ضریب جینی ۱۴۰۲ به ۰.۳۹۷۹ رسید؛ ۴۷.۵ درصد درآمد در دست ۲۰ درصد ثروتمند

مرکز آمار ایران گزارش داد که ضریب جینی سرزمین در سال ۱۴۰۲ با افزایش ۰.۰۱۰۲ به ۰.۳۹۷۹ رسیده است. این شاخص نشان میدهد که سهم بیست درصد پرهزینهترین جمعیت از توزیع درآمدها به ۴۷.۵ درصد رسیده است.

ضریب جینی یکی از مهمترین شاخصهای سنجش نابرابری درآمد در جامعه است. این عدد بین صفر و یک متغیر است که صفر به معنی توزیع کاملا برابر درآمد یا ثروت و یک به معنی نابرابری مطلق در توزیع درآمدها میباشد.

بر اساس گزارش مرکز آمار، ضریب جینی خانوارهای ایرانی در سال ۱۴۰۲ برای کل کشور ۰.۳۹۷۹ محاسبه شده که نسبت به سال قبل ۰.۰۱۰۲ افزایش داشته است. این ضریب برای خانوارهای شهری و روستایی به ترتیب ۰.۳۸۲۰ و ۰.۳۵۸۳ برآورد شده که نسبت به سال قبل به ترتیب ۰.۰۱۲۴ افزایش و ۰.۰۰۶ کاهش را نشان میدهد.

کل کشور در سال ۱۴۰۲

سهم بیست درصد کمهزینهترین و پرهزینهترین جمعیت به ترتیب ۵.۹۵ و ۴۷.۵۰ درصد برآورد شده است. نسبت ده، بیست و چهل درصد پرهزینهترین به ده، بیست و چهل درصد کمهزینهترین جمعیت در کل کشور به ترتیب ۱۳.۹۵، ۷.۹۹ و ۴.۲۰ است. به عبارت دیگر بیست درصد جمعیت با پایینترین درآمد تنها ۵.۹ درصد از درآمدهای کشور را در اختیار داشته و در طرف دیگر بیست درصد جمعیتی بیشترین درآمدی به تنهایی ۴۷.۵ درصد از درآمدهای جامعه را به خود اختصاص دادهاند.

در حوزه توزیع درآمد شاخصهای دیگری همچون شاخص تیل، اتکینسون و پالما نیز برای تبیین بهتر حالت پردرآمدها و کمدرآمدها وجود دارد. شاخص پالما به ۱.۹۵، شاخص تیل به ۰.۲۷۲۳ و شاخص اتکینسون به ۰.۲۳۴۹ رسیده است.

مناطق شهری

سهم بیست درصد کمهزینهترین و پرهزینهترین جمعیت در مناطق شهری به ترتیب ۶.۶۰ و ۴۶.۵۴ درصد است. نسبت ده، بیست و چهل درصد پرهزینهترین به ده، بیست و چهل درصد کمهزینهترین جمعیت در مناطق شهری به ترتیب ۱۱.۸۸، ۷.۰۵ و ۳.۸۸ برآورد شده است.

مناطق روستایی

در مناطق روستایی کشور، سهم بیست درصد کمهزینهترین و پرهزینهترین جمعیت به ترتیب ۶.۸۵ و ۴۳.۸۲ درصد است. نسبت ده، بیست و چهل درصد پرهزینهترین به ده، بیست و چهل درصد کمهزینهترین جمعیت در مناطق روستایی به ترتیب ۱۰.۲۶، ۶.۴۰ و ۳.۶۵ است. شاخص پالما ۱.۵۶، شاخص تیل ۰.۲۱۴۲ و شاخص اتکینسون ۰.۱۹۱۹ محاسبه شده است.

شکاف درآمدی در کدام استانها کمتر و بیشتر است؟

بر اساس این گزارش، در سال ۱۴۰۲ در مناطق شهری کمترین ضریب جینی در استان کرمان با ۰.۲۶۲۵ و بیشترین ضریب جینی در استان سیستان و بلوچستان با ۰.۴۱۹۸ محاسبه شده است. در مناطق روستایی نیز کمترین ضریب جینی مربوط به استان کرمان با ۰.۲۴۱۳ و بیشترین ضریب جینی مربوط به استان همدان با ۰.۳۹۴۸ برآورد شده است.