با افزایش نگرانی‌ها حوالی بحران شغلی ناشی از هوش مصنوعی، پژوهشگران تلاش می‌کنند تا فهمیدن بهتری از مشاغلی که بیشترین و کمترین تأثیر را خواهند پذیرفت، به‌دست آورند.

اکنون، پژوهشگران دانشگاه تافتس آنچه را که ادعا می‌کنند اولین چارچوب داده‌محور از نوع خود است، انتشار کرده‌اند. این چارچوب با گفتن شاخص ریسک شغلی هوش مصنوعی آمریکا (American AI Jobs Risk Index)، نقشه مشاغلی را ترسیم می‌کند که از همه زیاد تر صدمه‌پذیر می باشند و این چنین مناطقی جغرافیایی‌ را اشکار می‌کند که به گمان زیادً بیشترین تأثیر را حس خواهند کرد.

داده‌ها مشخص می کند نزدیک به ۹٫۳ میلیون شغل در آمریکا در معرض خطر حذف‌شدن درطول ۲ تا ۵ سال آینده قرار دارند. در مطالعه، ۴٫۹ میلیون کارگر در ۳۳ شغل شناسایی شده‌اند که بیشترین ریسک جابه‌جایی شغلی را به علت هوش مصنوعی دارند.

نزدیک به ۹٫۳ میلیون شغل در ایالات متحده طی ۲ تا ۵ سال آینده در معرض خطر قرار دارند

بر پایه یافته‌های پژوهشگران، انتظار می‌رود که مجموع درآمد خانوارها در ایالات متحده بین ۲۰۰ میلیارد تا ۱٫۵ تریلیون دلار افت یابد. این مقدار کم شدن درآمد، شوک اقتصادی بالقوه‌ای با پیامدهای گسترده برای جامعه محسوب می‌شود.

به حرف های پژوهشگران، تنها افرادی که می‌توانند از تخصص حاضر خود منفعت‌مند شوند و آماده پذیرفتن فناوری برای کسب مزیت نسبت به دیگران باشند، زنده خواهند ماند.

بشکار چاکراورتی، رئیس دانشکده کسب‌وکار جهانی دانشگاه تافتس و اقتصاددان در بیانیه‌ای او گفت: «هوش مصنوعی فقط به اتوماسیون ماموریت های روتین محدود نمی‌شود، بلکه به‌طور فزاینده‌ای درحال نفوذ به حوزه‌هایی است که نیازمند توانمندیهای شناختی و تحلیلی پیچیده می باشند. این پیشرفت، مشاغلی را نیز که پیش‌تر به‌گفتن شغل‌های با توانایی بالا و دستمزد قابل‌دقت شناخته می‌شدند، تهدید می‌کند. مشاغل آتی به افرادی تعلق خواهد داشت که دارای ترکیبی بی همتا از سه توانایی اساسی، یعنی تخصص عمیق در حوزه‌ای خاص، توانایی تحلیل و قضاوت جدا گانه و آشنایی کامل با هوش مصنوعی و نحوه به‌کارگیری آن باشند.»

شاخص ریسک شغلی هوش مصنوعی آمریکا، با بازدید نزدیک به ۸۰۰ شغل گوناگون و تعلق «نمره روبه رو» به هر کدام، مشخص می کند مشاغل بسیاری درمعرض خطر جابه‌جایی ناشی از پیشرفت‌های هوش مصنوعی قرار دارند.

در صدر فهرست مشاغل پرخطر، طراحان وب و رابط کاربری، گسترش‌دهندگان وب، معماران پایگاه داده، برنامه‌نویسان کامپیوتر، دانشمندان داده و متخصصان ریسک مالی قرار دارند. در نظر دیگر طیف، مجموعه‌ای از مشاغل کارگری ازجمله سقف‌سازها، معدنچی‌ها، اپراتورهای ماشین‌آلات، کارگران مسئول بسته‌بندی گوشت، جوشکارها، سنگ‌کارها و گچ‌کارها قرار دارند. مشاغل فرد دیگر که کمترین روبه رو را دارند عبارت‌اند از دستیاران جراحی، ماساژورها و کارکنان فست‌فود.

پژوهشگران به این نتیجه رسیده‌اند که تعداد بسیاری از مشاغل با کمترین دستمزد، در واقع کمترین روبه رو را دارند: کارهای فیزیکی (بناها، پرستاران، ظرفشورها) کمتر از یک درصد جابه‌جایی را توانایی می‌کنند. مشاغلی که هوش مصنوعی نمی‌تواند جای آنها را بگیرد، عمدتاً مشاغلی می باشند که اقتصاد مدام آن‌ها را کم‌قیمت برداشت کرده است.

به حرف های چاکراورتی، شاخص تازه به طور قاطع مشخص می کند او گفت و گو مهم دیگر این نیست که آیا هوش مصنوعی علتجابه‌جایی تعداد بسیاری از کارگران می‌شود یا نه، بلکه این سوال است که این اتفاق در کدام مناطق و با چه سرعتی رخ خواهد داد و این که آیا آمادگی ملزوم برای مقابله با آن وجود دارد یا خیر.

مسئله قابل‌دقت این است که ایالت‌ها و شهرهایی که بیشترین صدمه‌پذیری را دارند، فعال‌ترین آن‌ها در عرصه‌ی تلاش برای وضع مقررات هوش مصنوعی می باشند و دولت فدرال به آن‌ها می‌گوید عقب‌نشینی کنند. چاکراورتی پافشاری می‌کند: «این برخورد، چشم‌انداز اقتصادی و سیاسی دهه آینده را تعریف خواهد کرد.»