تحقیقکننده بریتانیایی روش نوین رشد یاقوت از ضایعات جواهرات را توسعه داد
سوفی بونز، مدرس دانشگاه یودبلیوای بریستول، یک روش شیمیایی نوآورانه را گسترش داده که امکان رشد یاقوت با اندازه کامل را در یک حلقه پلاتینی فراهم میکند. او چهار سال اخیر را به توسعه فرآیند رشد یاقوت از مواد دورریز در سازههای فلزی اختصاص داده است.
فرآیند نوآورانه برای تبدیل مواد دورریز به یاقوتهای پایدار
به گزارش آینده، این فرآیند تازه میتواند به تحول صنعت جواهرات یاری رساند. بر اساس اظهارات بونز، جواهراتی که در آزمایشگاه رشد مییابند، از نظر ساختار و کیفیت شباهت کامل با سنگهای استخراجشده دارند و تنها تفاوت در محل رشد آنهاست.
بونز این فرآیند را با قرار دادن قطعه کوچک یاقوت واقعی در یک محیط پلاتینی آغاز کرد، سپس از یک عامل شیمیایی به نام شار بهره گرفت که کاهش دما را تسهیل میکند و بلور رشد یاقوت را میسازد. این جواهرات به طور معمول در یک کوره از تکههای مواد زائد جواهرات رشد میکنند و تنها ۵۰ ساعت برای رشد یاقوت در کوره لازم است.
بونز میگوید من در حال آزمایش هستم که آنها را در داخل کوره بین پنج تا ۵۰ ساعت رشد دهم. زمان طولانیتر به این معنی است که من کریستالهایی دریافت میکنم که مقداری شفافتر و بزرگتر میباشند. من در تلاش هستم تا روال زمانی را مختصر کنم تا آن را پایدارتر سازم. ویژگیهای رشد غیرقابل پیشبینی جزو جنبههای جواهرات طبیعی است و به نظر من برای یک جواهرساز این کار دلنشین است.
روش پیشگامانه بونز رشد جواهر را بازتعریف میکند
پروفسور بونز افزود که این روش کاملا نوآورانه و پایدار است. به گفته او، هنگامی که با جواهرات خردشده سروکار داریم، جواهرسازان باید آنها را بیشتر برش دهند که قیمت آنها را کاهش میدهد. با این حال، این فرآیند تازه به آنها اجازه میدهد تا از قطعات باقیمانده سنگهای قیمتی برای رشد جواهرات بزرگتر به طور مستقیم در ساختارهای فلزی بهره ببرند.
او معتقد است که کل این فرآیند یک پیشرفت محسوب میشود و امیدوار است که این تفکر کهن مبنی بر اینکه جواهرات تشکیلشده در آزمایشگاه مصنوعی یا بیارزشتر از سنگهای استخراجشده هستند، را به چالش بکشد. در راهحلهای سنتی، جواهرسازان با انتخاب دقیق، برش و تنظیم هر سنگ، سنگهای قیمتی را در جواهرات ترکیب میکنند تا زیبایی طبیعی و طراحی کلی قطعه را افزایش دهند. فرآیند بونز کاملا منحصر به فرد و سازگار با محیط زیست است.