به گزارش خبرفوری، برزیل مدام نامی بزرگ در فوتبال جهان بوده است. کشوری که پنج بار جام جهانی را فتح کرده، هر دوره با انتظارات سنگینی داخل مسابقات می‌شود. اما طی دو دهه قبل، فاصله بین «اعتبار تاریخی» و «نتیجه واقعی» برای سلسائو زیاد تر شده است. اکنون سوال مهم این است: آیا برزیل واقعا آماده فتح جام جهانی ۲۰۲۶ است؟

نسل تازه؛ شدت، تکنیک و انرژی

برزیل در سال‌های تازه آرام‌آرام داخل دوره تحول نسل شد. نسل نیمار، تیاگو سیلوا و کاسمیرو کم کم جای خود را به بازیکنان جوان‌تر داده است؛ فوتبالیست‌هایی که در بزرگ‌ترین باشگاه‌های اروپا بازی می‌کنند و از توانایی سطح اول فوتبال جهان برخوردارند.

خلاصه این گزارش را در ویدئوی زیر ببینید:

در خط دعوا، وینیسیوس جونیور، رودریگو، رافینیا و ستاره‌های جوان‌تر، موتور تهاجمی تیم را شکل داده‌اند. شدت انتقال توپ، دریبل‌های انفجاری و توانایی بازی در فضاهای محدود، هم چنان ویژگی سنتی فوتبال برزیل باقی مانده است.

اما تفاوت مهم با قبل در این است که برزیل دیگر کاملا متکی به نبوغ فردی نیست. تیم در سال‌های تازه تلاش کرده ساختاری منظم‌تر اشکار کند؛ قضیه‌ای که چندین دفعه در تورنمنت‌های قبلی به گفتن نقطه ضعف این تیم نقل می‌شد.

برزیل بعد از تغییرات روی نیمکت و وجود کارلو آنچلوتی به جستوجو تشکیل ارامش فنی و تاکتیکی زیاد تر رفته است؛ کاری که نشانه تلاش برای برگشت به دوران اقتدار محسوب می‌شود.

آنچلوتی و مأموریت برگشت دادن اقتدار

برای نخستین بار در تاریخ مدرن فوتبال برزیل، هدایت دائمی تیم ملی به یک سرمربی خارجی سپرده شد؛ تصمیمی که در ابتدا با عکس العمل‌های متغیری همراه می بود. آنچلوتی طی سال‌های مربیگری خود با تعداد بسیاری از ستاره‌های برزیلی کار کرده و شناخت خوبی از روحیه و سبک بازی فوتبالیست‌های این سرزمین دارد. مقصد مهم او تشکیل اعتدال است؛ تعادلی بین فوتبال هجومی سنتی برزیل و نظم تاکتیکی فوتبال مدرن اروپا.

زیاد تر بخوانید:‌

خروس‌ها در سودای سومین ستاره | فرانسه آماده فتح جهان | چرا فرانسه مدعی شماره یک جام جهانی است؟

آرژانتین؛ در جست‌وجوی ستاره چهارم | رویا ادامه دارد | مأموریت دفاع از تاج جهان

هلند در اغاز جام جهانی ۲۰۲۶ | «لاله‌های نارنجی» طلسم فینال را می‌شکنند؟ | امیدواری با اشک

کارکرد اولیه تیم نشان داده که برزیل تا این مدت به نقطه ایده‌آل نرسیده است، اما فدراسیون فوتبال این سرزمین به پروژه طویل مدت آنچلوتی مطمعن کرده و قرارداد او را نیز تمدید کرده است.

چالش‌های جدی پیش از جام

با وجود ستاره‌های متعدد، برزیل هم چنان با چند چالش مهم روبه رو است. نخستین چالش به خط میانی مربوط می‌شود. تعداد بسیاری از کارشناسان اعتقاد دارند برزیل نسبت به نسل‌های طلایی قبل در مرکز زمین کیفیت کمتری دارد. وقتی بازیکنانی همانند ژرسون، فالکائو، دونگا یا بعدها کاکا و رونالدینیو بازی‌سازی را هدایت می‌کردند، اما اکنون ساختار تیم زیاد تر بر شدت کناره‌ها محکم است. قضیه دوم، سختی روانی است. هر بار که برزیل داخل جام جهانی می‌شود، هواداران تنها یک چیز می‌خواهند؛ قهرمانی. همین سختی در دوره‌های قبل چندین دفعه به مانعی برای تیم تبدیل شده است.

برزیل در تاریخ جام جهانی

برزیل تنها تیم تاریخ فوتبال جهان است که در همه دوره‌های جام جهانی وجود داشته است؛ رکوردی که هیچ سرزمین فرد دیگر در اختیار ندارد. سلسائو با پنج گفتن قهرمانی در سال‌های ۱۹۵۸، ۱۹۶۲، ۱۹۷۰، ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲ پرافتخارترین تیم تاریخ جام جهانی محسوب می‌شود. دلنشین‌تر این که پله در ۱۷ سالگی قهرمان جهان شد و تا این مدت یکی از جوان‌ترین ستاره‌های تاریخ جام جهانی به حساب می اید. این چنین برزیل بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۰ سه بار جام را فتح کرد؛ دورانی که تعداد بسیاری آن را بزرگ‌ترین نسل تاریخ فوتبال می‌دانند. از نظر دیگر، ناکامی‌های این تیم نیز کم نبوده است؛ ناکامی ۷ بر ۱ برابر آلمان در جام جهانی ۲۰۱۴ تا این مدت یکی از شوک‌آورترین نتایج تاریخ مسابقات محسوب می‌شود.

مدعی واقعی یا اسیر نام بزرگ؟

برزیل هم چنان یکی از ترسناک‌ترین نام‌های فوتبال جهان است. توانایی فردی، کیفیت فنی و عمق بازیکنان علتشده هیچ تیمی علاقه‌ای به مواجه شدن با سلسائو نداشته باشد.

با این حال جام جهانی امروز با قبل تفاوت دارد. دیگر تنها داشتن ستاره‌ها کافی نیست. تیم‌هایی همانند فرانسه، آرژانتین، اسپانیا و انگلیس نیز با نسل‌های قوی داخل رقابت خواهند شد. احتمالا با اهمیت ترین سوال درمورد برزیل این باشد؛ آیا این تیم توانسته بین هنر قدیمی فوتبال خیابانی برزیل و نظم مدرن فوتبال اروپا اعتدال تشکیل کند؟ جواب این سوال به گمان زیادً در تابستان ۲۰۲۶ اشکار خواهد شد.