تحقیق استرالیاییها: میمونها حتی تا پایان جهان هم نمیتوانند آثار شکسپیر را تایپ کنند
تحقیق استرالیاییها میمونها حتی تا پایان جهان هم نمیتوانند آثار شکسپیر را تایپ کنند, آزمایش فکری معروف به قضیه میمون نامتناهی از سالها پیش برای توضیح مفاهیم احتمال و تصادف مورد استفاده قرار میگیرد.
دو محقق استرالیایی از دانشگاه سیدنی، استفان وودکاک و جی فالتا، این فرضیه را با رویکرد ریاضی دقیق و محدودیتهای فیزیکی جهان واقعی بررسی کردند تا ببینند آیا میمونها واقعاً میتوانند مجموعه آثار ویلیم شکسپیر را بازتولید کنند.\محاسبات بر اساس پارامترهای واقعیاین پژوهش بر پایه یک شیمپانزه فرضی انجام شده که میتواند ۳۰ سال طول، با سرعت یک ضربه کلید در ثانیه، روی یک صفحهکلید ۳۰ دکمهای (حروف انگلیسی و علائم نگارشی رایج) تایپ کند.
استبر اساس محاسبات محققان، یک شیمپانزه تایپکننده تنها ۵ درصد شانس دارد که در طول عمر خود کلمه موز را به درستی تایپ کند.
احتمال اینکه این موجود فرضی بتواند یک جمله کوتاه و معنادار مانند من شیمپانزهام، پس هستم را به صورت تصادفی بسازد، یک بر ۱۰ میلیون میلیارد میلیارد برآورد شده است.\مجموعه کل جمعیت شیمپانزهها هم ناکافی استبرای تست سناریوی حداکثری، ریاضیدانان کل جمعیت شیمپانزههای زنده روی زمین، حدود ۲۰۰ هزار عدد، را به کار گرفتیند. حتی با این نیروی عظیم تایپکننده، تولید آثار کامل شکسپیر تا پایان عمر جهان غیرممکن باقی میماند.
گرچه قضیه میمون نامتناهی از نظر ریاضی محض و در بینهایت صحیح است، اما وقتی محدودیتهای فیزیکی مانند عمر محدود جهان (حدود یک گوگول سال تا مرگ گرمایی کیهان) در نظر گرفته میشود، این اصل گمراهکننده میشود.
جهان طبق تئوری پذیرفتهشده، به سمت انبساط و سرد شدن میرود و همه چیز در آن محو میشود، بسیار قبل از اینکه یک میمون تصادفی بتواند هملت را بنویسد.\سابقه آزمایشهای واقعی نیز نتایج مشابه داشتاین یافتهها با یک آزمایش واقعی در گذشته همخوانی دارد که در آن شش میمون سیاه کاکلدار به مدت چهار هفته با کامپیوتر وقت گذاشتند.