روزنامه هم میهن نوشت: این رسم نادرستی است که رشد اقتصادی خود را با یک دهه قبل قیاس کنیم، ولی تورم را با روزی که تحویل گرفتیم!

رشد اقتصادی از همان سال۱۳۹۹ و پیش از این دولت اغاز شده می بود و بعد از آمدن این دولت هم تحول چندانی در ابتدا نکرد. حتی در بهار آن سال که دولت روحانی می بود به بیشتر از ۶درصد رسید. به این علت، اقتصاد سرزمین در حال رشد می بود که آقایان دولت را تحویل گرفتند.

در سخنرانی بودجه سال ۱۴۰۱ از بی‌ثباتی اقتصادی و تورم فزاینده سخن بگویید کردند، همه ناظر آن بودیم که در آن سال نه‌تنها بی‌ثباتی اقتصادی حل نشد که زیاد تر هم شد و تورم نیز به بیشترین رقم های خود رسید.

از کسری بودجه و الزام حذف آن و نیز مشکلات ناشی از استقراض از بانک مرکزی و افزایش پایه پولی به‌گفتن خط قرمز سخن انها گفتند درحالی‌که هر دو به طریقی رقم خورد. اولی از طریق افزایش بدهی بانک‌ها و دومی هم که کلاً در این سال مراعات نشد.

از ۸ درصد رشد اقتصادی، توزیع عادلانه و اشتغال سخن بگویید کردند که هیچ‌کدام مطابق قولها نبوده است و فاصله عمل با قولها نیز زیاد می بود.

در سخنرانی بودجه سال ۱۴۰۲ تلاش کردند که شعارها را کم کنند، چون در عمل فهمید شده بودند که آن سخن‌ها دیگر کارآیی ندارد.

امسال در سخنرانی بودجه ۱۴۰۳ نکات شگفت‌تری وجود داشت. بدون اشاره جدی به علل ناکامی شعار مهار تورم، به رشد اشتغال پرداخته‌اند که در شش‌ماه قبل ۸۵۰هزار شغل تشکیل شده است! این آمار وجود خارجی ندارد.

تا این مدت گزارش مربوط انتشار نشده است. بعلاوه باید درمورد دستمزد کارگران و کارمندان توضیح می‌دادند که چرا در سال قبل آن اندازه کمتر از نرخ تورم افزایش یافت و امسال نیز به‌رغم تورم بالا، هم چنان زیاد کمتر از مقدار تورم افزایش اشکار کرده است.

ایشان در ادامه سخنان خود اظهار داشت که کار هست، کارگر نیست. خُب! علت آن روشن است، دستمزدها آن اندازه پایین است که دلیلی بر کار کردن وجود ندارد. حتی این برای کارگران زیاد ساده است و نه برای افراد تحصیلکرده؛ لذا ایشان ضمن پذیرفتن بیکاری افراد تحصیلکرده به‌شدت از کنار آن می‌گذرد.

گزاره‌های شرطی ایشان همانند این که اگر در افزایش اندوخته‌گذاری و منفعت‌وری کنترلی صورت نگیرد، امکان پذیر ناظر تداوم رشد نباشیم در شأن گفتن در این چنین جایگاهی نیست. باید با قاطعیت و بر پایه برنامه اظهارنظر کنند،.

دلنشین‌ترین قسمت سخنان ایشان آنجا می بود که انها گفتند: «در این دولت معتقدیم که اگر چاله‌ای در مسیر مشاهده کردیم باید چاره کنیم و اگر قضیه‌ای دیدیم باید حل قضیه کنیم نه این که بگوییم دولت قبل این چنین می بود و دولت قبل چنان می بود!» روشن است که اگر «دولت قبل» را از این دولت بگیرند به گمان زیادً عموم طرفداران‌شان دچار لکنت زبان خواهند شد.

دلنشین‌ترین قسمت سخنان این می بود که؛ نظام پرداخت‌ها به معلمان، کارگران و کارمندان باید عادلانه‌تر باشد. ولی نگفتند چطور با تورم ۴۰درصدی افزایش حقوق زیر ۲۰درصدی عادلانه است؟