نمایش جزیره با اکبر زنجانپور؛ تئاتر اصیل در سالن چهارسوی تهران
یادداشت مهمان-سارا فرجی، فعال رسانه؛ این شب‌ها در سالن چهارسوی تئاتر شهر، نمایشی به دور از هیاهو‌های تبلیغاتی و اینستاگرامی روی صحنه است که شاید بتوان آن را یکی از بهترین اجرا‌های دهه اخیر تئاتر ایران دانست؛ اجرایی که به‌نوعی یادآور بازگشت حرفه‌ای‌ها و کلاسیک‌ها به صحنه است.
<img alt=”لذت دیدن حرفه‌ای‌ها روی صحنه؛ “جزیره” چگونه از تئاتر اصیل دفاع می‌کند؟” height=”480″ src=”https://media.mehrnews.com/d/2026/10/14/3/6217539.jpg?ts=1791957117246″ width=”720″ نمایشنامه جزیره نوشته آثول فوگارد، نمایشنامه‌نویس برجسته آفریقای جنوبی است که محمد حفاظی آن را ترجمه و اکبر زنجانپور کارگردانی کرده است. داستان نمایش درباره ۲ زندانی به نام‌های جان و وینستن است که در تبعیدگاه واقع در جزیره‌ای دورافتاده، مشغول تمرین یک نمایش هستند و در طول این تمرین درباره خاطراتی که در این سال‌ها با یکدیگر داشته‌اند و همچنین موضوعاتی دیگر مثل زندگی، تئاتر، امیدها و آرزوها گفتگو می‌کنند.
<img alt=”لذت دیدن حرفه‌ای‌ها روی صحنه؛ “جزیره” چگونه از تئاتر اصیل دفاع می‌کند؟” height=”480″ src=”https://media.mehrnews.com/d/2026/10/13/3/6216186.jpg?ts=1791877159513″ width=”720″ در اجرای جزیره، موسیقی و صدای آن به عهده آروین فلاح است و افکت‌های صوتی موج دریا و صدای مرغ‌های دریایی به فضاسازی نمایش عمق می‌بخشد. همچنین ویدئو مپینگ توسط نیما لبخنده، بدون تلفیت از تعادل اجرا، به گسترش فضای دراماتیک کمک می‌کند. در نیمه دوم نمایش، اجرای بخش‌هایی از تراژدی آنتی” سوفکل اضافه شده که معنی عمیق‌تری به کار می‌بخشد. نهایتا، همشتگی و انسجام بین متن، بازیگری، صحنه و موسیقی، این اجرا را به نمونه‌ای از تئاتر به مثابه تئاتر تبدیل کرده است.