سوشی؛ تحلیل کامل مزایا و خطرات بهداشتی این غذا
سوشی؛ تحلیل کامل مزایا و خطرات بهداشتی این غذا, دکتر محمد احمدی، متخصص بهداشت مواد غذایی و عضو هیئت علمی دانشگاه و رئیس شورای نظام دامپزشکی مازندران، در مورد ارزش غذایی و خطرات احتمالی سوشی توضیح داده است.
ایشان معتقدند که اجزای تشکیلدهنده این غذا شامل ماهی، جلبک نوری، برنج، زنجبیل و واسابی، هر کدام دارای ویژگیهای تغذیهای منحصر به فرد هستند.\ارزش غذایی اجزای سوشیماهی به عنوان مؤلفه اصلی سوشی، منبع غنی پروتئین، اسیدهای چرب امگا۳، ویتامینها و مواد معدنی است. جلبک نوری که برای پیچیدن سوشی استفاده میشود، حاوی ریز مغذیات فراوانی است و خواص ضدالتهاب و ضدسرطان دارد.
کنار سوشی سرو میشود، واسابی است.
این ماده از ریشه گیاه واسابی ژاپنی تهیه میشود؛ با توجه به ندرة این گیاه در ایران، معمولاً از ترکیب خردل، ریشه ترب معمولی و رنگ مواد غذایی سبز برای شبیهسازی طعم و ظاهر آن استفاده میشود که خود نیز ارزشهای تغذیهای دارد.\خطرات پنهان در مصرف ماهی خامبا وجود مزایای تغذیهای، مصرف سوشی ریسکهای بهداشتی جدی دارد.
ان میتواند باعث علائم گوارشی شدید (دلپیچ، تهوع، استفراغ) و علائم عمومی (سردرد، تب، درد عضله) شود.
در افراد با ایمنی ضعیف مانند بارداران، کودکان، سالمندان و بیماران مزمن، این عفونتها میتواند جانبخش باشد.\تدابیر کاهش خطر در تهیه سوشیبرای ایمنسازی این غذا، نگهداری ماهی در دمای منجمد (فریزر) برای حداقل ده روز الزامی است، زیرا این دما باعث از بین رفتن انگلها و لاروهای آنها میشود.
ترکیبات جانبی مانند اسید استیک در سرکه برنج، مواد فنلی در واسابی و ترکیبات فعال در جلبک و زنجبیل میتوانند تا حد ما رشد باکتریها را مهار کنند.\نکته مهم دیگر، خطر سمیت باکتری باسیلوس سرئوس در برنج پخته است که در صورت نگهداری نامناسب در دمای اتاق، رشد میکند و باعث مسمومیت غذایی میشود.
بنابراین تهیه سوشی در محیطهای فاقد نظارت بهداشتی دقیق توصیه نمیشود.\\نحوه نگهداری و تشخیص سلامت سوشیسوشی آماده باید حداکثر یک تا دو روز در یخچال (در ظروف دربسته) و تا یک ماه در فریزر نگهداری شود، هرچند یخزنی میتواند بافت و طعم آن را تغییر دهد. نگهداری این غذا در دمای اتاق بیش از یک ساعت به هیچ وجه مجاز نیست.
از آنجا که عوامل بیماریزا ممکن است بدون تغییر طعم، بو، رنگ یا ظاهر، در غذا وجود داشته باشند، تشخیص سلامت سوشی تنها با چشم و حاستهای حسی غیرممکن است و نیاز به تأیید آزمایشگاهی دارد.