راز تنبلی تنبلها کشف شد/ تنبل 2 انگشتی چرا اینقدر کُند است؟_آینده
به گزارش آینده
تنبلها موجوداتی غیرمعمول می باشند. آنها کندترین پستانداران روی کره زمین می باشند، کندترین متابولیسم را نیز دارند و دمای بدن خود را به طور مداوم تنظیم نمیکنند.
اکنون یک مطالعه ژنتیکی تازه سرنخهایی را در رابطه چگونگی فرگشت(تکامل) این موجودات مشهور به کندی و سبک زندگی زیاد کمانرژی کشف کرده است.
یک تیم بینالمللی از محققان، تجزیه و تحلیل جامعی از تنبل دو انگشتی(Choloepus didactylus) انجام دادهاند و آن را با دهها پستاندار دیگر از جمله مورچهخوار و آرمادیلو قیاس کردهاند.
تجزیه و تحلیل آنها چندین توالی دیانای را نشان داد که میتوانند خود را در موقعیتهای تازه در ژنوم حرکت دهند یا کپی کنند.
آنها که به گفتن ترانسپوزون(transposons) یا «ژنهای جهنده» شناخته خواهد شد، قسمت عمدهای از داستان چگونگی تکامل یک حیوان را راه اندازی خواهند داد.
در رابطه تنبل و شاخه آن در درخت تکامل، شواهد مربوط به جهیدن این ترانسپوزونها به بیشتر از ۳۰ میلیون سال پیش برمیگردد، اما چیزی که واقعاً دقت محققان را جلب کرد، این می بود که تعدادی از این ژنها به میتوکندریها که به گفتن نیروگاههای درون سلولها عمل میکنند و دیگر ژنهای دخیل در متابولیسم مرتبط بودند.
کامیلا ماتزونی(Camila Mazzoni)، متخصص ژنومیک تنوع زیستی از موسسه تحقیقات باغ وحش و حیات وحش لایبنیز در آلمان میگوید: یافتههای ما مشخص می کند که تنبلها امکان پذیر «سیستمهای پشتیبان» ژنتیکی را تکامل داده باشند که به جبران «میتوکندریهای آرام» آنها پشتیبانی میکند و از سبک زندگی منحصر به فرد آنها حمایتمیکند.
به عبارت دیگر، نیازِ کمِ سلولهای تنبلها به انرژی امکان پذیر علتتجمع جهشها در ژنومهای میتوکندری کند آنها شده باشد.
«ژنهای جهنده» امکان پذیر راهی برای جبران باشند و مسیرهای ژنتیکی جانشین را برای ادامه حیات حیوان تشکیل کنند، اما بدون تحقیقات زیاد تر نمیتوانیم بدانیم.
مسئله قابل دقت این است که چندین توالی ژنتیکی یافت شده در اینجا تقریباً ۳۰ میلیون سال نگه داری شدهاند. به نظر میرسد که آنها از یک جد مشترک تنبلهای مدرن سرچشمه گرفتهاند، یقیناً بعد از آنکه تنبلها از مورچهخوارها و آرمادیلوها جدا شدند.
ماتزونی میگوید: تنبلها کندترین متابولیسم را در بین پستانداران دارند، با این حال سالم میهمانند.
او گفت: فهمیدن چگونگی دستیابی آنها به این کار میتواند بینشهای جدیدی در رابطه چگونگی مدیریت کارآمد انرژی توسط سلولها آشکار کند.
تشکیل یک سبک زندگی بیتحرک میتواند مزیت مهم باشد و یافتههای این مطالعه پیامدهایی نیز برای سلامت انسان دارد.
پدرو گالانته(Pedro Galante)، زیستشناس مولکولی از بیمارستان سیریو لیبانس در برزیل میگوید: تعداد بسیاری از بیماریهای انسانی از جمله دیابت، اختلالات مرتبط با پیری، تخریب عصبی و تحلیل عضلات شامل مشکلاتی در تشکیل انرژی و کارکرد میتوکندری می باشند.
به گفتن مثال، شرایطی همانند چاقی میتواند بر میتوکندری تأثیر بگذارد و اختلال در این نیروگاهها با بیماریهایی همانند پارکینسون مرتبط دانسته شده است.
فکر این است که اگر دیانای تنبل میتواند به ما بیاموزد که چطور یک پستاندار را حتی وقتی که با ظرفیت کمتر از ظرفیت کامل خود کار میکند، سالم نگه داریم، میتواند راهی برای محافظت از این واحدهای تشکیل انرژی در سلولهای انسان به ما بدهد.
گالانته میگوید: اگرچه تحقیقات بیشتری مورد نیاز است، اما ردههای سلولی تنبلها میتوانند یک مدل طبیعی برای فهمیدن چگونگی کنار آمدن موجودات زنده با حالتهای کم انرژی و آنچه در بیماریها رخ میدهد، اراعه دهند.
او گفت: این کار در دراز زمان میتواند به تحقیقات در رابطه نگه داری بافت، پزشکی مراقبتهای اختصاصی، پیری، بیماریهای متابولیک و حتی سفرهای فضایی طویلزمان پشتیبانی کند.
با این حال، این کار باید با دقت انجام شود. ویرایشهای دیانای که توسط ژنهای جهنده تشکیل خواهد شد، میتوانند تبدیل بیماریهایی همانند سرطان در انسان شوند و این نوشته را که تنبلها تحمل بالایی در برابر آنها دارند، حتی قابل دقتتر میکند.
قدمهای بعدی در اینجا بازدید دقیقتر ژنهای قابل تکثیر است که تنبلها دهها میلیون سال به آنها چسبیدهاند و این چنین فهمیدن این که دقیقاً از نظر بیولوژیکی، به اختصاصی در رابطه میتوکندری و متابولیسم چه کاری انجام خواهند داد.
این موجودات دلنشین به طوری تکامل یافتهاند که ویژگیهایی داشته باشند که در غیر این صورت امکان پذیر مشکلساز برداشت شوند. سریع بودن به جای کند بودن طبق معمولً به گفتن بهترین شرط برای بقا در نظر گرفته میشود و بخشی از توضیح آن را میتوان درست درون دیانای تنبلها یافت.
مارسلا اولیانو-سیلوا(Marcela Uliano-Silva)، متخصص بیوانفورماتیک از موسسه ولکام سنگر(Wellcome Sanger) در بریتانیا میگوید: تکامل تا بحال میلیاردها آزمایش را به انجام رسانده است. ما با مطالعه حیوانات غیرمعمول همانند تنبلها، بعضی اوقات اوقات راهحلهای بیولوژیکی را کشف میکنیم که انسانها هیچ زمان آنها را تکامل ندادهاند.
این پژوهش در مجله BMC Biology انتشار شده است.
دسته بندی مطالب
اخبار کسب وکارها