این محصول به گفتن بخشی از پروژه تعیین استراتژی های خاص برای تشکیل و منفعت گیری از تسلیحات هسته ای هوابرد بریتانیا داخل مرحله های ساخت خود شد و در نهایت نیز به علت خستگی مواد (ناکامی ماده در تاثییر اعمال نیروهای متناوب و تنش های تکرار شونده) از عملیات کنار گذاشته شد. در ادامه شماری از ویکتورهای تشکیل شده برای مقاصد شناسایی استراتژیک اصلاح و تجهیزبه ترکیبی از رادارها، دوربین ها و همینطور سنسورهای گوناگون شدند. در واقع بعد از آن که پروژه بازدارندگی هسته ای در اختیار موشک های پلاریس نیروی دریایی بریتانیا با قابلیت پرتاب از زیردریایی ها قرار گرفت، ناوگانی بزرگ از بمب افکن های V نیز با چالش روبه رو شدند.

در نتیجه این عمل تعداد بسیاری از ویکتورهای باقی مانده به تانکرهای سوخت گیری هوایی تبدیل شدند. طی جنگ فالکلند، تانکرهای ویکتور با مقصد سوخت رسانی هوایی به بمب افکن های استراتژیک آورو والکان مورد منفعت گیری قرار گرفتند.

آخرین نمونه از بمب افکن های استراتژیک هندلی پیج ویکتور در تاریخ ۱۵ اکتبر سال ۱۹۹۳ از خدمت رسمی کنار گذاشته شد. هواپیماهای فرد دیگر همچون ویکرز VC10 و لاکهید تری استار برای ایفای نقش سوخت رسانی هوایی جانشین ویکتور شدند.

تصویری از ویکرز VC10

تصویری از هندلی پیج ویکتور

منشا ویکتور و دیگر بمب افکن های سری V، برنامه قدیمی تسلیحات اتمی بریتانیا و سیاست های بازدارندگی هسته ای که به جستوجو جنگ جهانی دوم تصویب شده بودند، محسوب می شود. بر پایه یکی از استانداردهای نقل شده ویژگی های مشخصی برای تسلیحات اتمی اظهار شد: طول سلاح می بایست از ۷.۳۷ متر، قطر آن از ۱.۵ متر و وزن آن از ۴۵۰۰ کیلوگرم کمتر باشد. در همین زمان وزارت هوانوردی نیز الزامات جدیدی را برای طراحی بمب افکن به منظور جانشین سازی با بمب افکن های سنگین قدیمی تجهیزبه موتورهای پیستونی اراعه داد که در نتیجه آن هندلی پیج ویکتور متولد شد.

ویکتور هواپیمایی تجهیزبه ظاهری آینده نگر و چهار موتور توربوجت محصور شده بین بال هایی قطور می بود. این چنین طراحی متغیری را به سختی می توان در پرنده های دیگر مشاهده کرد و به همین علت تشخیص ویکتور از دوستان خود کار چندان سختی نیست. بمب افکن مذکور ۵ نفر خدمه متشکل از دو خلبان و سه نیروی همراه (یک نقشه خوان، یک اپراتور رادار و یک افسر تجهیزات الکترونیک هوانوردی) داشت. درست همانند دیگر بمب افکن های V، در این نمونه نیز تنها خلبانان از وجود صندلی پران منفعت می بردند. از آن جایی که ویکتور به گفتن بخشی از یک پروژه هسته ای معارفه شده می بود، از رنگ سفید ضد فلش (تلالو) برای رنگ‌ آمیزی بدنه منفعت گیری شد. این نوع از رنگ سفید طبق معمول در بمب افکن های هسته ای بریتانیا، شوروی و آمریکا دیده می شد و مقصد از آن منعکس ساختن برخی از تشعشعات حرارتی منشا گرفته از انفجارهای هسته ای می بود. بدین ترتیب مجموعه خلبان، سرنشینان و حتی خود پرنده نظامی نیز از آثار زیان بار حملات و یا حادثه های اتمی به طور نسبی در امان می ماندند. در ادامه بعد از کاندید شدن بمب افکن های V برای اجرای ماموریت های گوناگون در سطح پروازی پایین طی دهه ۱۹۶۰، رنگ منتخب هم از سفید ضد فلش به سبز و خاکستری تاکتیکی تحول یافت. این رنگبندی علتشد که گمان تشخیص هواپیما توسط ناظر زمینی افت یابد.

محفظه بمب ویکتور در قیاس با نمونه های هم رده خود، به نحوه قابل توجهی بزرگتر می بود و بدین ترتیب قابلیت بیشتری برای حمل بمب های سنگین به ازای افت برد در اختیار داشت. این محفظه می توانست تا یک بمب گرند اسلم ۱۰۰۰۰ کیلوگرمی یا دو بمب تال بوی ۵۴۰۰ کیلوگرمی و یا حداکثر ۳۹ مین دریایی به وزن ۹۱۰ کیلوگرم را در خود جای دهد. علاوه بر موارد فوق، نواحی مخصوصی در تکه زیر بال ها نیز طراحی شده می بود که بتواند ظرفیت کمکی از ۲۸ بمب ۴۵۳ کیلوگرمی را در اختیار محفظه مهم قرار دهد. با این حال مطرح مذکور هیچ گاه به طور عملی پیگیری نشد. همانند دو بمب افکن سری V دیگر، ویکتور نیز تجهیزبه سیستم ناوبری و بمباران (به اختصار NBS) می بود. برای این منظور هم پرنده فوق از سیستم های راداری متعدد منفعت گیری می کرد.

شماری از انواع گوناگون هندلی پیج ویکتور

HP.80: پروتوتایپ، دو فروند از این نمونه ساخته شد

B.1: هواپیمای بمب افکن استراتژیک که در کل ۵۰ فروند از آن ساخته شد و یکی از نمونه های مهم محسوب می شود

B.1A: نسخه ارتقا یافته از B.1 که تجهیزبه رادار هشدار دهنده در تکه دم بوده است، ۲۴ فروند B.1 به B.1A تحول یافتند

BK.1: نمونه مخصوص سوخت گیری هوایی که ۱۱ فروند از آن ساخته شد

BK.1A: نسخه ای دیگر اختصاصی سوخت گیری هوایی که ۱۴ فروند از آن ساخته شد

B.2: هواپیمای بمب افکن استراتژیک که در کل ۳۴ فروند از آن ساخته شد و یکی از نمونه های مهم محسوب می شود

B.2RS: هواپیمای تجهیزبه جنگ افزار هسته ای موشک بلو استیل

B(SR).2: هواپیمای مخصوص شناسایی استراتژیک

مشخصات پروتوتایپ HP.80

– نقش: بمب افکن استراتژیک و یا هواپیمای سوخت رسان هوایی

– محل تشکیل: بریتانیا

– تولیدکننده: کمپانی هندلی پیج

– نخستین پرواز: ۲۴ دسامبر سال ۱۹۵۲

– بازنشستگی: ۱۹۹۳

– اپراتور مهم: نیروی هوایی سلطنتی

– تشکیل شده به سال: ۱۹۵۲ الی ۱۹۶۳

– هزینه ساخت: ۳۰۰ الی ۴۰۰ هزار پوند

مشخصات هندلی پیج ویکتور B.1

– خدمه: ۵ نفر

– طول: ۳۵.۰۳ متر

– عرض بال: ۳۴ متر

– ارتفاع: ۸.۵۷۳ متر

– مساحت سطح بال: ۲۲۳.۵ متر مربع

– وزن خالی: ۴۰۳۸۳ کیلوگرم

– بیشینه وزن برخاست: ۹۲۹۸۶ کیلوگرم

– موتور هواگرد: ۴ موتور توربوجت آرمسترانگ سیدلی سابفیرA.S.Sa.7

– حداکثر شدت: ۱۰۰۹ کیلومتر بر ساعت در ارتفاع ۱۱۰۰۰ متری

– برد: ۹۶۶۲ کیلومتر

– سقف پرواز: ۱۷۰۰۰ متر

– تسلیحات: تا ۳۵ بمب ۴۵۰ کیلوگرمی یا یک بمب هسته ای یلو سان

مطالب مجله تصویری سلاح را در این  لینک  جستوجو کنید.