راز پیری سالم امکان پذیر در خون شما نهان باشد_آینده

 افرادی که تا ۱۰۰سالگی و زیاد تر عمر می‌کنند، زیاد تر طول عمر استثنایی خود را مدیون ترکیبی از ژن‌های محافظ و عادت‌های سالم می باشند.

به نقل از ساینس‌دیلی، پژوهشگران تخمین می‌زنند که ژنتیک تا ۵۰ درصد از توانایی رسیدن به سن زیاد بالا را راه اندازی می‌دهد؛ در حالی که عوامل سبک زندگی همانند رژیم غذایی گیاهی، فعال ماندن از نظر جسمی به پشتیبانی حرکات طبیعی منظم و نگه داری روابط اجتماعی قوی نیز نقش مهمی دارند. اگرچه دانشمندان ویژگی‌های بی همتا سیستم ایمنی را در تعداد بسیاری از افراد ۱۰۰ ساله شناسایی کرده‌اند، اما تغییرات متابولیکی مرتبط با پیری سالم کمتر اشکار شده‌اند.

پژوهشگران دانشکده پزشکی «چوبانیان و آودیسیان»(Chobanian & Avedisian) در «دانشگاه بوستون»(Boston University)، الگوی متمایزی از متابولیت‌های خون را در افراد ۱۰۰ ساله شناسایی کرده‌اند که به نظر می‌رسد چیزی بیشتر از افزایش سن باشد. آنها دریافتند افرادی که به ۱۰۰ سالگی می‌رسند، سطح غیرمعمول بالایی را از اسیدهای صفراوی اولیه و ثانویه خاص همراه با چندین استروئید دارند. این الگوهای متابولیک با الگوهای مشاهده‌شده در طول پیری معمولی متفاوت می باشند و با خطر کمتر مرگ ربط دارند.

دکتر «استفانو مونتی»(Stefano Monti) از پژوهشگران این پروژه او گفت: پژوهش ما به نشانه‌های شیمیایی قابل اندازه‌گیری در خون اشاره دارد که با زندگی زیاد طویل و سالم مرتبط می باشند. اگر بتوانیم این نشانه‌ها را فهمیدن کنیم، امکان پذیر مسیرهای بیولوژیکی را شناسایی کنیم که می‌توانند در محافظت از افراد در برابر زوال مرتبط با سن نقش داشته باشند.

این گروه پژوهشی، مثالهای خون ۲۱۳ شرکت‌کننده پروژه «مطالعه ۱۰۰ساله‌های نیوانگلند» را که یکی از بزرگترین پروژه‌های انجام‌شده روی افراد با طول عمر بسیار زیاد در آمریکای شمالی است، تجزیه و تحلیل کردند. این بازدید که به سرپرستی دکتر «توماس پرلز»(Thomas Perls)، استاد پزشکی دانشکده چوبانیان و آودیسیان انجام شد، شامل ۷۰ شخص ۱۰۰ساله و فرزندان آنها و شرکت‌کنندگان گروه کنترل‌شده از نظر سن می بود.

دانشمندان تقریباً ۱۴۹۵ مولکول کوچک را در سرم خون اندازه‌گیری کردند. آنها سطح متابولیت‌ها را در افراد ۱۰۰ساله، فرزندان آنها و گروه کنترل‌شده قیاس کردند و مولکول‌هایی را که با سن تقویمی تحول می‌کردند، شناسایی کردند. دانشمندان برای تحکیم یافته‌های خود، آنها را با یافته‌های چهار پژوهش دیگر که برخی شامل افراد با عمر طویل و برخی شامل افراد بدون عمر طویل بودند، قیاس کردند تا اشکار کنند کدام سیگنال‌های متابولیک به طور مداوم ظاهر خواهد شد.

این چنین، پژوهشگران بازدید کردند که کدام متابولیت‌ها با زمان زمان زندگی شرکت‌کنندگان بعد از جمع‌آوری مثالهای خون مرتبط می باشند. علاوه بر این، آنها یک مدل یادگیری ماشینی «ساعت متابولیکی» تشکیل کردند که سن بیولوژیکی را از سطح متابولیت‌ها تخمین می‌زد و برسی می‌کرد که آیا جوان‌تر یا مسن‌تر بودن بیولوژیکی نسبت به سن تقویمی با بقا مرتبط است.

به حرف های پژوهشگران، متابولیت‌ها و الگوهای متابولیکی شناسایی‌شده در این پژوهش در نهایت می‌توانند به گفتن نشانگرهای زیستی برای تخمین سن بیولوژیکی، شناسایی افرادی که زیاد تر یا کمتر در معرض خطر زوال عقل مرتبط با سن می باشند و ردیابی نحوه عکس العمل افراد به تغییرات سبک زندگی یا داروهایی که برای بهبود سلامت با افزایش سن طراحی شده‌اند، عمل کنند.

این چنین، پژوهشگران اعتقاد دارند که چندین مسیر بیولوژیکی به گفتن اهداف احتمالی برای درمان‌های آینده یا رویکردهای غذایی، با لیاقت مطالعه زیاد تر می باشند. این مسیرها اسیدهای صفراوی، مسیرهای مرتبط با نیکوتین‌آمید آدنین دی‌نوکلئوتید، متابولیت‌های باکتریایی روده، نشانگرهای استرس اکسیداتیو و استروئیدهای خاص را شامل خواهد شد.

مونتی او گفت: ما امیدواریم این پژوهش، نشانه‌های متابولیک قابل اندازه‌گیری پیری سالم را که قابل ردیابی و مقصد‌گیری نیز می باشند، نشان دهد. با وجود این، طراحی مقطعی این پژوهش بدان معناست که ما تا این مدت نمی‌توانیم علت و معلول را تعیین کنیم و این یافته‌ها به اعتبارسنجی در جمعیت‌های بزرگتر و متنوع‌تر نیاز دارند. در نهایت، مقصد ما تبدیل این اطلاعات به آزمایش‌ها و مداخلات ایمن است که به افراد پشتیبانی می‌کند تا برای زمان طویل‌تری سالم‌تر و فعال‌تر بمانند.

این پژوهش در مجله «GeroScience» به چاپ رسید.