پژوهش جدید نشان می‌دهد زنان میانسال بیشتر صحبت می‌کنند

زنان در میانسالی بیشتر از مردان صحبت می‌کنند: یافته‌های جدید پژوهشی

تصورات رایجی درباره میزان الكلام زنان و مردان وجود دارد، اما علم در این باره چه می‌گوید؟ یک تحقیق تازه و گسترده نشان می‌دهد که زنان در بخش بزرگی از دوران میانسالی، روزانه کلمات بیشتری از مردان بیان می‌کنند.

بر اساس گزارش ساینس‌آلرت، این مطالعه آشکار کرد که زنان در بازه سنی ۲۵ تا ۶۴ ساله، به طور میانگین روزانه ۳٬۲۷۵ کلمه بیش از مردان صحبت می‌کنند که معادل حدود ۲۰ دقیقه مکالمه اضافی در روز است. در سایر گروه‌های سنی، تفاوت معناداری مشاهده نشد.

کالین تیدول، روانشناس بالینی از دانشگاه آریزونا، بیان می‌کند: «یک باور بین‌فرهنگی قوی مبنی بر اینکه زنان بسیار بیشتر از مردان حرف می‌زنند وجود دارد. ما خواستیم بررسی کنیم که آیا این ادعا در آزمون تجربی صحت دارد یا خیر.»

برتری کلامی زنان در بازه ۲۵ تا ۶۴ سالگی

برخی از محققان این پژوهش، در سال ۲۰۰۷ در مطالعه‌ای شرکت کرده بودند که نشان می‌داد زنان و مردان تقریباً به اندازه‌ای یکسان (حدود ۱۶ هزار کلمه در روز) سخن می‌گویند. اما در تحقیق جدید، داده‌های گسترده‌تری تحلیل شده که شامل ۲٬۱۹۷ مشارکت‌کننده از چهار کشور، ۱۴ سال گردآوری اطلاعات و تجزیه‌وتحلیل بر اساس گروه‌های سنی مختلف بوده است.

قطعات کوتاه از مکالمات به صورت تصادفی، با استفاده از دستگاه ضبط الکترونیکی مخصوصی که شرکت‌کنندگان در طول روزمره می‌پوشیدند، ثبت و جمع‌آوری شد. در مجموع، ۶۳۱٬۰۳۰ کلیپ صوتی از محیط ضبط شده، پردازش و از طریق مدل‌های آماری تحلیل گردید.

داده‌های جدید جزئیاتی را فاش کرد که مطالعه ۲۰۰۷ از آن‌ها بی‌خبر بوده؛ از جمله اینکه زنان در اوایل بلوغ تا میانسالی بیشتر از مردان صحبت می‌کنند. با این حال، این داده‌ها علت افزایش کلمات زنان را раскры نمی‌کنند. محققان پیش‌بینی می‌کنند یکی از عوامل می‌تواند گفتگوهای مادران با فرزندان باشد، چرا که در بسیاری از نقش‌های جنسیتی، زنان بار اصلی مراقبت از کودکان را بر عهده دارند.

نمودار مربوطه نشان می‌دهد که زنان (قرمز) و مردان (آبی) روزانه چند کلمه بیان می‌کنند. محور عمودی تعداد تخمینی کلمات روزانه را و محور افقی پراکندگی افراد را نمایش می‌دهد. خطوط چین افقی میانگین هر گروه را مشخص می‌کنند. در این پژوهش ۸۷۴ مرد و ۱٬۳۲۳ زن مشارکت داشته‌اند.

ماتیاس مل، روانشناس دانشگاه آریزونا، می‌گوید: «اگر عوامل زیستی مانند هورمون‌ها علت اصلی بودند، باید این تفاوت در جوانان نیز دیده می‌شد. اگر عوامل اجتماعی و فرهنگی dominer بودند، انتظار می‌رفتیم با افزایش سن، شکاف بیشتر شود. اما هیچ‌کدام از این الگوها در داده‌ها مشاهده نشد.» در نتیجه، نه عامل زیستی و نه تغییرات میان نسلی به تنهایی نمی‌توانند تفاوت میزان کلام را توضیح دهند.

تنوع زیادی در میزان کلام میان افراد هر دو جنس در سنین مختلف وجود داشت و بسیاری از مشارکت‌کنندگان از هنجارهای آماری خارج بودند. برخی بسیار پرحرف و برخی بسیار کم‌حرف بودند. برای مثال، کم‌حرف‌ترین فرد یک مرد بود که تنها ۶۲ کلمه در روز می‌گفت، در حالی که پرحرف‌ترین مشارکت‌کننده نیز مردی بود با ۱۲۴٬۱۳۴ کلمه روزانه؛ یعنی در ۱۶ ساعت بیداری، به طور میانگین نزدیک ۱۳۰ کلمه در دقیقه صحبت می‌کرد.

داده‌ها همچنین نشان داد که میزان مکالمات افراد، صرف‌نظر از سن و جنسیت، در طول زمان کاهش یافته است. محققان این کاهش را به افزایش استفاده از صفحات نمایش مانند تلفن‌های هوشمند و کامپیوترها نسبت می‌دهند.

با وجود اینکه تحقیق جدید از مطالعه ۲۰۰۷ بسیار گسترده‌تر است، محققان معتقدند ابهامات همچنان باقی است. به عنوان مثال، مشخص شد زنان در اوایل تا میانه بزرگسالی، روزانه بین ۱٬۵۰۰ تا ۳٬۶۰۰ کلمه بیش از مردان صحبت می‌کنند که دامنه وسیعی دارد. در حداقل، تفاوت حدود ۱۰ دقیقه و در حداکثر ۲۳ دقیقه در روز است. برای تحلیل دقیق‌تر و تفکیک عوامل غیر از جنسیت، نمونه‌های بسیار بزرگ‌تر مورد نیاز است.

در تحقیقات آتی، تیم محققان قصد دارد عادات گفتگو و ارتباط آن با سلامت کلی را با دقت بیشتر بررسی کند. مل می‌افزاید: «شواهد قوی نشان می‌دهند تعاملات اجتماعی برای سلامت به اندازه فعالیت بدنی و خواب حیاتی است. این نیز نوعی حرکت مرتبط با سلامت محسوب می‌شود.»

این تحقیق در مجله شخصیت و روان‌شناسی اجتماعی منتشر شده است.