یک مطالعه‌ تازه کشف کرده است که نوشیدن چند لیوان نوشیدنی حاوی الکل برای اغاز تکه‌تکه کردن نحوه‌ کارکرد مغز کافی است و تبدیل پردازش اطلاعات به شکل موضعی‌تر و افت ربط کلی در مغز می‌شود.

در حالی که تحقیقات قبلی بسیاری به بازدید چگونگی تحول مغز توسط الکل پرداخته‌اند، تعداد مقداری از آنها اثرات شبکه‌ای را در نظر گرفته‌اند. مغز یک اندام ظریف و بسیار پیچیده است و هرگونه تحول در گفتگو بین مناطق مغز بر احساسات و حرکت تأثیر می‌گذارد.

محققان این مطالعه، به رهبری تیمی از دانشگاه مینه‌سوتا(Minnesota) اعتقاد دارند که یافته‌های آنها می‌تواند تا حدودی توضیح دهد که چرا افراد گوناگون می‌توانند سطوح مختلفی از مستی را در یک سطح از نوشیدن الکل حس کنند.

محققان در مقاله‌ انتشار شده‌ خود آورده‌اند: الکل در سطح شبکه مغز، به طور قابل توجهی کارایی محلی و ضریب خوشه‌بندی را افزایش داد که با توپولوژی کمتر اتفاقی و زیاد تر شبکه‌ای سازگار است. مسئله قابل دقت این است که این افزایش‌ها و این چنین افت‌های وابسته در کارایی کلی مغز، به طور قابل توجهی مسمومیت ذهنی بیشتری را پیش‌بینی کردند.

محققان از ۱۰۷ شرکت‌کننده سالم بین ۲۱ تا ۴۵ ساله پشتیبانی گرفتند و در طول دو جلسه به آنها یک نوشیدنی داده شد که برای افزایش سطح الکل خونشان به حد مجاز رانندگی در ایالات متحده (۰.۰۸ گرم در دسی‌لیتر) طراحی شده می بود. این چنین به برخی از شرکت کنندگان یک نوشیدنی دارونما و بدون الکل داده شد.

شرکت‌کنندگان نیم ساعت بعد از نوشیدن، تحت اسکنر MRI قرار گرفتند و در آنجا فعالیت مغز آنها نقشه‌برداری شد. محققان با منفعت گیری از رویکردهای ریاضی گوناگون، ارتباطات بین ۱۰۶ ناحیه گوناگون مغز را محاسبه کردند.

به طور کلی، نواحی مغز افرادی که الکل مصرف کرده بودند، منزوی‌تر شدند و ربط کمتری با بقیه قسمت‌های مغز اشکار کردند، اگرچه این تاثییر در هر ناحیه ثابت نبوده است. این ایده شبیه ترافیکی است که به جای سفر در سطح شهر، در اطراف یک محله خاص می‌چرخد.

اگرچه داوطلبان همه انها به یک اندازه الکل مصرف کرده بودند، اما برخی زیاد تر از دیگران حس مستی می‌کردند. محققان دریافتند که این حس مستی به مقدار قطع ربط نواحی مغز آنها مربوط می‌شود.

علاوه بر این، تغییرات شبکه‌ای که در اینجا مشاهده می‌شود (تفکیک بین مناطق گوناگون مغز) تا حدودی توضیح می‌دهد که چطور مصرف بیشتر از حد الکل می‌تواند علتتاری دید، مشکل در راه رفتن در یک خط مستقیم و دیگر اثرات شناخته شده شود.

به گفتن مثال، یکی از مناطقی که بیشترین تأثیر را از افت اتصال سراسری مغز پذیرفت، لوب بعد‌سری می بود. در این قسمت، مغز داده‌های بصری را که توسط چشمان ما تغذیه خواهد شد، پردازش می‌کند و این تغییرات به گمان زیادً به این معنی است که این داده‌ها کمتر در دسترس بقیه مغز قرار می‌گیرند.

محققان می‌گویند: نتایج ما مبنی بر این که انتقال اطلاعات منزوی‌تر و کمتر یکپارچه می‌شود، با تأثیر شناخته شده الکل بر پاداش/بیزاری، کنترل مهاری و ظرفیت محرک سازگار است.

با این حال، این چیزی نبوده است که تیم مستقیماً آزمایش کرده باشد؛ بلکه این مطالعه بر پایه مدل‌های محاسباتی اعمال شده بر اسکن‌های مغز، آن را استنباط می‌کند.

این چنین شایان ذکر است که این یافته‌ها فقط در رابطه مغزهایی که در حالت استراحت می باشند و دچار هیچ نوع فعالیتی نیستند، صدق می‌کند و مشاهده این تأثیرات در دوره‌های طویل‌تر نیز دلنشین خواهد می بود.

محققان این چنین بر پایه مطالعات قبلی نظر می‌کنند که افراد مبتلا به مشکلات حاد و مزمن مصرف الکل امکان پذیر زمان مست شدن، تغییرات متغیری را در نقشه‌های مغزی خود مشاهده کنند.

این چنین موارد بیشتری برای بازدید در مطالعات آینده وجود دارد. محققان می‌گویند که مطالعات آینده باید گروه‌های گسترده‌تری از شرکت‌کنندگان را شامل شود و به طور مستقیم‌تری به اثرات اختلال در شبکه مغزی بر افرادی که از نظر جسمی و روانی از شرکت‌کنندگان در این مطالعه سالم‌تر می باشند، بپردازد.

محققان می‌گویند: با دقت به تغییرات سریع در جمعیت‌شناسی و افزایش مقدار نوشیدن الکل در بین بزرگسالان مسن، مطالعات مربوط به همبستگی‌های عصبی عملکردی مصرف حاد الکل در طول عمر، در جمعیت‌هایی با الگوهای نوشیدن سنگین‌تر و طیف گسترده‌تری از علائم عاطفی منفی مورد نیاز است.

این پژوهش در مجله Drug and Alcohol Dependence انتشار شده است.