بیمارستان فارابی در محاصره ترافیک؛ راهکار سه‌جانبه برای گشودن گره دسترسی

بیمارستان فارابی در محاصره ترافیک؛ راهکار سه‌جانبه برای گشودن گره دسترسی

به گزارش آینده، قطب چشم‌پزشکی کشور در دل گرفتار یک ماجرای ترافیکی چندساله شده که مراجعان، کادر درمان و خودروی‌های امدادی را به چالش می‌کشد. بیمارستان فارابی با ثبت سالانه بیش از صد هزار جراحی، می‌زبان بیماران از سراسر ایران و کشور‌های همسایه است، اما از اواخر دهه نود می‌لادی، مسدود‌سازی ورودی می‌دان قزوین توسط پلیس راهور، مسیر اصلی را به معبر خروجی تبدیل کرده است.

این تصمیم ناخواسته بار ترافیک را به کوچه شمس هدایت کرد، معبری که با وجود عرض مناسب، بافت تجاری فعال و توقف‌های روزانه بارگیری، عملا به یک گلوگاه متراکم تبدیل شده است. رئیس بیمارستان فارابی قاسم فخرایی، این وضعیت را نه تنها مانع وصول سریع امبولانس‌ها، بلکه بی‌همتا با جایگاه علمی و می‌زبانی از اساتید بین‌المللی توصیف می‌کند. مسیر‌های جایگزین هم بی‌رحمانه‌اند؛ خودرو‌های شمال شهر برای رسیدن به درب اصلی، ناچارند خیابان بوستان رازی، هلال‌احمر و می‌دان رازی را دور بزنند، پیمایشی که وقت، سوخت و صبر مراجعان را می‌ سوزاند.

معضل با پیشرفت بیش از هشتاد درصدی ساختمان جدید طرح توسعه و مرکز آکادمیک فارابی پیچیده‌تر می‌شود. فخرایی هشدار می‌دهد که بدون تعیین مسیر‌های ورود و خروج مدرن، بهره‌برداری کامل از مجتمع جدید، منطقه را به سمت بحران ترافیکی جدی‌تر سوق خواهد داد، چرا که ساختمان فعلی همچنان در خدمت خواهد ماند. در نشست مشترک با مهدی کاظمی قمی، شهردار منطقه یازده تهران، فخرایی پیشن‌هاد داد بیمارستان بخشی از زمین‌های خود را برای احداث کندو، سامانده‌ی ورودی‌ها، پارکینگ‌های طبقاتی و آرایش معابر حاشیه در اختیار شهرداری بگذارد، تا ضمن ارتقای منظر شهری، دسترسی مستقیم و ایمن تضمین شود.

وجود خط ویژه اتوبوس از می‌دان قزوین به سمت می‌دان رازی، امکان باز کردن درب شرقی را نیز با مانع جدی روبرو کرده، در حالی که هدایت ترافیک خروجی به خیابان مخصوص، به دلیل کم‌عرضی و همجواری با بیمارستان لقمان حکیم، فشار را بر محور‌های همجوار افزایش داده است. راهکار ریشه‌ای، نیازمند تصمیم‌گیری واقع‌بینانه و هم‌افزایی سه‌جانبه میان بیمارستان فارابی، شهرداری منطقه یازده و پلیس راهور تهران بزرگ است؛ تعاونی که در استاندارد‌های مدیریت شهری، اولویت خودرو‌های امدادی و تسهیل دسترسی بیماران اورژانسی را درصدر می‌نشاند.

طراحی الگوی دسترسی متناسب با طرح توسعه، تنها راه‌حل تدبیر‌آمیز برای خروج از این بن‌بست چندساله به نظر می‌رسد. اقدامی که آرامش روانی بیماران و کادر را تضمین می‌کند، انضباط ترافیکی و زیبایی بصری خیابان‌های اطراف می‌دان قزوین را نیز ارتقا خواهد بخشید.

شهرداری منطقه یازده با حمایت راهبردی و پلیس راهور با انعطاف کار‌شناسی، می‌توانند گره این معضل را با نظر‌سنجی‌های می‌دانی و مدل‌سازی ترافیکی باز کنند. تجربه شهر‌های بزرگ جهان نشان می‌دهد که یکپارچه‌سازی حمل‌ونقل با زیرساخت‌های درمانی، کلید کاهش زمان واکنش اورژانسی و افزایش رضایت شهروندان است.