در شرایط جاری که رسانه ملی زیاد تر بار خبر‌رسانی و قسمت تغذیه مخاطب از نظر خبررسانی را برعهده دارد، طبیعی است پلتفرم‌های شبکه نمایش خانگی برای ابعاد دیگر کارکرد رسانه پا به میدان بگذارند. اگرچه در روزهای ابتدایی جنگ ما با انفعال پلتفرم‌ها روبه رو شدیم، اما به مرور حالت تحول کرد و شبکه نمایش خانگی نیز با اراعه برنامه‌های نمایشی اختصاصی داخل گود شد.

در این بین همه پلتفرم‌ها با یک سریال تازه به او گفت و گو سرگرم‌سازی مخاطب ورود کردند که سهم فیلیمو ، سریال بدنام به تهیه‌کنندگی حامد عنقا و کارگردانی احسان سجادی حسینی می بود.در حالی که مطابق برنامه این سریال قرار می بود جمعه‌ها ساعت ۸ صبح انتشار شود، تکه دوم آن اجازه انتشار کردن اشکار نکرد و توقیف شد.

این که در حالت جنگی جاری، سریالی امنیتی و ضد رژیم صهیونیستی از پلتفرم‌ها پخش می‌شود اتفاق مبارکی است، اما توقیف آن توسط ساترا هیچ توجیه و توضیح منطقی و درستی ندارد. این که چرا در این چنین شرایطی یک سریال با تم سرگرم کننده و نیش آرام به پلشتی ها زیر تیغ سانسور قرار می‌گیرد و بعد از پخش یک تکه، به سادگی توقیف می‌شود، موضوعی است که مدیران ساترا و توقیف‌کنندگان تاثییر باید زیاد شفاف در رابطه با آن توضیح دهند.

سریال بدنام نه به مثابه یک تاثییر شاهکار، اما سریالی خوش ساخت است که تکه اول آن نیز در مطرح نوشته موفق می بود و نمی‌دانیم چه چیزی در دل این تاثییر وجود داشت که گویا فقط به چشم عده‌ای قلیل آمد و همان عده نیز جلوی پخش سریال ایستادند.

نوشته فرد دیگر که در این رابطه قابل تأمل است، ورود دستگاه قضایی به ماجرای توقیف سریال بدنام است. این برای چندمین بار است که قوه قضائیه به گفتن بازوی اجرایی ساترا عمل می‌کند و یک سریال یا برنامه را در شبکه نمایش خانگی توقیف می‌کند. در حالی که شأن ارگانی همچون دستگاه قضایی زیاد بالاتر از این است که برای پخش یک سریال در یک پلتفرم اینترنتی ورود کند و جلوی انتشار کردن آن را بگیرد. در حالی که ساز و کار اجرایی درستی برای ساترا در قانون تعریف نشده، ما چندین دفعه ناظر حرکت غیر صنفی این سازمان بودیم که در موقعیت‌های اینچنینی به برای توقیف آثار نمایشی و سرگرمی دست به دامن قوه قضاییه می‌شود و فضای فرهنگی و هنری را مسدود می‌سازد.

این که در این روزهای قطعی اینترنت جهانی، مخاطب ایرانی می‌تواند از پلتفرم‌های داخلی به آسانی منفعت گیری کند موقعیتی است که نباید به آسانی و از سر لج و لجبازی آن را از دست بدهیم. در این چنین وضعی مخاطب اگر از پخش آثار داخلی نومید شود، زیاد راحت کنترل تلویزیون را به دست می‌گیرد و در شبکه‌های ماهواره‌ای چرخ می‌زند، جایی که هم اخبار منفی و دلواپس کننده حوالی اوضاع جنگی کشورمان به وفور یافت می‌شود، هم مستندها و آثار نمایشی بسیاری وجود دارد که دور از انتظار به نظر می‌رسد مدیران ساترا دوست داشته باشند مردم ایران آن‌ها را تماشا کنند!

این که توقیف‌های اینچنینی علتکوچ مخاطبان به سمت شبکه‌های ماهواره‌ای می‌شود، اتفاقی است که در دهه‌های قبل هم توانایی کردیم، جایی تلویزیون با سانسور، حذف چهره‌های شاخص و رفتارهای غیرحرفه‌ای دیگر، دو دستی مخاطب خود را به شبکه‌های معاند ماهواره‌ای داد و اکنون بار دیگر ناظر همین روال هستیم و از آنجا که ساترا نیز به نوعی از مجموعه‌های وابسته به صداوسیماست، باز هم ناظر پاس گل فرد دیگر از مدیران سازمان به شبکه‌های ماهواره‌ای هستیم. حیف، کاش مدیران فرهنگی مقداری هم به فکر تیم خودی بودند!