بیست‌وسومین دوره مسابقات لیگ برتر فوتبال در شرایطی سپری شد که ۲۹ نفر در جایگاه سرمربیان تیم‌ها قرار گرفتند. محمد نصرتی، اولی گلادیسون و وحید رضایی نیز تنها به زمان یک هفته روی نیمکت تیم‌های تراکتور تبریز، فولاد خوزستان و نساجی مازندران نشستند.

هشت تیم لیگ برتری در طول ۳۰ هفته، عمل به تحول مربی نکردند و با سرمربی ابتدای فصل خود تا آخر لیگ ادامه دادند. فصل ۱۴۰۳-۱۴۰۲ در کل شش سرمربی خارجی داشت که اوسمار لوس‌ویرا سرمربی پرسپولیس از همه موفق‌تر می بود و لوکاس آلکاراس سرمربی قبل نساجی از همه ناکام‌تر.

اوسمار که در نیم‌فصل اول به‌گفتن دستیار یحیی روی نیمکت پرسپولیس می‌نشست، در نیم‌فصل دوم در شرایطی جانشین گل‌محمدی شد که آماری بهتر از او ثبت کرد و با آمار کسب ۲.۵۳ امتیاز در هر مسابقه، نهمین قهرمانی سرخپوشان در ادوار گوناگون لیگ را به ارمغان آورد.

حمید مطهری که سابقه وجود در پرسپولیس را داشت و یقیناً سرمربی نساجی هم می بود، در شش هفته سرمربیگری تراکتور موفق به کسب ۱۴ امتیاز شد تا بالاتر از گل‌محمدی، از لحاظ نتیجه‌گیری دومین مربی برتر لیگ باشد. او در تراکتور با آن شرایط خاص، کار مهمی انجام داد.

استقلال هم با جواد نکونام ۶۷ امتیاز به دست آورد و بهترین نایب قهرمان تاریخ لیگ برتر لقب گرفت. نکونام در بین مربیانی که در ۳۰ مسابقه سرمربی بوده‌اند، با کسب ۲.۲۳ امتیاز از هر مسابقه صدرنشین است و در جدول کلی مربیان، در رتبه سوم قرار دارد.

در انتهای این جدول نیز نامی آشنا به چشم می‌خورد؛ علیرضا منصوریان. کاپیتان اسبق استقلال که در نیم‌فصل دوم فصل قبل سرمربی فولاد شد و هفتمین مربی برتر لیگ بیست‌ودوم می بود، در سه هفته نخست از کسب امتیاز بازماند.

جدول کلی مربیان لیگ برتر فوتبال در فصل ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به شرح زیر است (کارکرد مربیانی محاسبه شده که سابقه سرمربیگری در حداقل سه مسابقه را داشته‌اند):