اولین موش با سیستم ایمنی انسانی کامل در تگزاس ساخته شد
این مدل موش که نام یا به اختصار THX روی آن گذاشته شده، دارای میکروبیوم رودهای مشابه انسان است و قادر به تشکیل پاسخهای آنتیبادی خاص میباشد.
موشهای THX بستری برای مطالعات سیستم ایمنی انسان فراهم میکنند
دکتر پائولو کاسالی، استاد دانشگاه تگزاس، بیان کرد موشهای THX با بهرهگیری از فعالیت استروژن برای حمایت از تماایز سلولهای بنیادی و سلولهای ایمنی انسان و پاسخهای آنتیبادی، بستری برای مطالعه سیستم ایمنی انسان، گسترش واکسنهای انسانی و آزمایشهای درمانی ایجاد میکنند.
وی افزود این کشف تازه راههای جدیدی را برای آزمایشهای درون بدنی از جمله گسترش داروهای ایمنی مانند مهارکنندههای سرطان، واکسنهای باکتریایی و ویروسی انسانی و مدلسازی تعداد زیادی از بیماریهای انسانی باز میکند.
دکتر کاسالی ابراز امیدواری کرد که این رویکرد نوین میتواند به طور بالقوه نیازی به استفاده از نمادهای غیرانسانی در تحقیقات زیستپزشکی ایمنیشناسی و میکروبیولوژیکی از بین ببرد.
این موشها میتوانند به بیماری خودایمنی لوپوس نیز مبتلا شوند
بر اساس تحقیقات منتشر شده در مجله معتبر نیچر، این موشها مجموعههای متنوعی از گیرندههای آنتیژن سلول و سلول را نشان میدهند و قادرند پاسخهای آنتیبادی وابسته به سلول بالغ و مستقل از سلول شامل هیپرپلازی جسمی، سلولهای پلاسما و تماایز سلولی حافظه را شکل دهند. همچنین این موشها پس از تزریق پریستین میتوانند به بیماری خودایمنی لوپوس مبتلا شوند.
موشهای THX با بهرهگیری از فعالیت استروژن برای حمایت از تماایز سلولهای ایمنی انسان و بلوغ پاسخهای آنتیبادی، بستری برای مطالعه سیستم ایمنی انسان و گسترش واکسنها و درمانهای انسانی فراهم آوردهاند.
در جهت گسترش مدل موشهای، آزمایشگاه کاسالی در حال حاضر در حال بررسی پاسخ ایمنی آزمایشگاهی آنها به ویروس کرونا است. محققان همچنین در حال مطالعه لنفوسیتهای حافظه انسانی، وابستگی آنها به گیرنده هستهای ROR برای تشکیل و رویدادهایی هستند که منجر به تبدیل و اختلال در تنظیم ROR میشوند.
پژوهشگران در حال بررسی عوامل و مکانیسمهای اپیژنتیکی هستند که واسطه تشکیل سلولهای پلاسمای انسانی، یعنی کارخانههای سلولی که به معنی واقعی کلمه هزاران آنتیبادی در ثانیه علیه باکتریها، ویروسها یا سلولهای سرطانی تولید میکنند، میباشند.
موشها به دلیل جثه کوچک، سهولت کار بر روی آنها، عناصر ایمنی مشترک و ویژگیهای بیولوژیکی مشترک با انسان و حساسیت به تغییرات ژنتیکی، بیشترین کاربرد را در تلاشهای گوناگون تحقیقاتی بیولوژیکی و زیستپزشکی دارند.






