محققان چندین موسسه بین‌المللی جزئیات جدیدی در رابطه چگونگی رشد و گسترش انگل مالاریا کشف کرده‌اند. کار آنها پروتئین تخصصی مورد نیاز انگل برای زنده ماندن و حرکت بین میزبان‌ها را شناسایی کرده است که آن را به هدفی امیدوارکننده برای داروهای ضد مالاریا در آینده تبدیل می‌کند.

این کشف بر مولکولی به نام کیناز ۱ مرتبط با آرورا (ARK۱) متمرکز است. دانشمندانی از دانشگاه ناتینگهام، موسسه ملی ایمونولوژی (NII) در هند، دانشگاه گرونینگن در هلند، موسسه فرانسیس کریک و دیگر همکارانشان دریافتند که کیناز ۱ مرتبط با آرورا همانند یک کنترل‌کننده ترافیک سلولی در طول فرآیند غیرمعمول رشد و تقسیم انگل عمل می‌کند.

فهمیدن رشد انگل مالاریا

به نقل از ساینس‌دیلی، مالاریا هم چنان در بین کشنده‌ترین بیماری‌های عفونی در سراسر جهان قرار دارد. این بیماری توسط انگل‌های پلاسمودیوم تشکیل می‌شود که به شدت در بدن میزبان انسانی و پشه‌ها تکثیر خواهد شد.

یادگیری نحوه تقسیم و تشکیل همانند این انگل‌ها برای یافتن راه‌هایی برای متوقف کردن این بیماری زیاد مهم است.

انگل مالاریا زیاد متفاوت از سلول‌های انسانی تقسیم می‌شود. به جای پیروی از الگوی معمول مشاهده شده در زیست‌شناسی انسان، از یک روش رشد غیرمعمول‌تر و پیچیده‌تر منفعت گیری می‌کند. محققان کشف کردند که کیناز ۱ مرتبط با آرورا نقش محوری در سازماندهی دوک سلولی، ساختار سلولی که مواد ژنتیکی را جدا می‌کند تا سلول‌های انگلی تازه بتوانند راه اندازی شوند، ایفا می‌کند.

غیرفعال کردن کیناز ۱ مرتبط با آرورا رشد انگل را متوقف می‌کند

هنگامی دانشمندان در آزمایش‌ها کیناز ۱ مرتبط با آرورا را غیرفعال کردند، رشد انگل به شدت متوقف شد. بدون این پروتئین، انگل‌ها نتوانستند دوک‌های تقسیم مناسبی بسازند که مانع از تقسیم صحیح آنها می‌شد.

در نتیجه، انگل‌ها نتوانستند چرخه زندگی خود را ادامه دهند. آن‌ها قادر به رشد کامل در داخل بدن میزبان انسانی یا پشه نبودند و به طور مؤثر زنجیره انتقالی را که به مالاریا اجازه شیوع می‌دهد، مسدود کردند.

دکتر ریوجی یاناسه، نویسنده اول این مطالعه از دانشکده علوم زیستی دانشگاه ناتینگهام، می‌گوید: نام «آرورا» به الهه رومی سپیده دم اشاره دارد و ما معتقدیم که این پروتئین واقعا نویدبخش اغاز جدیدی در فهمیدن ما از زیست‌شناسی سلولی مالاریا است.

هدفی بالقوه برای داروهای تازه مالاریا

از آنجا که انگل مالاریا مرحله های مختلفی را هم در انسان و هم در پشه‌ها طی می‌کند، فهمیدن زیست‌شناسی آن نیازمند همکاری بین گروه‌های تحقیقاتی بسیاری است.

آنچه این کشف را زیاد شوق‌انگیز می‌کند این است که ترکیب «آرورا» در انگل مالاریا با نسخه‌ای که در سلول‌های انسانی یافت می‌شود، زیاد متفاوت است. این واگرایی یک مزیت بزرگ است. این بدان معناست که ما می‌توانیم به طور بالقوه داروهایی را طراحی کنیم که به طور خاص کیناز ۱ مرتبط با آرورای انگل را مقصد قرار دهند و بدون صدمه رساندن به بیمار، مالاریا را خاموش کنند.

با آشکار کردن نحوه کارکرد این ماشین مولکولی غیرمعمول، این تحقیق نقشه راه آشکار‌تری را برای گسترش داروهایی که چرخه زندگی انگل را مختل می‌کنند و در نهایت از انتقال مالاریا جلوگیری می‌کنند، فراهم می‌کند.