به نقل از چاینا دیلی،  این تراشه که توسط تیمی از محققان دانشگاه تونگ‌جی گسترش یافته، «واحد افق متحرک» نام دارد و نخستین نسل از تراشه‌های تخصصی طراحی‌شده برای «بهینه‌سازی غلتان» به حساب می اید. به حرف های پژوهشگران، این فناوری می‌تواند بعد از نصب روی خودروهای خودران، ربات‌ها، پهپادها و دیگر تجهیزات هوشمند، به‌صورت هم‌زمان محیط اطراف را تحلیل کند، محاسبات پیچیده انجام دهد و بر پایه شرایط حاضر تصمیم‌های لحظه‌ای بگیرد.

بر پایه توضیحات تیم تحقیقاتی، این تراشه با مقصد انجام مجموعه‌ای از ماموریت های پیچیده به‌صورت یکپارچه طراحی شده است؛ از جمله پردازش لحظه‌ای داده‌ها، تصمیم‌گیری، برنامه‌ریزی مسیر و اجرای فرمان در محیط‌های متغیر و پیش‌بینی‌ناپذیر. پژوهشگران اعتقاد دارند این توانایی می‌تواند محدودیت‌های حاضر در تراشه‌های عمومی را رفع کند؛ تراشه‌هایی که طبق معمول در روبه رو با شرایط پیچیده و متغیر، توان پردازشی کافی برای عکس العمل سریع و جدا گانه ندارند.

چن هونگ، از دانشمندان مهم این پروژه، می‌گوید ایده مهم این فناوری از شیوه تصمیم‌گیری انسان الهام گرفته است؛ یعنی همان توانایی تطبیق مداوم با تغییرات محیط و اصلاح تصمیم‌ها بر پایه بازخوردهای لحظه‌ای. او توضیح داده مقصد این پروژه تبدیل این قابلیت انسانی به یک راهکار سخت‌افزاری برای ماشین بوده تا وسایلی همانند خودروهای خودران یا ربات‌ها بتوانند بدون اتکا به دستورهای از پیش برنامه‌ریزی‌شده، جدا گانه عمل کنند.

به حرف های تیم تحقیقاتی، معماری این تراشه حاصل سه دهه توانایی در حوزه تلفیق الگوریتم و سخت‌افزار است و به‌طور کامل با مالکیت فکری جدا گانه گسترش یافته است. یکی از ویژگی‌های مهم آن، ترکیب الگوریتم‌های هوش مصنوعی با قوانین فیزیکی جهان واقعی است؛ قابلیتی که علاوه بر افزایش دقت پیش‌بینی و تصمیم‌گیری، نیاز ماشین‌ها به حجم عظیم داده‌های آموزشی را نیز افت می‌دهد.

پژوهشگران این چنین اظهار کرده‌اند مثالای از کنترل‌کننده مبتنی بر این تراشه پیش‌تر ساخته شده و آزمایش‌های میدانی آن روی ماشین واقعی نیز با پیروزی انجام شده است. به باور کارشناسان، این فناوری می‌تواند در آینده نقشی کلیدی در گسترش خودروهای خودران، ربات‌های صنعتی و نسل تازه تجهیزات هوشمند پیشرفته ایفا کند.