محققان چینی اخیراً با آزمایش داوطلبان در شرایط صوتی گوناگون، نظریه بسته بودن چشم را به چالش کشیدند. بیست و پنج شرکت‌کننده هدفون پوشیدند و از آنها خواسته شد تا به صداهای خاص و ضعیفی که در زیر لایه‌ای از صدای بعد‌عرصه نهان شده بودند، گوش دهند.

پنج صدای خاص عبارت بودند از پارو زدن قایق، نواختن طبل، آواز چکاوک، حرکت قطار و ضربه زدن به صفحه کیبورد.

بعد از تنظیم صدا تا وقتی که صدای مقصد به سختی قابل شنیدن باشد، شرکت‌کنندگان تلاش کردند تشخیص دهند که چیست؟ آنها در حالی که چشمانشان بسته می بود، در حالی که به یک صفحه خالی نگاه می‌کردند، در حالی که یک عکس ثابت را مشاهده می‌کردند و در حالی که ویدیویی را تماشا می‌کردند که با صدا مطابقت داشت ، گوش می‌دادند.

هر صدا به زمان پنج ثانیه پخش شد. این نتایج به فهمیدن چگونگی پردازش بهتر صدا توسط مغز در یک محیط پر سر و صدا پشتیبانی می‌کند. هنگامی شرکت‌کنندگان چشمان خود را بستند، توانایی آنها در تشخیص صدای مقصد افت یافت و از نظر دیگر، تماشای یک ویدیوی پویا که با صدا همگام‌سازی شده می بود، شنوایی آنها را زیاد تیزتر کرد.

«یو هوانگ»، نویسنده مطالعه و استادیار دانشگاه شانگهای جیائو تونگ، در یک بیانیه خبری او گفت: ما دریافتیم که برخلاف فکر رایج، بستن چشمان در واقع توانایی تشخیص این صداها را مختل می‌کند. برعکس، دیدن یک ویدیوی پویا مربوط به صدا، حساسیت شنوایی را به طور قابل توجهی بهبود می‌بخشد.

برای فهمیدن علت این اتفاق، تیم از الکتروانسفالوگرافی (EEG) برای ردیابی امواج مغزی۲۷ شرکت‌کننده دیگر منفعت گیری کرد. آنها کشف کردند که بستن چشمان، مغز را به حالتی به نام حساسیت عصبی سوق می‌دهد.در این حالت، مغز یک دروازه‌بان است. در حالی که با پیروزی صدای بعد‌عرصه را مسدود می‌کند، آنقدر تهاجمی است که صداهای آرامی را که واقعاً می‌خواهید بشنوید نیز فیلتر می‌کند.

هوانگ او گفت: در یک محیط صوتی پر سر و صدا، مغز باید به طور فعال سیگنال را از بعد‌عرصه جدا کند. ما دریافتیم که تمرکز داخلی که با بستن چشم تشکیل می‌شود، در این عرصه در واقع علیه شما عمل می‌کند و تبدیل فیلتر بیشتر از حد می‌شود، در حالی که تعامل بصری به تثبیت سیستم شنوایی در دنیای خارجی پشتیبانی می‌کند.

اساساً، چشمان شما به گفتن یک لنگر عمل می‌کنند. هنگامی چیزی را می‌بینید که صدایی تشکیل می‌کند، مغز شما هدفی برای قفل شدن دارد که به آن پشتیبانی می‌کند تا صدا یا ملودی مهم را از هرج و مرج اطراف تشخیص دهد.

محققان خاطرنشان کردند که بستن چشمان همیشه ایده بدی نیست ، هنگامی در یک اتاق زیاد ساکت هستید، بستن چشمان به گمان زیادً تا این مدت به شما پشتیبانی می‌کند تا روی صدای جیک جیک پرنده‌ای در دوردست یا تیک تاک ساعت تمرکز کنید.