شیفتگان رسوایی‌های خصوصی | خیانت شوهر با مادرزن، یک سرزمین را دیوانه کرد | چرا مردم عاشق خیانت‌های خانوادگی شدند؟_آینده

به گزارش خبر سریع،   این فیلم که مرزهای ملودرام و تابو را درنوردیده، نه تنها قلب میلیون‌ها تماشاگر را تسخیر کرده، بلکه رکوردهای باکس آفیس را هم جابه‌جا کرده است. اما راز پیروزی «نورما» فراتر از درام است: این فیلم بر پایه یک داستان واقعی ساخته شده که در سال ۲۰۲۲، جهان تیک‌تاک را منفجر کرد.

ماجرا چه می بود؟

در آن سال، نورما ریسما، زنی ۳۰ ساله از شهر سرنگ در جزیره جاوا، با یک ویدیو معمولی اما پر از خشم، پرده از رابطه پنهانی شوهر و مادرش برداشت. ویدیو، که در عرض چند ساعت میلیون‌ها بازدید کسب کرد، تیتر اول رسانه‌ها شد و نورما را از یک شهروند معمولی به نماد قربانیان خیانت تبدیل کرد. این ماجرا نه تنها قرارداد فیلمی برای او به ارمغان آورد، بلکه موجی از اقتباس‌های سینمایی از رسوایی‌های اجتماعی را در اندونزی به راه انداخت، کشوری که در آن، او گفت و گو در رابطه روابط خارج از ازدواج می‌تواند به زندان ختم شود.

ویدئویی در این باره را از اینجا ببینید:‌

رکوردشکنی ملودرام قرن 

«نورما» در مارس ۲۰۲۴ در سینماهای اندونزی اکران شد و در اوت همان سال به نتفلیکس رسید. مطابق آمار نتفلیکس، این فیلم به شدت به یکی از پربیننده‌ترین آثار تبدیل شد، نه تنها در اندونزی، بلکه در مالزی و سنگاپور،‌ مناطقی با جمعیت‌های بزرگ مالایی ـ مسلمان که با فرهنگ محافظه‌کارانه شبیهی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. فروش بلیت‌ها در هفته اول اکران از ۵۰۰ هزار بلیت گذشت و منتقدان آن را «ملودرام قرن» نامیدند. اما این پیروزی، بخشی از یک الگوی بزرگ‌تر در سینمای اندونزی است: تبدیل شایعه ها مجازی به طلا.

تبدیل توئیت به طلا

تا ژوئن ۲۰۲۴، پرفروش‌ترین فیلم تاریخ اندونزی یک فیلم ترسناک در رابطه تسخیر شش دانشجوی دانشگاهی توسط ارواح روستایی می بود فیلمی که از یک رشته توئیت محبوب اقتباس‌شده می بود. این فیلم بیشتر از ۱۰ میلیون بلیت فروخت و رکورد زد. سال سپس، «Sewu Dino» آمد؛ فیلم ترسناک فرد دیگر از همان حساب توئیتری! که داستان تسخیر یک عروسک را روایت می‌کرد و ۸ میلیون تماشاگر جذب کرد. اما رسوایی‌های خانوادگی هم دست‌مقداری ندارند: «Ipar Adalah Maut» (۲۰۲۴)، فیلمی در رابطه رابطه یک مرد با خواهرزنش، به گفتن اقتباس از یک ویدیو تیک‌تاک واقعی بازاریابی شد و ۴ میلیون بلیت فروخت. سریال «Layangan Putus» (۲۰۲۲) هم، که خانواده‌ای را دچار خیانت شوهر مشخص می کند، از همین منبع الهام گرفت و میلیون‌ها تماشاگر آنلاین داشت.

شیفتگان رسوایی‌های خصوصی

در اندونزی، جایی که زنا مطابق قانون کیفری با زندان تا ۵ سال مجازات می‌شود، این تم‌ها بسیار تابو می باشند. قانون کیفری تازه، که از سال ۲۰۲۶ در سراسر سرزمین اجرا می‌شود، روابط جنسی خارج از ازدواج را جرم‌انگاری می‌کند  و در استان محافظه‌کار آچه، زوج‌های متخلف با شلاق در ملا عام تنبیه خواهد شد. با این حال، کارشناسان می‌گویند این محدودیت‌ها، علاقه‌ای نهان و نگاهی به رسوایی‌های خصوصی را شعله‌ور کرده است. رسانه‌های اجتماعی، همانند تیک‌تاک، این داستان‌ها را از شایعه ها محله‌ای به محتوای «خانه خراب‌کن» تبدیل کرده‌اند. 

سرک‌کشی به آشپزخانه دیگران

اس‌ام گیتی تامبانان، عضو کمیته فیلم شورای هنری جاکارتا، می‌گوید: «در این فرهنگ محافظه‌کارانه، فیلم‌هایی همانند «نورما» فضایی امن برای سرک‌کشی به آشپزخانه‌های دیگران فراهم می‌کنند. مردم کنجکاوتر خواهد شد، چون نمی توانند در زندگی واقعی در رابطه این مسائل سخن بزنند.» گیتی هشدار می‌دهد که این روایت‌ها زیاد تر زنان را تقصیر کار مهم می‌دانند (همسر قانونی و معشوقه ) در حالی که مردان خیانتکار «تقریباً بدون مجازات» می‌همانند. «این یک دام خطرناک است؛ فیلم‌ها باید عدل را هم نشان دهند.»

یک داستان تلخ واقعی 

آنچه «نورما» را از بقیه نزدیک می‌کند، دخالت مستقیم نورمای واقعی در فیلمنامه است. اوکا آورورا، فیلمنامه‌نویس برجسته، بعد از جلسات طویل با نورما، خط داستان مهم را نگه داری کرد اما قسمت‌هایی را برای شوق دراماتیک به آن افزود. او می‌گوید «هسته ماجرا واقعی ماند همانند   احساسات نورما و روایت مادرش  اما ما احساسات مخاطب را بازی دادیم،» اوکا می‌گوید. «این فیلم راهی برای تخلیه اضطراب است؛ مردم از سینما بیرون می‌آیند و درمورد آن سخن می‌زنند.» اوکا مطلب فمینیستی فیلم را هم برجسته می‌کند: «گامی کوچک برای زنان تا در رابطه خیانت و خشونت سکوت نکنند.»

نورمای واقعی کجاست؟ 

امروز، نورمای واقعی زندگی‌اش را از نو ساخته است. او به گفتن کارگر پیمانی کار می‌کند و مادرش، ریحانه، بعد از ۸ ماه زندان برای زنا، به خانه بازگشته است. شوهر سابقش، رویزی، هم ۹ ماه حبس کشیده است. در یک کنفرانس مطبوعاتی فوریه، نورما او گفت: «هنگامی خیانت را توانایی کردم، فکر می‌کردم تنهایم. اما هنگامی سخن زدم، پِی بردم هزاران زن همانند من می باشند. مطلب‌هایشان مرا قوی کرد.» گیتی هم موافق است: «این چنین فیلم‌هایی در جامعه پدرسالار، زنان را توانمند می‌کنند و شجاعت سخن زدن خواهند داد.»

در حالی که اندونزی با قوانین سخت‌گیرانه‌تر روبروست، موج فیلم‌های ویروسی همانند «نورما» مشخص می کند که کنجکاوی اجتماعی، نیرومندتر از تابوها عمل می‌کند. آیا این روال ادامه خواهد یافت؟ با اکران‌های بعدی، به نظر می‌رسد سینمای اندونزی تازه اغاز کرده  و فضای مجازی منبع بی‌آخر ایده‌ها است.