از حال رفتن ناگهانی کریستین اریکسن، ستاره دانمارکی، در جریان بازی دوستانه روبه رو اوکراین، یکی از دلواپس‌کننده‌ترین و ترسناک‌ترین صحنه‌های دنیای فوتبال را مجدد به روی صحنه آورد.

این بازیکن برای زمان کوتاهی هوشیاری خود را از دست داد و سپس مجدد هوشیاری خود را به دست آورد و در حالی که مطمعن داده می‌شد وضعیتش پایدار است، زمین را ترک کرد.

این حادثه صحنه‌ای را به یاد آورد که در یورو ۲۰۲۱ جهان را تکان داد، وقتی که اریکسن در جریان بازی دانمارک روبه رو فنلاند بعد از ایست قلبی ناگهانی، روی زمین افتاد. میلیون‌ها نفر در آن روز متحیر شدند تا این که تیم‌های پزشکی موفق شدند جان او را نجات دهند و به او اجازه دهند به زمین برگردد و دوران حرفه‌ای خود را در یکی از الهام‌قسمت‌ترین داستان‌های برگشت در تاریخ ورزش ادامه دهد.

اما اریکسن تنها بازیکنی نیست که به علت یک بحران ناگهانی سلامتی در روبه رو هواداران از حال رفته است. در طول دهه‌های قبل، ورزشگاه‌های فوتبال ناظر حوادث بسیاری بوده‌اند که در خاطره بازی حک شده‌اند.

غش کردن مارک ویوین فوئه، بازیکن کامرونی، در جریان بازی کشورش روبه رو کلمبیا در نیمه‌نهایی جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۰۳، یکی از غم‌انگیزترین صحنه‌های تاریخ فوتبال محسوب می‌شود. با وجود کوششها برای احیای او در زمین و انتقالش به بیمارستان، پزشکان نتوانستند او را نجات دهند و او در سن ۲۸ سالگی در حادثه‌ای که جامعه جهانی ورزش را شوکه کرد، درگذشت.

تنها یک سال سپس، هواداران فوتبال اروپا لحظه شبیهی را توانایی کردند، وقتی که میکلوش فهر مجارستانی، بازیکن بنفیکا در پرتغال، در جریان یک مسابقه لیگ پرتغال از حال رفت. این بازیکن تنها چند ثانیه قبل از سقوط ناگهانی‌اش لبخند می‌زد و سپس بر تاثییر دعوا قلبی درگذشت. این یکی از دلخراش‌ترین تصاویری می بود که تا بحال در زمین دیده شده است.

در سال ۲۰۰۷، آنتونیو پوئرتا، ستاره نوظهور آن زمان سویا، در جریان یک مسابقه لیگ اسپانیا از هوش رفت. اگرچه او در ابتدا از زمین خارج شد، اما حالت او به شدت رو به وخامت گذاشت و چند روز سپس درگذشت و اسپانیا و اروپا را در شوک فرو برد.

در انگلستان، دنیای فوتبال ناظر یکی از مشهورترین داستان‌های زنده ماندن بازیکنان می بود، وقتی که فابریس موامبا، بازیکن بولتون، در جریان بازی جام حذفی روبه رو تاتنهام در سال ۲۰۱۲ از حال رفت. قلب او برای زمان طویل از کار افتاد تا این که تیم‌های پزشکی موفق به احیای او شدند. اگرچه او هیچ زمان به گفتن یک بازیکن حرفه‌ای به زمین بازنگشت، اما زنده ماندن او یک معجزه پزشکی برداشت می‌شد.

در سال‌های تازه، این چنین حوادثی زیاد تر اتفاق افتاده است. شیخ تیوته، بازیکن اسبق نیوکاسل و اهل ساحل عاج، در جریان تمرین در چین در سال ۲۰۱۷ درگذشت.

در همان سال، اتفاق غم‌انگیز فرد دیگر رقم خورد، وقتی که عبدالحق نوری، بازیکن هلندی، در جریان یک بازی دوستانه برای آژاکس از حال رفت و دچار صدمه شدید مغزی شد که به دوران فوتبال او آخر داد.

رافائل دوامنا، بازیکن غنایی، نیز در جریان یک بازی لیگ آلبانی در سال ۲۰۲۳، با وجود مداخله سریع پزشکی و تلاش برای نجات او، درگذشت.

حملات قلبی محدود به بازیکنانی نیست که در طول مسابقات از حال می‌روال. ایکر کاسیاس، دروازه‌بان افسانه‌ای اسپانیایی، بعد از دعوا قلبی در جریان تمرین با پورتو در سال ۲۰۱۹ ناچار به آخر دادن به دوران حرفه‌ای خود شد.

دالی بلیند، دروازه‌بان هلندی که در جریان یک بازی دوستانه با آژاکس در سال ۲۰۲۰ از حال رفت، نیز دچار بیماری قلبی شد که نیاز به کاشت ضربان‌ساز قلب داشت. او سپس از درمان به فوتبال برگشت.

در سال ۲۰۲۱، سرخیو آگوئرو، ستاره آرژانتینی، بعد از آنکه آزمایش‌های پزشکی نشان داد که او بعد از یک هراس از سلامتی در جریان بازی برای بارسلونا، از یک اختلال ریتم قلبی جدی رنج می‌برد، ناچار به بازنشستگی دائمی شد.

این حوادث غم‌انگیز فدراسیون‌ها و باشگاه‌ها را بر آن داشت تا رویه‌های پزشکی را به مقدار بی‌سابقه‌ای تشدید کنند و دفیبریلاتورها و معاینات دوره‌ای پیشرفته به قسمت‌های الزامی پروتکل‌های مسابقات و مسابقات بزرگ تبدیل شدند تا از تکرار این چنین فجایعی جلوگیری شود.

با وجود پیشرفت‌های پزشکی بزرگ، دیدن بازیکنی که یک دفعه در زمین بازی از حال می‌رود، هم چنان یکی از ترسناک‌ترین لحظات فوتبال است.

این اتفافات به همه یادآوری می‌کند مسابقاتی که هر هفته میلیون‌ها نفر را خیره می‌کند، می‌تواند در عرض چند ثانیه به نبردی واقعی بین زندگی و مرگ تبدیل شود، همانطور که برای اریکسن و موامبا اتفاق افتاد، و همانطور که زندگی به نحوه غم‌انگیزی برای فوئه، پوئرتا، فهر، دوامینا و نام‌های فرد دیگر که داستان‌هایشان تا به امروز در خاطره هواداران باقی مانده است، آخر یافت.