تورم نجومی در فوتبال ایران؛ افزایش بی‌رویه قیمت بازیکنان داخلی_آینده
تورم بی‌سابقه در بازار انتقالات فوتبال ایران؛ قیمت‌های نجومی بازیکنان داخلی باشگاه‌ها را به سمت لژیونر‌ها سوق داده
بازار نقل و انتقالات فوتبال ایران با افزایش بی‌رویه قیمت بازیکنان داخلی روبرو شده است. این روند در حالی ادامه دارد که باشگاه‌ها به دلیل محدودیت‌های مالی و نظارت شدید‌تر بر هزینه‌ها، تمایل بیش‌تری به جذب بازیکنان خارجی نشان می‌دهند.
با آغاز فصل جدید انتقالات، دقت باشگاه‌های لیگ برتری برای جذب بازیکن خارجی به می‌زان قابل توجه‌ی نسبت به سال گذشته افزایش یافته است. مسئله قابل توجه این است که وسواس فنی مدیران باشگاه‌ها بیشتر شده و اکنون با وجود نظارت دقیق‌تر بر هزینه‌ها و تزریق پول توسط اسپانسر‌ها و کارخانه‌های حمایتی، دقت بیش‌تری بر کیفیت و سطح توانایی گزینه‌های پیشن‌هادی دارند.
هرچند این موضوع در نگاه اول می‌تواند به کاهش کیفیت فوتبال داخلی ربط داده شود، اما واقعیت این است که به دلیل افزایش بی‌رویه و کنترل‌نشده قیمت بازیکنان داخلی، مسئولان باشگاه‌ها علاقه بیش‌تری به جذب بازیکنان خارجی در پست‌های مورد نیاز خود دارند.
به عنوان مثال، بازیکنی که در فصل قبل عملکردی با انتقادات فرا‌وان داشته، امسال برای حضور در یک تیم شهرستانی ۲۰ می‌لیارد تومان درخواست کرده است. یا بازیکنی که به عنوان یک لژیونر ناموفق شناخته می‌شود و در داخل نیز نظر خاصی جلب نکرده، از یک تیم شهرستانی قرارداد ۳۰ می‌لیارد تومانی خواسته است.
این روند در لیگ دسته اول نیز مشهود است و بازیکنان با کارکرد و تأثیرگذاری قابل توجه در فصل قبل، بدون شک قرارداد‌های نجومی‌تری را درخواست می‌کنند. پرداخت زمین، ملک و پول در خارج از کشور و در واقع پرداخت‌های خارج از قرارداد، یکی از تبعات منفی بالا رفتن بی‌حساب و کتاب تورم در فوتبال است.
مصوب شدن قوانین انتقالاتی جدید گامی خوب و ارزنده در جهت کنترل این نابسامانی محسوب می‌شود، اما افزایش خواست‌های مالی بازیکنان گوناگون برای عقد قرارداد تازه نشان می‌دهد که این قوانین، برش و قاطعیت لازم را نداشته‌اند. باشگاه‌ها امسال ناچارند بازیکنان مد نظر را با قیمت‌های جدید راضی نگه دارند که همین موضوع کلید دور زدن قوانین جدید و سقف بودجه است.
تقریبا برای همه اهالی فوتبال ثابت شده که انتقالات باشگاه‌های بزرگ بدون دور زدن سقف بودجه امکان‌پذیر نیست، چرا که خواست مالی بازیکنان سال به سال افزایش آشکاری دارد و باشگاه‌ها نمی‌توانند به طور کامل با این پدیده مقابله کنند. به همین دلیل به سراغ بازیکنان خارجی می‌روند که در نهایت با ۲۰۰ یا ۳۰۰ هزار دلار، قراردادی بیش از یک‌ساله منعقد می‌کنند. در حالی که برای عقد قرارداد با بازیکن داخلی باید معادل ۵۰۰ هزار دلار یا حتی بیشتر پرداخت کنند، اما احتمالا این بازیکن از نظر کیفی به اندازه بازیکن خارجی کارایی نخواهد داشت.
به نظر می‌رسد تصمیم‌گیرندگان و قانون‌گذاران ورزش و فوتبال باید دقت بیش‌تری در تدوین قوانین داشته باشند تا بتوانند افزایش قیمت‌ها را به خوبی کنترل کنند. در واقع بدون کنترل افزایش بی‌رویه و سرطانی خواست‌های مالی و قرارداد‌ها، اجرای هر قانونی کارایی لازم را نخواهد داشت.