یادگیری یک زبان دیگر انگارً روال پیری مغز را کند می‌کند_آینده

 بر پایه نتایج مطالعه‌ای که در کنفرانس «فدراسیون انجمن‌های علوم اعصاب اروپا» در بارسلونا اراعه شد، افرادی که به بیشتر از یک زبان سخن بگویید می‌کنند، به نظر می‌رسد مغز جوان‌تری دارند و هرچه تعداد زبان‌هایی که فرد می‌داند زیاد تر باشد و یادگیری آن‌ها از سنین پایین‌تر اغاز شده باشد، این تاثییر زیاد تر خواهد می بود.

این مطالعه نشان داد افرادی که به دو زبان سخن بگویید می‌کنند، مغزی دارند که در ظاهر نزدیک به شش سال جوان‌تر از مغز افرادی است که تنها یک زبان می‌دانند. مغز افرادی که به سه زبان سخن بگویید می‌کنند، نزدیک به هفت سال جوان‌تر به نظر می‌رسد و در افرادی که به چهار زبان مسلط می باشند، مغز نزدیک به ۱۳ سال جوان‌تر از سن واقعی آن‌ها دیده می‌شود.

مغز انسان از میلیاردها سلول عصبی راه اندازی شده است که با یکدیگر ربط برقرار می‌کنند. اما با افزایش سن، ارتباطات بین این سلول‌ها زیاد تر دچار کم شدن می‌شود و در نتیجه حافظه و شدت تفکر افت می‌یابد.

اگرچه پژوهش‌های قبل نشان داده بودند افرادی که در کشورهای اروپایی با سطح بالاتری از توانایی‌های زبانی زندگی می‌کنند، طبق معمولً روال پیری کندتری دارند، اما این مطالعه تأثیر سخن بگویید کردن به زبان‌های گوناگون را بر مغز افراد به‌طور مستقیم اندازه‌گیری کرده است. دانشمندانی از اسپانیا، شیلی، آرژانتین و دوبلین، افرادی را که در منطقه باسک ــ منطقه‌ای که به چندزبانه بودن گسترده ساکنانش شناخته می‌شود ــ زندگی می‌کنند و به زبان‌های اسپانیایی، باسکی، فرانسوی و/یا انگلیسی سخن بگویید می‌کنند، با یکدیگر قیاس کردند.

برای اندازه‌گیری سن عصبی مغز، پژوهشگران از روش «مگنتوانسفالوگرافی» برای ثبت فعالیت مغزی ۷۲۸ نفر با سنین و سطوح گوناگون توانایی زبانی منفعت گیری کردند. سپس با منفعت‌گیری از هوش مصنوعی، نتایج را پردازش کردند تا مقدار طبیعی ارتباطات مغزی را در هر سن محاسبه کنند. بعد از آن، گروه جدا گانه فرد دیگر شامل ۱۴۴ نفر نیز مورد اسکن قرار گرفتند و نتایج آن‌ها با یکدیگر قیاس شد؛ این گروه به‌طور مساوی از افرادی راه اندازی شده می بود که به یک، دو، سه یا چهار زبان سخن بگویید می‌کردند.

دکتر «لوسیا آموروسو» از «مرکز شناخت، مغز و زبان باسک» در شهر سن‌سباستین او گفت: به زبان ساده، افرادی که به زبان‌های بیشتری سخن بگویید می‌کردند، طبق معمولً مغزی داشتند که نسبت به سن تقویمی آن‌ها جوان‌تر به نظر می‌رسید.

«این تاثییر تنها به تعداد زبان‌هایی که فرد سخن بگویید می‌کرد مربوط نبوده است. توانایی بالاتر در زبان‌ها و این چنین یادگیری زبان دوم در سنین پایین‌تر نیز با تأخیر زیاد تر در روال پیری مغز ربط داشت. این یافته مشخص می کند که توانایی چندزبانه بودن یک طیف است؛ یعنی نوشته فقطً این نیست که فرد دوزبانه باشد یا نباشد، بلکه عمق و زمان توانایی زبانی نیز اهمیت دارد.»

پژوهشگران در تحلیل خود عواملی همانند سن، جنسیت و سطح تحصیلات افراد را در نظر گرفتند، اما پافشاری کردند که نمی توانند تأثیر احتمالی عوامل فرد دیگر را که امکان پذیر بر مغز تاثییر بگذارند، از جمله سبک زندگی و مقدار تعامل های اجتماعی، به طور کامل رد کنند.

پروفسور کریستینا دالا، عصب‌شناس دانشگاه ملی و کاپودیستری آتن، در عکس العمل به این یافته‌ها او گفت: این مطالعه مشخص می کند که یادگیری زبان دوم، سوم یا چهارم می‌تواند به مغز ما پشتیبانی کند زمان طویل‌تری جوان بماند و هرچه سریعتر این یادگیری را اغاز کنیم، بهتر است.

«دلایل زیاد خوبی برای یادگیری یک زبان دیگر در هر سنی وجود دارد؛ از مزایای اجتماعی و فرهنگی گرفته تا مزایا آن برای سلامت مغز. به این علت، حتی اگر یادگیری زبان دشوار باشد، باید از آموزش زبان در مدارس و این چنین در همه طول زندگی حمایتکنیم.»

اما ایف هوگروورست، استاد روان‌شناسی زیستی در دانشگاه لافبورو، نسبت به این نتایج با احتیاط اظهار نظر کرد. او او گفت اگرچه شواهد مشخص می کند که چندزبانه‌بودن با مقاومت و تاب‌آوری زیاد تر مغز در برابر پیری ربط دارد، اما «امکان پذیر افرادی که به چند زبان سخن بگویید می‌کنند، در عین حال سبک زندگی سالم‌تری داشته باشند و/یا به محیط‌ها و فعالیت‌های محافظت‌کننده فرد دیگر همانند مطالعه، یادگیری مادام‌العمر و نواختن سازهای موسیقی نیز دسترسی بیشتری داشته باشند».