برخورد با فوتبال ایران شرم‌آور می بود/ فیفا مردود شد_آینده

تیم ملی فوتبال ایران در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ با کسب سه تساوی و سه امتیاز از صعود به مرحله حذفی بازماند و شاگردان امیر قلعه‌نویی علیرغم اراعه نمایشی قابل قبول در هر سه دیدار، نتوانستند راهی دور بعدی مسابقات شوند.

 

این در حالی رقم خورد که کمپ تمرینی تیم ملی فوتبال ایران در سرزمین مکزیک و شهر تیخوانا قرار داشت و ملی‌پوشان ایران تنها یک روز پیش از برگزاری مسابقات داخل خاک آمریکا می‌شدند و بلافاصله بعد از آخر هر دیدار نیز خاک این سرزمین را ترک می‌کردند؛ موضوعی که در نهایت علتشد فیفا نتواند شرایط مطلوب و مناسبی را برای آماده‌سازی و وجود تیم ملی ایران در این دوره از رقابت‌ها فراهم کند.

 

رسانه «usatoday» آمریکا در این رابطه نوشت: هرچند نحوه برخورد با ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ شرم‌آور می بود، اما آنچه دلواپس‌کننده‌تر به نظر می‌رسد، پیامدهای این حرکت برای آینده فوتبال جهان است.

 

فیفا با همراهی با رویکرد دولت آمریکا در روبه رو ایران که علتشد تیم ملی ایران در آخرین لحظات محل اردوی خود را تحول دهد و برای دو دیدار نخستش در خاک آمریکا با محدودیت‌هایی همانند به مقررات منع رفت‌وآمد روبه رو شود، در واقع «جعبه پاندورا» (یک کلمه معروف یونانی) را گشود؛ کاری که می‌تواند به میزبانان آینده مسابقات فیفا در هر سطحی این امکان را بدهد تا با کشورهایی که روابط سیاسی مناسبی با آن‌ها ندارند، رفتاری شبیه داشته باشند. حتی اگر آن سرزمین، ایالات متحده آمریکا باشد.

 

ایران در نهایت بعد از تساوی ۳ بر ۳ الجزایر و اتریش از صعود بازماند. شاگردان قلعه‌نویی هر سه مسابقه خود را با تساوی پشت سر گذاشتند، اما در دو بازی پایانی گل‌هایشان بعد از بازبینی VAR مردود اظهار شد؛ از جمله گل دقیقه‌های پایانی برابر مصر که می‌توانست حکم پیروزی و صعود ایران را صادر کند.

 

این که اگر این چنین محدودیت‌هایی وجود نداشت، ایران می‌توانست یکی از بازی‌هایش را ببرد یا نه، موضوعی قابل او گفت و گو است. اما فکر کنید اگر کشوری دیگر با تیم ملی فوتبال مردان یا زنان آمریکا این چنین رفتاری می‌کرد؛ در آخرین لحظه محل اردوی آن را تحول می‌داد، اجازه برنامه‌ریزی جدا گانه برای سفرها را نمی‌داد و برخی مسئولان فدراسیون فوتبال آمریکا را از همراهی تیم محروم می‌کرد. بدون تردید موجی از اعتراض در سراسر جهان شکل می‌گرفت.

 

اما فیفا با پذیرفتن حرکت دولت آمریکا در روبه رو تیم ملی ایران، در واقع راه را برای این چنین برخوردهایی در آینده هموار کرده است؛ برخوردهایی که در ظاهر فهمید دولت‌ها می باشند اما در عمل، ورزشکاران را مقصد قرار خواهند داد.

 

فیفا اجازه داد سیاست داخل جام جهانی شود

 

فیفا، همانند کمیته بین‌المللی المپیک، مدام مدعی بوده که نهادی غیرسیاسی است و جام جهانی و المپیک را ابزاری برای گسترش صلح و همبستگی بین ملت‌ها می‌داند. اما اتفاقاتی که در این جام جهانی رقم خورد، نشان داد این ادعا تا چه اندازه با حقیقت فاصله دارد.

 

سال ۲۰۱۷ جیانی اینفانتینو رئیس فیفا، وقتی که دونالد ترامپ نخستین فرمان محدودیت سفر را صادر کرده می بود و آمریکا به همراه کانادا و مکزیک برای میزبانی جام جهانی ۲۰۲۶ نامزد بودند، پافشاری کرده می بود: هر تیمی که به جام جهانی صعود کند، همراه با هواداران و مسئولانش باید امکان ورود به سرزمین میزبان را داشته باشد؛ در غیر این صورت اصلاً جام جهانی معنی نخواهد داشت.

 

اما درست یک روز پیش از اغاز مسابقات، وقتی که دولت آمریکا محدودیت‌های گسترده‌ای برای ایران اعمال کرده و ورود هواداران چند سرزمین را نیز محدود کرده می بود، اینفانتینو موضعی کاملاً متفاوت اتخاذ کرد.

 

او او گفت: ما پادشاه جهان نیستیم که بتوانیم به دولت‌ها یا نیروهای پلیس دستور بدهیم. ما یک سازمان ورزشی هستیم و هر کاری از دستمان برآید انجام می‌دهیم. بعضی اوقات باید آرام می بود؛ فریاد زدن همیشه راه‌حل نیست.

 

فیفا خود را در معرض بحرانی بزرگ‌تر قرار داد

 

اما کنار گذاشتن اصول، آن هم برای منافع مختصر‌زمان، طبق معمولً پیامدهایی طویل مدت به جستوجو دارد.

 

بی‌تردید فیفا به مقصد خود رسید و جام جهانی بزرگی را در آمریکا برگزار کرد؛ تورنمنتی که از نظر اقتصادی نیز موفق می بود. اما سوال اینجاست که این پیروزی به چه قیمتی به دست آمد؟

 

اکنون که این چنین سابقه‌ای تشکیل شده، برگشت دادن شرایط به قبل آسان نخواهد می بود. هر کشوری که در آینده میزبان مسابقات فیفا شود، می‌تواند به همین رویه استناد کند و با مطرح ادعاهایی درمورد امنیت ملی یا تهدیدهای احتمالی، محدودیت‌هایی شبیه را علیه تیم‌های دیگر اعمال کند.

 

در این چنین شرایطی، فیفا دیگر استدلال محکمی برای مخالفت نخواهد داشت؛ چرا که در جام جهانی ۲۰۲۶ این مسیر را خود هموار کرده است.