بازیگر سریال «سوپرانو» درگذشت_آینده

خبر درگذشت ادلر که دهه‌ها پشت‌صحنه تولیدات مشهور برادوی فعالیت داشت و سپس در دهه شصت زندگی به بازیگری روی آورد، روز شنبه توسط خانواده‌اش اظهار شد.از جمله بازی‌های شاخص ادلر می‌توان به سریال «سوپرانو» اشاره کرد که در آن نقش «هِش ربکین»، مشاور «تونی سوپرانو»، را در همه شش فصل ایفا کرد. این چنین در سریال «همسر خوب» نقش «هاوارد لایمن»، شریک یک مؤسسه حقوقی، را بازی کرد. اما پیش از آنکه ادلر روبه رو دوربین سینما یا تلویزیون قرار گیرد، نام او در ۵۳ تشکیل در تئاتر برادوی به‌گفتن مدیر صحنه، تهیه‌کننده یا کارگردان ثبت شده می بود.فعالیت در تئاتر در خانواده ادلر پیش از جری نیز سابقه داشت؛ پدر او، فیلیپ ادلر، مدیر اجرایی گروه تئاتر مشهور «گروپ تیاتر» و دیگر تولیدات برادوی می بود و دخترعمویش، استلا ادلر، یکی از اسطوره‌های آموزش بازیگری به شمار می‌رفت.ادلر در او گفت‌وگویی در سال ۲۰۱۵ او گفت که «مخلوق روابط خویشاوندی‌ است» و همین طور گفت اولین شغلش را در این عرصه با دستیاری مدیر صحنه در یک نمایش در برادوی اغاز کرده است.او بعد از یک دوران طویل در تئاتر که شامل همکاری با چهره‌هایی چون مارلنه دیتریش، جولی اندروز و ریچارد برتون می بود، در دهه ۱۹۸۰ و در دوران رکود برادوی، این عرصه را ترک کرد. سپس به کالیفرنیا رفت و در تولیدات تلویزیونی همانند سریال «سانتا باربارا» فعالیت کرد.ادلر در او مباحثه با «نیویورک تایمز» در سال ۱۹۹۲ درمورد آخر کار او در برادوی حرف های می بود به «غروب» حرفه‌اش رسیده بوده است.

اما بازنشستگی او با یک اتفاق به تأخیر افتاد. دونا آیزاکسون، مدیر انتخاب بازیگر فیلم «چشم عمومی» و دوست قدیمی یکی از دختران ادلر، او را برای بازی در این فیلم برگزید. سپس هاوارد فرانکلین، کارگردان این تاثییر، بعد از آزمودن ده‌ها بازیگر، هنگامی ادلر برای نقش ستون‌نویس روزنامه دیالوگ او گفت او را پسندید و قبول کرد.به این ترتیب، حرفه بازیگری او اغاز شد؛ حرفه‌ای که بیشتر از ۳۰ سال وجود مداوم در برابر دوربین را برایش رقم زد. یکی از اولین نقش‌هایش در سریال «نوردهی شمالی» به نویسندگی دیوید چیس می بود و همین راه را برای حضورش در پروژه بعدی چیس، «خانواده سوپرانو»، هموار کرد.ادلر در سینما نیز نقش‌هایی داشت؛ از جمله در فیلم «معمای قتل منهتن» ساخته وودی آلن. با این حال، بیشتر از همه به‌خاطر کارهای تلویزیونی شناخته می‌شد. از جمله وجود در سریال‌های «نجاتم بده»، «دیوانه‌ی تو»، «ترنسپرنت» و نقش‌های مهمان در آثاری چون «بال غربی» و «براد سیتی».او حتی به برادوی هم برگشت؛ این‌بار روی صحنه، با نمایش «بلندتر از یک کوتوله» نوشته الین مِی در سال ۲۰۰۰. در سال ۲۰۱۵ نیز در نخستین نمایشنامه لری دیوید، «ماهی در تاریکی»، وجود یافت.ادلر که وقتی فکر می‌کرد «ظاهرش برای بازیگری بیشتر از حد خنده‌دار» است سپس‌ها در او گفت‌و‌گویی درمورد این حرفه گفت: این کار را می‌کنم چون واقعاً از آن لذت می‌برم. فکر می‌کنم بازنشستگی راهی به ناکجاست.

او در چندین مصاحبه حرف های می بود برایش زیاد غریب است که بعد از سال‌ها پشت‌صحنه، در بین عموم شناخته می‌شود و پافشاری کرده می بود مزیت بزرگ بازی در تلویزیون و سینما برای او «جاودانه» شدن است.ادلر سال قبل کتاب خاطرات خود را با گفتن «داستان‌های پشت‌صحنه از برادوی، تلویزیون و سینما» انتشار کرده می بود.