زندگی با حقوق زیر ۵۰ میلیون بدون یارانه ممکن نیست_آینده

در حالیکه رنج بزرگِ «فریز مزدی» در این شرایط سخت تورمی هم چنان ادامه دارد و مسئولان دولتی بر طبل قناعت مردم و کارگران می‌کوبند، قیمت‌ها هفتگی و روزانه در حال افزایش یافتن است؛ هیچ قانون و مصوبه‌ای هم نمی‌تواند جلوی شتاب بی‌امان قطار تورم را بگیرد.

گرانی ۹۵ درصدی نان!

جای تعداد بسیاری از کالاهای اساسی در سفره‌های کارگران و مزدبگیران خالی‌ست؛ در روزهای تازه، رئیس اتحادیه فرآورده‌های لبنی سرزمین با گفتن این که هر روز ناظر افزایش قیمت لبنیات به علت افزایش قیمت همه شده آن هستیم، او گفت: سیاست‌های نادرست دولت که اجازه صادرات شیر خشک را داده جهت نوسان قیمت‌ها شده است.

او همین طور گفت: عملا به سمتی می‌رویم که لبنیات را از سفره مردم به طور کلی حذف کنیم و فقط به تشکیل شیر خشک و صادرات آن برگردیم.

از نظر دیگر، قیمت هر کیلو گوشت قرمز به بیشتر از یک میلیون تومان رسیده است؛ خرید سه یا چهار کیلو گوشت قرمز نه تنها برای حداقل‌بگیران بلکه برای کارگری که ۲۰ یا حتی ۳۰ میلیون تومان حقوق ماهانه دارد اصلاً ساده نیست. در یک خانواده چهارنفره با ماهی ۲۰ میلیون حقوق، برای سرانه ماهی یک کیلو گوشت قرمز باید نزدیک به یک‌چهارم دستمزد ماهانه هزینه شود؛ آیا این معادله برای خوردن فقط ماهی یک کیلو گوشت عادلانه است؟

ملزوم نیست بزرگنمایی کنیم یا به سراغ داده‌های میدانی برویم؛ آمار تورمی رسمی برای شهریورماه، خود عکس روشنی از کوچک شدن سبد مصرفی فرودستان را به نمایش می‌گذارد؛ نرخ تورم نقطه‌به‌نقطه در شهریورماه سال جاری با رسیدن به ۴۵.۳درصد، بیشترین سطح ۲۸ماه تازه را ثبت کرده است؛ از نظر دیگر، تورم اقلام غیر قابل جانشین و غیر قابل حذف در صدر کالاها قرار گرفته‌ است. در شهریور متوسط قیمت اقلام خوراکی و آشامیدنی نسبت به ماه شبیه سال قبل ۵۷.۹درصد افزایش داشته است. در بین اقلام خوراکی بیشترین تورم نقطه‌ای به گروه نان و غلات مربوط است. تورم نقطه‌ای گروه نان و غلات در شهریور ماه ۹۴.۳درصد به ثبت رسیده است.

در واقع «نان» این ساده‌ترین کالای سفره‌های مردم، در شهریور امسال به نسبت شهریور سال قبل نزدیک به ۹۵ درصد گران شده است.

دستمزد زیر ۲۰۰ دلار است!

اکنون باید سوال کرد هنگامی اقلام خوراکی در شهریور ۵۷.۹ درصد گران شده و قیمت نان از ابتدای سال تقریباً دو برابر شده است، چرا حداقل دستمزد کارگران که قرار است تنها منبع اداره زندگی یک خانواده باشد، هم چنان ثابت مانده و فریز شده است؟ حداقل دستمزدی که اگر با همه مزایا و ملحقات و با نگاهی خوشبینانه ۲۰ میلیون تومان در نظر بگیریم، با دلار ۱۱۰ هزار تومانی، به زیر ۲۰۰ دلار رسیده است؛ در واقع کارگر با ماهی ۲۰ میلیون حقوق چیزی نزدیک به ۱۸۰ دلار درآمد ماهانه دارد؛ مبلغی که در تعداد بسیاری از کشورها با حداقل دستمزد ساعتی ۲۰ یا ۲۵ دلار، فقط حقوق یک روز کارگر است!

دستمزد ۱۸۰ دلاری یا حتی کمترِ کارگران از سوی دولت و مسئولان فریز شده است و حرفی از ترمیم آن به بین نمی‌آید؛ این در حالیست که هزینه‌های زندگی و سبد معیشت از ابتدای امسال بیشتر از ۲۰۰ درصد افزایش قیمت داشته است.

«فرامرز توفیقی» فعال کارگری با گفتن این که «نان به تنهایی ۹۵ درصد گران شده است، این مشخص می کند که سبد معیشت چه تورم شگفت و غریبی داشته است» او گفت: تورم روزانه شده است؛ دیگر نباید از تورم نقطه به نقطه سخن بگویید کرد، نیاز به شاخصی به نام تورم روزانه داریم؛ اما چرا در این شرایط، وزیر کار و دولت از ممنوعیت ترمیم دستمزد سخن بگویید می‌کنند؟ چرا مزد کارگران فریز شده است؟

نرخ سبد معیشت ۲.۷ برابر شد

او افزود: سبد معیشت خانوارهای کارگری، یعنی همان سبدی که در بهمن ماه سال قبل در اغاز مذاکرات مزدی نزدیک به ۲۴ میلیون تومان نرخ‌گذاری شده می بود، بیشتر از ۲.۷ برابر شده است. این ادعا را زیاد راحت می‌توان راستی‌آزمایی کرد؛ الان دولت و وزارت کار، دایره یارانه‌بگیران را اشکار کرده‌اند؛ سهم مسکن را نزدیک به ۴۰ درصد در نظر گرفته‌اند و با کنار گذاشتن این سهم، اگر درآمد سرانه هر عضو خانواده کمتر از ده میلیون تومان باشد، مستحق دریافت یارانه است؛ به عبارتی یک خانواده ۳.۳ نفره (ابعاد استاندارد برای خانواده متوسط کارگری) برای این که بالای خط فقر بماند و یارانه نگیرد باید ۳۳ میلیون تومان جدا از سهم مسکن دستمزد داشته باشد. اکنون اگر سهم مسکن را ۳۵ درصد در نظر بگیریم، هنگامی ۶۵ درصد خط فقر مطلق ۳۳ میلیون تومان است، کل درآمد یک خانواده بالای خط فقر که نیاز به یارانه ندارد، نزدیک به ۵۰ میلیون تومان است.

توفیقی در ادامه گفت: نیاز به ضرب و تقسیم شاخص‌های سبد معیشت نداریم؛ محاسبات وزارت کار برای یارانه به معنی این است که سبد معیشت زیاد حداقلی برای یک خانواده متوسط نزدیک به ۵۰ میلیون تومان است و اگر درآمد کمتر از این باشد، خانواده نیاز به یارانه و پشتیبانی دولت دارد؛ اکنون ۵۰ میلیون تومان کجا و دستمزد ۱۵ میلیون تومانی کارگران کجا؟!

خانواده‌های کارگری برای زنده ماندن و بقا به ۵۰ میلیون تومان درآمد ماهانه نیاز دارند؛ غیر از این باشد، باید با یارانه و کالابرگ امور زندگی را مدیریت کنند؛ چرا کارگری که متخصص و باسابقه است و از قضا در اغاز بازنشستگی‌ست در اکثر موارد نصف این رقم هم درآمد ندارد؟ چرا دولت در شرایطی که نان ۹۵ درصد گران شده و نرخ سبد معیشت ۲.۷ برابر شده، قاطعانه بر سیاستِ ناعادلانه‌ی «فریز مزدی» پافشاری می‌کند؟!