چرخه آب کهن از دوران دایناسورها

آیا آبِ امروز ما از بدن دایناسورها گذشته است؟

به گزارش آینده

آب آشامیدنی روی کره زمین حجم ثابتی دارد و در چرخه‌ای مداوم از اجسام موجودات زنده عبور کرده و دفع می‌شود. محققان معتقدند آبِ آن‌چه اکنون می‌نوشیم، با احتمال بسیار بالا زمانی از حلقوم دایناسورها گذر کرده و به صورت ادرار یا مدفوع خارج شده است.

برآوردهای علمی حاکی است که سالانه حدود ۵۰۵ هزار کیلومتر مکعب آب در گردش بارشی دور زمین می‌چرخد. این حجم در اقیانوس‌ها، دریاچه‌ها و رودخانه‌ها جریان یابد یا در زیرزمین نفوذ می‌کند. شواهد نشان می‌دهد از حدود ۳ میلیارد و ۸۰۰ میلیون سال پیش که آب تشکیل شده، این مایه حیات هرگز زمین را ترک نکرده است.

در عصر مزوزوئیک، دایناسورها نزدیک به ۱۸۶ میلیون سال بر سیاره حکومت می‌کردند و در این دوره درازمدت، به احتمال زیاد تمام ذخیره آب را بارها بنوشیده و دفع کرده‌اند. درحالی که انسان‌ها تنها از ۲۰۰ هزار سال پیش ظهور یافته‌اند، بنابراین اکثریت آب مصرفی ما از داخل اجسام این موجودات غول‌پیکر عبور کرده است.

اثر ادرار دایناسورها در آب

«استیو مکسول» و «اسکات یتس» در کتاب «آینده آب: نگاه شگفت‌انگیز به پیش رو» تأکید کرده‌اند که ما همان آبِ دایناسورها را مصرف می‌کنیم. همچنین «چارلز فیشمن» در اثر «عطش بزرگ» می‌نویسد: مولکول‌های آب مقاومت بسیار بالایی دارند و می‌توانند میلیون‌ها سال باقی بمانند. او می‌افزاید: هر لیوانابی که می‌نوشیم، حاوی مقدار قابل‌توجهی از آن آب است که «پیش‌تر از بدن دایناسور گذده و از سوی دیگر خارج شده است.»

سوال मूल‌تری هم مطرح است: آب در آغاز چگونه روی زمین شکل گرفت؟ فرضیه‌های گوناگونی وجود دارد اما هیچ‌کدام با قطعیت ثابت نشده‌اند. برای مثال یکی می‌گوید سنگ‌های اولیه زمین مقادیر ناچیز آب داشتند و دماهای بالا باعث تبخیر شدند. سپس گازهای آتشفشانی لایه‌ای در اتمسفر ساختند که بخار آب را گیر دهد. نظریه دیگر تصادف دنباله‌دارهای یخ‌بافی را عامل آوردن آب می‌داند. با این حال، هیچ‌یک از این توضیحات هنوز قطعی پذیرفته نشده است.