محققان بنیاد شامپالیماد در پرتغال کشف کردند که حرکات صورت موش‌ها، استراتژی‌های فکری درونی آنها را آشکار می‌کند. این یافته می‌تواند راهی غیرتهاجمی برای مطالعه فعالیت مغز تشکیل کند و در عین حال نگرانی‌های جدیدی را در رابطه حریم خصوصی ذهنی برانگیزد.

به نقل از آی‌ای، در مطالعات قبلی، این گروه یک معما برای موش‌ها مطرح کرد. حیوانات باید تشخیص می‌دادند که کدام یک از دو فواره آب، نوشیدنی شیرین دارند.

از آنجایی که پاداش بین دو بار اراعه تحول می‌کرد، موش‌ها ناچار بودند استراتژی خود را برای دریافت پاداش درست، تنظیم کنند.

فانی کازتِس، نویسنده‌ اول مقاله و عضو مرکز ملی تحقیقات علمی و دانشگاه اکس مارسی، می‌گوید: ما می‌دانستیم که موش‌ها می‌توانند این ماموریت را با منفعت گیری از استراتژی‌های گوناگون حل کنند و می‌توانستیم بر پایه رفتارشان تشخیص دهیم که از کدام استراتژی منفعت گیری می‌کنند.

محققان انتظار داشتند که نورون‌ها فقط استراتژی فعال را منعکس کنند. در عوض، آنها دریافتند که صرف نظر از انتخاب انجام شده، همه استراتژی‌ها به طور همزمان در مغز نمایش داده خواهد شد.

این نوشته سوال جدیدی را نقل کرد: آیا امکان پذیر این استراتژی‌ها در چهره حیوانات نیز ظاهر شوند؟

چهره‌ها، فعالیت مغز را منعکس می‌کنند

این گروه هم حرکات صورت و هم فعالیت مغز را ثبت کردند. سپس داده‌ها را با یادگیری ماشینی تجزیه و تحلیل کردند. نتایج آنها را شگفت‌زده کرد. نشانه‌های ظریف صورت به اندازه جمعیت‌های نورونی آموزنده بودند.

زاخاری ماینن، محقق مهم بنیاد شامپالیماد، می‌گوید: در کمال شگفتی، فهمید شدیم که می‌توانیم به اندازه ثبت فعالیت ده‌ها نورون، اطلاعات بیشتری در رابطه آنچه موش «به آن فکر می‌کرد» از روی چهره آن به دست آوریم.

داشتن این چنین دسترسی آسانی به محتویات نهان ذهن می‌تواند پیشرفت مهمی در تحقیقات مغز تشکیل کند.

حتی دلنشین‌تر از آن، ارامش این نوشته در بین حیوانات می بود. دیوید ریاتو، نویسنده‌ همکار که اکنون در دانشگاه اکس مارسی و مینز سنت اتین است، می‌گوید: الگوهای چهره‌ شبیه، استراتژی‌های یکسانی را در بین موش‌های گوناگون نشان می‌دادند.

این مشخص می کند که انعکاس الگوهای خاص فکری در سطح حرکات صورت، دقیقا همانند ابراز احساسات، امکان پذیر کلیشه‌ای باشد.

قولها و نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی

به حرف های نویسندگان، این کار راهی برای مطالعه کارکرد مغز بدون ابزارهای تهاجمی اراعه می‌دهد. این می‌تواند به محققان پشتیبانی کند تا سلامت و بیماری را بهتر فهمیدن کنند. اما سهولت دسترسی، سؤالات اخلاقی را نیز نقل می‌کند.

ماینن خاطرنشان کرد: داشتن این چنین دسترسی آسانی به محتویات نهان ذهن این چنین نیاز به اغاز به فکر کردن در رابطه مقرراتی برای محافظت از حریم خصوصی ذهنی ما را برجسته می‌کند.

آلفونسو رنارت که او نیز از محققان مهم بنیاد شامپالیمود است، بر پیامدهای گسترده‌تر این نوشته اصرار کرد و او گفت: مطالعه ما مشخص می کند که ویدئوها فقط اسبق رفتاری نیستند، بلکه آنها این چنین می‌توانند دریچه‌ای دقیق به فعالیت مغز اراعه دهند. اگرچه این از دیدگاه علمی شوق‌انگیز است، اما در رابطه لزوم حفاظت از حریم خصوصی ما نیز سؤالاتی را تشکیل می‌کند.

نویسندگان استدلال می‌کنند که ویدئوهای چهره امکان پذیر به یک ابزار علمی قوی تبدیل شوند.

در عین حال، آنها از سیاست‌گذاران می‌خواهند قبل از این که این چنین فناوری‌هایی فراتر از آزمایشگاه‌ها بروند، عمل های حفاظتی را در نظر بگیرند.