برآوردها مشخص می کند اقتصاد ایران می‌تواند طی یک دوره ۵ تا ۸ ساله، از محل این سه موتور مهم، نزدیک به ۱۵۰‌میلیارد دلار به تشکیل خود اضافه کند. سیاست‌های نادرست دهه‌های قبل، در کنار تحریم‌های ۱۵ سال تازه، ساختاری نامتوازن برای اقتصاد ایران به وجود اورده است. از این رو، در صورت از بین بردن تحریم‌ها و اجرای اصلاحات داخلی، اقتصاد ایران می‌تواند داخل «عصر جدیدی» از رشد و تحول شود.

توریسم؛ نجات‌قسمت اقتصاد ایران

توانایی کشورهایی همانند ترکیه مشخص می کند که صنعت گردشگری می‌تواند به یک منبع مهم ارزآوری تبدیل شود؛ به‌طوری که این سرزمین در سال‌های تازه تنها از محل گردشگری سالانه نزدیک به ۵۰‌میلیارد دلار درآمد مستقیم کسب کرده و با در نظر گرفتن اثرات غیرمستقیم، سهم این قسمت به نزدیک به ۱۰ درصد تشکیل ناخالص داخلی آن رسیده است. ایران نیز از ظرفیت‌های بالقوه زیاد بالایی در حوزه گردشگری برخوردار است؛ از میراث تاریخی گسترده و تنوع فرهنگی گرفته تا جغرافیای متنوع و چهارفصل.

نفت و گاز؛ دلنشین‌ترین حوزه برای اندوخته خارجی

برآوردها مشخص می کند با جذب اندوخته‌ای در نزدیک به ۷۰ تا ۱۰۰‌میلیارد دلار طی یک بازه ۵ تا ۸ ساله، امکان افزایش تشکیل نفت به مقدار نزدیک به ۲‌میلیون بشکه در روز وجود دارد. با فکر قیمت متوسط ۶۰ دلار برای هر بشکه نفت، این افزایش تشکیل می‌تواند سالانه بیشتر از ۴۰‌میلیارد دلار درآمد ارزی تازه برای اقتصاد سرزمین تشکیل کند.

مطابق برآوردهای کارشناسی، با اصلاح سیاست‌های انرژی و به‌کارگیری الگوهای بهینه مصرف، امکان افت مصرف معادل نزدیک به ۲‌میلیون بشکه نفت خام در روز وجود دارد. به این علت در یک افق ۵ تا ۸ ساله، اقتصاد ایران می‌تواند از دو مسیر همزمان یعنی افزایش تشکیل و صرفه‌جویی در مصرف داخلی، ظرفیت صادراتی انرژی خود را تا نزدیک به ۴‌میلیون بشکه معادل نفت در روز افزایش دهد. این تحول می‌تواند سالانه بین ۸۰ تا ۱۰۰‌میلیارد دلار درآمد ارزی برای سرزمین تشکیل کند.

ترانزیت؛ سومین ظرفیت بالقوه ایران

ایران به‌علت موقعیت ژئوپلیتیک خود به‌گفتن پیوندگاه سه قاره، ظرفیت قابل‌توجهی برای تبدیل شدن به یک‌ هاب ترانزیتی بین مسیرهای کلیدی تجارت جهانی، از جمله کریدور هند-روسیه و چین-اروپا، دارد. این موقعیت می‌تواند ایران را به یکی از گره‌های مهم شبکه لجستیک منطقه‌ای و جهانی تبدیل کند.

برآوردها مشخص می کند برای گسترش شبکه ریلی، نوسازی و گسترش بنادر و تشکیل زیرساخت‌های لجستیک مدرن، اندوخته‌ای در نزدیک به ۳۰ تا ۵۰‌میلیارد دلار طی یک بازه وقتی ۵ تا ۱۰ ساله مورد نیاز است. در صورت تحقق این سطح از اندوخته‌گذاری و بهبود کارآیی نهادی، درآمد سالانه ایران از محل خدمات ترانزیتی می‌تواند به نزدیک به ۸ تا ۱۵‌میلیارد دلار افزایش یابد.

رشد پایدار در ایران، علاوه بر توافق و ارامش در سیاست خارجی، الزام اصلاحات اقتصادی داخلی نیز هست. «آزادسازی»، «ارامش‌سازی» و «خصوصی‌سازی»، در کنار از بین بردن تحریم‌ها، می‌تواند ساختار اقتصاد ایران را به‌طور بنیادین دگرگون کند.