تحقیقات علمی اثبات میکند: گاوها و پرندگان نیز لهجههای جغرافیایی منحصر به فرد دارند
تحقیقات علمی اثبات میکند گاوها و پرندگان نیز لهجههای جغرافیایی منحصر به فرد دارند, تصور کنید به یک مزرعه در جنوب ایران سفر میکنید و صدای گاوها را میشنوید؛ سپس به شمال کشور میروید و مجدداً به آواز آنها گوش میدهید. آیا تفاوتی در کیفیت و لحن این صداها حس میکنید؟
اگرچه در نگاه اول این موضوع طنزآمیز به نظر برسد، اما نتایج پژوهشهای علمی اخیر نشان میدهد که حیوانات دقیقاً مانند انسانها، قابلیت توسعه لهجههای منطقهای را دارند. گاوها و گویشهای محلی یک تیم متشکل از زبانشناسان و دامپزشکان تحقیقاتی را بر روی گلههای گاو در مناطق جغرافیایی مختلف انجام دادند. نتایج این مطالعه مشخص کرد که گاوها بسته به محل زندگی خود، صداهای متفاوتی تولید میکنند.
یز گویشهای بومی خود را دارند که آنها را از یکدیگر متمایز میسازد.
پرندگان و آوازهای بومی قاعده وجود لهجه تنها مختص گاوها نیست؛ پرندگان آوازخوان نیز از این پدیده تبعیت میکنند. بررسیهای انجام شده روی گونههای گوناگون پرندگان نشان میدهد که آوازهای آنها بر اساس زیستگاه و ساختار گروه اجتماعی، دچار تحول و تغییر میشود. برای مثال، گنجشکان ساکن یک منطقه خاص، نوعی آواز را تکرار میکنند که برای همگونههای مناطق دیگر ناآشنا و غیرقابل درک است.
ازهای ارتباطی محلی و تعاملات درونگروهی جستجو میشود.
برای نمونه، گاوهایی که در مراتع باز و وسیع زندگی میکنند، نیازمند صدای بلندتر و پرتابدارتر هستند تا پیامهایشان به گوش سایر اعضای گله برسد. در مقابل، گاوهای مناطق جنگلی یا باریک، تمایل به تولید صداهای بمتر و متفاوتی دارند که در آن محیط بهتر تکثیر میشوند. نشانهای از هوش اجتماعی پیشرفته از منظر دیگر، وجود لهجه در حیوانات میتواند نشاندهنده سطح بالاتری از هوش اجتماعی باشد.
توانایی تغییر و تطبیق صداها با محیط زیست یا گروه اجتماعی، دلیلی بر قابلیت یادگیری و انطباقپذیری است که تا پیش از این تنها به انسانها نسبت داده میشد.