تیم تحقیقاتی منگ وانگ در مؤسسه Janelia نشان داد که با افزایش فعالیت یک آنزیم در لیزوزوم‌های این کرم‌ها، طول عمر آنها تا ۶۰ درصد افزایش می‌یابد. مسئله قابل دقت این است که نسل‌های بعدی، حتی بدون تغییرات ژنتیکی، هم چنان عمر طویل‌تری داشتند و این تاثییر تا چهار نسل سپس ادامه یافت.

پژوهشگران دریافتند که تغییرات لیزوزومی از طریق هیستون‌ها به سلول‌های تولیدمثل منتقل می‌شود و در اپی‌ژنوم فرزندان علتتحول گفتن ژن‌ها می‌گردد. این مکانیسم مشخص می کند که ویژگی‌هایی همانند طول عمر یا جواب به سختی‌های محیطی می‌توانند از والدین به فرزندان منتقل شوند.

وانگ پافشاری کرد: «این کشف مشخص می کند سلول‌های بدن و سلول‌های تولیدمثل می‌توانند از طریق هیستون به هم متصل شوند و اطلاعات اپی‌ژنتیکی ماندگاری را برای نسل‌ها منتقل کنند.»

این پژوهش، نه تنها فهمیدن ما از وراثت و طول عمر را تحول می‌دهد، بلکه چارچوبی تازه برای بازدید اثرات بین‌نسلی شرایط محیطی و تغذیه والدین بر سلامت فرزندان اراعه می‌کند.