واکسن آنفلوانزا با دوز بالا؛ ک ه جدید برای کاهش چشمگیر خطر آلزایمر در سالمندان
به گزارش آینده، محققان مرکز علوم بهداشت دانشگاه تگزاس در هیوستون پس از بررسی دادههای سلامتی نزدیک به صد و شصت و پنج هزار نفر از بزرگسالان ۶۵ ساله و بالاتر، به نتایجی شگفتانگیز دست یافتهاند که منظرهای نوینی در پیشگیری از زوال عقل گشوده است.
مطالعه حاضر که در ساینس الرت منتشر شده، نشان میدهد واکسنهای مختلف از جمله زونا، ویروس سینسیشیال تنفسی، بیماری پنتوموکوک، کزاز و دیفتری همگی با کاهش احتمال ابتلا به زوال عقل در ارتباط هستند، اما واکسن سالانه آنفلوانزا جایگاه ویژهای در این ترکیب دارد.
تحلیلهای آماری بیان میکند که افرادی که دوز قویتر واکسن آنفلوانزا را دریافت کردهاند، در مقایسه با گیرندگان دوز استاندارد، تا بیست و دو درصد کمتر در عرض دو سال آینده دچار بیماری آلزایمر میشوند، در حالی که یافتههای پیشین از سال ۲۰۲۲ روی نزدیک به دو میلیون نفر، کاهش چهل درصدی خطر را نسبت به عدم واکسیناسیون تثبیت کرده بود.
این علمی تأکید میکند که محافظت در برابر ویروسها میتواند از سلامت مغز در درازمدت نیز محافظت نماید، زیرا احتمالا واکسنها با کاهش التهاب سیستمیک، فرآیند آغاز علائم زوال عقل را به تاخیر میاندازند تا به جلوگیری از خود بیماری.
نکته قابل توجه در این تحقیق، اختلاف جنسیتی در میزان محافظت است که در میان زنان تر از مردان مشاهده شده، اگرچه دلیل دقیق این پدیده همچنان نیازمند بررسیهای عمیقتر است.
محققان با حذف شرکتکنندگانی که در یک ماه اول پس از واکسیناسیون آلزایمر تشخیص داده شده بودند، دریافتند که اثر محافظتی تا هشت ماه از نظر آماری معنیدار باقی نمیماند، که این امر نشاندهنده پیچیدگی مکانیسمهای درگیر است.
علاوه بر این، یافتهها حاشیه امنی دو ساله را برای اثر دوز بالا مشخص میکنند، زیرا پس از گذشت حدود دو سال، تفاوت خطر بین دو گروه واکسیناسیون از بین میرود، که ضرورت تکرار سنوي واکسن را دوچندان میکند.
این اولین مطالعه مقیاسبزرگ است که به طور مستقیم دوز بالا و استاندارد را در ارتباط با آلزایمر مقایسه کرده و نتایج آن میتواند مبنای تغییر پروتکلهای واکسیناسیون در برامج سلامت عمومی سالمندان قرار گیرد.
نتایج این تحقیق میتواند مبنای بازنگری در راهنمایهای واکسیناسیون سالانه برای افراد ۶۵ ساله و بالاتر قرار گیرد، زیرا نشان میدهد انتخاب دوز بالا نه تنها عفونت آنفلوانزا را مهار میکند بلکه اثر جانبی مثبت در حفظ عملکرد شناختی نیز دارد.
با این حال محققان تأکید میکنند که برای تایید مکانیسمهای دقیق و تعیین زمانبندی بهینه واکسیناسیون، به مطالعههای طولانیمدت و آزمایشهای بالینی کنترلشده اضافی نیاز است تا توصیههای قطعی در سیاستهای بهداشت عمومی تدوین گردد.









