبی در هر سنی می‌تواند مطمعن به نفس، انگیزه و تمایل به مقابله با چالش‌های تازه را افزایش دهد؛ یعنی عواملی که در نهایت به افراد پشتیبانی می‌کنند تا با تغییرات سازگار شوند و برای زمان طویل‌تری جدا گانه بمانند.

دکتر «آلن گو»(Alan Gow)، استاد روانشناسی «دانشگاه هریوت وات»(Heriot-Watt University) او گفت: مردم باید فهمیدن کنند که تا حدودی می‌توانند بر سلامت مغز خود تأثیر بگذارند. اعمال تغییراتی در سبک زندگی و در همه مرحله های زندگی می‌تواند بر توانایی شناختی در مرحله های بعدی زندگی تأثیر بگذارد.

به نقل از ساینس‌دیلی، پژوهش سه‌ساله پژوهشگران آمریکایی مشخص می کند که سلامت مغز می‌تواند در هر سنی بهبود یابد و باور رایج را مبنی بر این که تیزبینی ذهنی با افزایش سن افت می‌یابد، به چالش می‌کشد.

پژوهشگران مرکز سلامت مغز «دانشگاه تگزاس در دالاس»(UT Dallas) طی پژوهش سه‌ساله خود دریافتند که افزایش سن به طور خودکار به معنی از دست دادن تیزبینی ذهنی نیست. یافته‌های این پژوهش نشان داده‌اند که سلامت مغز و توانمندیهای شناختی می‌توانند در طول زندگی به بهبود خود ادامه دهند.

این پژوهش بر پایه داده‌های «پروژه سلامت مغز» انجام شده است که توسط مرکز سلامت مغز در سال ۲۰۲۰ برای فهمیدن بهتر چگونگی تحکیم و بهبود سلامت مغز در طول عمر اغاز شد.

پژوهشگران ۳۹۶۶ بزرگسال در محدوده سنی ۱۹ تا ۹۴ سال را بازدید کردند. این گروه تقریباً یک پنجم کل شرکت‌کنندگان پروژه سلامت مغز را راه اندازی می‌دادند. شرکت‌کنندگان در طول سه سال، فعالیت‌های آموزشی کوتاهی را انجام دادند که فقط پنج تا ۱۵ دقیقه در روز زمان می‌بردند.

این گروه پژوهشی برای برسی تغییرات رخ‌داده در سلامت و کارکرد مغز، از «شاخص سلامت مغز»(BHI) منفعت گیری کردند که یک برسی گسترش‌یافته توسط پژوهشگران مرکز سلامت مغز دانشگاه تگزاس در دالاس است و برای اولین بار در یک پژوهش آزمایشی در سال ۲۰۲۱ معارفه شد. شاخص سلامت مغز برای تشخیص بهبود و افت سلامت مغز طراحی شده است. این شاخص، سه حوزه مهم را بازدید می‌کند که عبارت هستند از وضوح، اعتدال عاطفی و ربط با مردم و مقصد.

هر مغزی همانند تاثییر انگشت بی همتا است و پتانسیل رشد دارد و سلامت مغز را می‌توان در هر سنی به طور فعال پرورش داد.«لوری کوک»(Lori Cook) از پژوهشگران این پروژه او گفت: هر مغزی همانند تاثییر انگشت بی همتا است و پتانسیل رشد دارد. این پژوهش، روایت غالب را درمورد زوال شناختی اجتناب‌ناپذیر به چالش می‌کشد و در عوض مشخص می کند که سلامت مغز را می‌توان در هر سنی به طور فعال پرورش داد.

به حرف های پژوهشگران، تغییرات مثبت حتی در بین شرکت‌کنندگانی دیده شد که در دهه ۸۰ زندگی خود بودند. این مشخص می کند که تلاش برای بهبود سلامت مغز می‌تواند زمان‌ها پیش از ابراز علائم یا بیماری سودمند باشد و در مرحله های بعدی زندگی نیز مؤثر باقی بماند.

دکتر «ساندرا باند چپمن»(Sandra Bond Chapman)، پژوهشگر ارشد این پروژه او گفت: ما زمان بسیاری را با این فکر منسوخ سپری کرده‌ایم که باید چشم به راه بمانیم اتفاق بدی برای مغزمان بیفتد تا بتوانیم کاری برای آن انجام دهیم. این پژوهش به ما یادآوری می‌کند که مغز ما با سن تعریف نمی‌شود؛ بلکه با احتمالات تعریف می‌شود.

یکی از قابل دقت‌ترین یافته‌های این پژوهش مربوط به شرکت‌کنندگانی می بود که در اغاز، کمترین امتیاز شاخص سلامت مغز را داشتند. این گروه با گذشت زمان بیشترین پیشرفت را توانایی کردند. کوک او گفت: به نظر می‌رسد افرادی که از پایین‌ترین سطح اغاز می‌کنند، بیشترین زمان را برای رشد دارند. آنها امکان پذیر با نگرانی‌های بیشتری داخل شوند و به همین علت، انگیزه بیشتری را برای اندوخته‌گذاری زمان ملزوم با مقصد دیدن پتانسیل رشد زیاد تر داشته باشند. مسئله قابل دقت این است که ما حتی در افراد با کارکرد بالا نیز رشد قابل اندازه‌گیری را مشاهده کردیم.

پژوهشگران دریافتند که شراکت، نیرومندترین پیش‌بینی‌کننده‌ بهبود است. عواملی همانند سن، جنسیت و سطح تحصیلات تعیین نکردند که آیا شرکت‌کنندگان تحول مثبتی را توانایی کرده‌اند یا خیر.

کوک خاطرنشان کرد که جمعیت مورد بازدید آنها به طور کامل نماینده عموم مردم نیستند. زیاد تر شرکت‌کنندگان سفیدپوست، زن و دارای تحصیلات دانشگاهی بودند.

این پژوهش در مجله «Scientific Reports» به چاپ رسید.