محققان دانشگاه «OHSU» روش جدیدی به نام «میتومیوز»( mitomeiosis) را برای تبدیل سلول‌های پوست به تخمک، جهت مقابله با چالش‌های ناباروری ابداع کردند.

به نقل از آی‌ای، یک نقطه عطف علمی که وقتی غیرممکن فکر می‌شد، محقق شده است. محققان دانشگاه علوم و بهداشت اورگان(OHSU) روشی را اثبات کرده‌اند که سلول‌های پوست را به تخمک‌هایی تبدیل می‌کند که قادر به تشکیل جنین‌های اولیه انسان می باشند.

این پیشرفت، مسیر تازه بالقوه‌ای را برای درمان ناباروری از طریق گامتوژنز(gametogenesis) آزمایشگاهی (فرآیند تشکیل تخمک و اسپرم در خارج از بدن) اراعه می‌دهد.

این پیروزی می‌تواند روزی به زنانی که در سن بارداری بالایی می باشند یا افرادی که به علت درمان سرطان یا دلایل دیگر قادر به تشکیل تخمک‌های زنده نیستند، پشتیبانی کند.

دکتر پائولا آماتو(Paula Amato)، استاد زنان و زایمان در OHSU و یکی از نویسندگان این مقاله او گفت: این روش علاوه بر تشکیل امید برای میلیون‌ها نفر که به علت افتتخمک یا اسپرم دچار ناباروری می باشند، این امکان را برای زوج‌ها فراهم می‌کند که فرزندی با ربط ژنتیکی با هر دو شریک داشته باشند.

تولد فرآیند «میتومیوز»

این تیم هشدار می‌دهد که تا منفعت گیری بالینی از این روش تا این مدت حداقل یک دهه راه است، اما کار آنها شکل جدیدی از تقسیم سلولی را که آنها «میتومیوز» می‌نامند، تشکیل می‌کند که جنبه‌هایی از «میتوز» و «میوز» را با هم ترکیب می‌کند.

شوکرات میتالیپوف(Shoukhrat Mitalipov)، نویسنده ارشد این مطالعه و مدیر مرکز سلول‌درمانی جنینی و ژن‌درمانی OHSU او گفت: ما به چیزی دست یافتیم که فکر می‌شد غیرممکن است. طبیعت دو روش تقسیم سلولی را به ما اراعه داد و ما به تازگی روش سومی را گسترش دادیم.

دانشمندان به جای برنامه‌ریزی مجدد سلول‌های بنیادی به گامت، از انتقال هسته سلول سوماتیک منفعت گیری کردند، همان رویکرد اساسی که نخستین گوسفند همانند‌سازی شده دنیا را در سال ۱۹۹۷ به دنیا آورد.

آنها هسته یک سلول پوست را به یک تخمک اهدایی که هسته آن جدا شده می بود، پیوند زدند. سیتوپلاسم تخمک اهدایی علتشد هسته سلول پوست نیمی از کروموزوم‌های خود را دور بریزد و «میوز» را پیروی کند.

نتیجه، یک تخمک هاپلوئید می بود که می‌توانست از طریق لقاح مصنوعی(IVF) استاندارد با اسپرم لقاح داده شود و جنین‌هایی با ورودی ژنتیکی برابر از هر دو والدین راه اندازی دهد.

امیدواری‌ها و محدودیت‌های پیش رو

محققان در این مطالعه، ۸۲ تخمک عملکردی تشکیل کردند و آنها را با اسپرم لقاح دادند. در حالی که اکثر آنها در مرحله ۴ تا ۸ سلولی به علت ناهنجاری‌های کروموزومی متوقف شدند، نزدیک به ۹ درصد  روز بعد از لقاح به مرحله بلاستوسیست رسیدند.

دکتر نوریا مارتی-گوتیِرِز(Nuria Marti-Gutierrez)، نویسنده ارشد این مطالعه و دانشمند OHSU او گفت که برای مطمعن از جفت شدن و جداسازی دقیق کروموزوم‌ها، کار بیشتری ملزوم است. او گفت: جنین‌ها طبق معمولً اگر کروموزوم‌های زیاد زیاد یا زیاد مقداری داشته باشند، از بین می‌روال.

«میتالیپوف» با اشاره به این که حتی تشکیل همانند طبیعی نیز تنها تبدیل رسیدن نزدیک به یک سوم جنین‌ها به مرحله بلاستوسیست می‌شود، افزود: آنیوپلوئیدی در تخمک‌های انسان، به خصوص با افزایش سن زیاد رایج است.

محققان پافشاری کردند که اگرچه این پیشرفت، پتانسیل خوبی را مشخص می کند، اما هم چنان یک اثبات مفهوم است.

آنها افزودند: اگرچه مطالعه ما پتانسیل «میتومیوز» را برای «گامتوژنز آزمایشگاهی» مشخص می کند، اما در این مرحله فقط اثبات مفهوم است و تحقیقات بیشتری برای مطمعن از اثربخشی و ایمنی قبل از کاربردهای بالینی آینده مورد نیاز است.

این پروژه از نظارت اخلاقی سختگیرانه‌ای پیروی کرده و توسط بنیاد تحقیقات گامت هاپلوئید(Open Philanthropy)، صندوق‌های نهادی OHSU و دیگر بنیادها حمایتشده است.

یافته‌های این مطالعه در مجله Nature Communications انتشار شده است.