به گزارش خبر سریع،هر روز صفحات فضای مجازی از مارک پوشی و استایل برند بازیگران پر و خالی می‌شود. در قبل این چنین روندی حاکم نبوده است و نگاهی به البسه بازیگران حتی ستاره‌های سینمای ایران مشخص می کند زیاد ساده و مردمی ‌لباس می‌پوشیدند.

حتی دارندگی به نمایش گذاشته نمی‌شد و در دست داشتن کیف گرانقیمت بهای دیده شدن نبوده است. بلکه در روبه رو این هنرمندی بازیگر و ایفای نقشی ماندگار تبدیل محبوبیت او می‌شد.

زیاد تر بخوانید: آبروریزی ساعت فیک محمدرضا گلزار !

اما به تبعیت از الگوی‌ هالیوودی، بازیگران در ایران به سمت فتوکال‌ها، عکاسی برای نقل کردن البسه برند و نمایش ظواهر پوشش و آرایش خود رفته‌اند. تا حدی که نواقص و ضعف‌های بازیگری نیز گویی قرار است در پشت نقاب برندپوشی نهان شود.

تا جایی که این چنین روندی حسی از ناکافی بودن به علت نداشتن فلان کیف و بهمان لباس را به مخاطب القا می‌کند.  از طرفی در گفتگو با زیاد تر بازیگران اظهار می‌شود که از اجاره نشینی، افتدرآمد و یا دستمزدهای پرداخت نشده در رنج‌اند اما فتوکال‌های جشنواره‌ها و اکران‌های عمومی ‌فیلم‌ها سرشار از نمایش برندهایی است که قیمت‌های نجومی ‌را برای یک لباس خاص نقل می‌کند.

کیف‌های چند صد میلیونی، اکسسوری و جواهرات چند میلیاردی و لباس‌ها، خانه‌ها و ماشین‌های لوکسی که در هر جوانی حسی از افترا تداعی می‌کند معیاری برای رتبه‌دهی به بازیگران شده است.

زیاد تر بخوانید: کیف شگفت خانم بازیگر سوژه شد

در این بین اگر تعدادی بازیگر نیز به شکستن این روال اهتمام داشته و بعضی اوقات لباس تکراری به تن کرده‌اند، زیر ذره بین نقد می‌روال. بازیگران ادعا می‌کنند که مجبورند هر باری که در جاهای عمومی ‌وجود می‌یابند، لباس نو و متغیری بپوشند. رسانه‌ها نیز لنز دوربین خود را معطوف به این قضیه کرده‌اند که آیا این مهم محقق می‌شود یا نه.

اما فرایند سوق دادن جامعه به سمت برند پوشی چه اثراتی دارد؟

در جامعه‌ای که اجاره بها برای یک خانوار هزینه‌ای کمرشکن است، تعداد بسیاری از مواد غذایی و کالاهای بهداشتی و فرهنگی از سبد خانوار حذف شده و چیزی تحت گفتن مسافرت، به گشت و گذار در اطراف شهر خلاصه شده، نمایش یک کیف ۷۰۰ میلیون تومانی گسست الگوی زیبایی و سبک زندگی از جامعه است.

زیاد تر بخوانید: بازیگران دلنشین قبل از انقلاب چه مدلی لباس می‌پوشیدند؟

این موج رقابت بین بازیگران با حرکت تکراری پوشی برخی بازیگران به طور جزئی سد شده است. موضوعی که می‌بایست بیشتر از اینها ترویج شود چرا که سالانه ۹۲ میلیون تُن پارچه و لباس به کوه‌های زباله اضافه می‌شود. برای فهمیدن بهتر این حجم عظیم، کافی است فکر کنید که در هر ثانیه، محتویات یک کامیون پر از لباس دور ریخته می‌شود.

عصر ایران در گزارشی با اشاره به این نوشته گفتن کرده است که ریشه مهم این بحران، مدل تجاری «مد سریع» است که مصرف‌کنندگان را به خرید مداوم لباس‌های ارزان و یک‌بارمصرف تشویق می‌کند. این مدل علتشده است که متوسط عمر مصرفی یک لباس به کمتر از سه سال افت یابد، در حالی که یک لباس باکیفیت می‌تواند به راحتی بیشتر از ۱۰ سال مورد منفعت گیری قرار گیرد.

این روزها در سراسر جهان تشویق برای مدیریت مصرف نقل است. هر چند صنعت مد یکی از آلاینده‌های مهم کره زمین محسوب می‌شود و هر چند نقش اقتصاد جهت گسترش این صنعت شده است اما در جامعه ما چه بسا بهتر است سلبریتی خود را مجزای از مردم نسازد و زیبایی را نه در ظاهر بلکه در هنر و توانمندی حرفه‌ای خود ماندگار سازد.