شناسایی چهار نوع عاشق بر اساس علم

چهار نوع عاشق بر اساس تحقیقات جهانی شناسایی شدند

تحقیق‌گران با بررسی روابط عاطفی ۸۰۹ نفر از جوانان، چهار رده اصلی از عاشقان را مشخص کرده‌اند که نشان‌دهنده شدت عشق، میزان ارتباط جنسی و سطح پایداری در روابط عاشقانه است.

این مطالعه بر پایه داده‌های «پیمایش جهانی عشق رمانتیک»، جامع‌ترین بانک اطلاعاتی جهان درباره توانایی عشق، انجام شده و شرکت‌کنندگانی از ۳۳ کشور با پس‌زمینه‌های فرهنگی متنوع در آن حضور داشته‌اند.

به گفته محققان، نتایج وجود چهار گروه متمایز از عاشقان را تایید می‌کند:

۱. عاشقان معتدل؛ رایج‌ترین گروه

بیشترین سهم (بیش از ۴۰ درصد) مربوط به عاشقان «معتدل» است. آن‌ها شدت عاطفی پایین، افکار وسواسی کم درباره شریک، تضمین نسبتاً بالا و تعداد ارتباط جنسی متوسطی دارند.

آدام بوده، پژوهشگر دکتری دانشگاه ملی استرالیا و مدیر این تحقیق، توضیح می‌دهد: «این گروه معمول‌ترین نوع عاشق است. اکثر اعضای آن مردانند و رفتار آن‌ها در محدوده طبیعی قرار دارد.»

۲. عاشقان شهوانی؛ کوچک‌ترین اما پرانرژی‌ترین گروه

کمترین تعداد شرکت‌کنندگان (نزدیک به ۹.۶۴ درصد) در دسته «عاشقان شهوانی» قرار گرفتند. ویژگی بارز آن‌ها فراوانی ارتباط جنسی است، به میانگین ۱۰ بار در هفته.

به گفته آقای بوده، این گروه تمایل بیشتری به سفر، مصرف سیگار بیشتر و هزینه‌های بالاتر از حد معمول را نشان دادند.

۳. عاشقان شدید؛ پرشور و وفادار

حدود ۲۹ درصد از مشارکت‌کنندگان در رده «عاشقان شدید» طبقه‌بندی شدند. این افراد در تمام شاخص‌ها — شدت عشق، افکار وسواسی، تضمین و تعدد ارتباط جنسی — بالاترین نمرات را ثبت کردند.

آقای بوده می‌افزاید: «این افراد دیوانه‌وار عاشق می‌شوند. اکثریت آن‌ها (۶۰ درصد) زنانند و بسیاری حتی قبل از آغاز رابطه رسمی، عاشق شده‌بودند.» همچنین این گروه در مقیاس‌های سازگاری، مسئولیت‌پذیری و رضایت شغلی بهترین عملکرد را داشت و کمتر از بقیه به رفتارهای پرریسک، مصرف کافئین یا مواد مخدر روی می‌آوردند.

رفتارهای عاشقان؛ عکس: کانوا

۴. عاشقان ملایم؛ عاطفه کم، تجربه زیاد

نزدیک به ۲۰ درصد در دسته «عاشقان ملایم» قرار گرفتند. این گروه در تمام ابعاد عشق پایین‌ترین نمرات را داشت: عشق ضعیف، وسواس کم، تضمین پایین و ارتباط جنسی نادر.

این افراد کم‌برون‌گرا و کم‌سازگار بودند. اکثرشان مردان و دگرجنس‌گرا بودند و اگرچه بارها عاشق شده‌بودند، اما روابطشان کوتاه‌ترین مدت را داشت.

آیا انسان‌ها در حال تکامل عاشقانه‌اند؟

این پژوهش نشان می‌دهد که عشق رمانتیک یک توانایی یکنواخت جهانی نیست، بلکه در افراد مختلف با شدت و کیفیت‌های کاملاً متفاوتی تجلی می‌یابد.

به نظر محققان، این تفاوت‌ها تنها به ویژگی‌های شخصیتی و سبک زندگی محدود نمی‌شوند، بلکه می‌تواند نشانه‌ای از تکامل پیوسته انسان در روش‌های بیان عشق باشد.

آقای بوده می‌گوید: «ما برای اولین بار موفق شدیم بزرگ‌ترین پایگاه داده جهان در حوزه توانایی عشق رمانتیک را گردآوری کنیم و این تحقیق می‌تواند پایه‌گذار مطالعات جدیدی در درک روابط انسانی، خانواده و فرهنگ باشد.»

نتایج این مطالعه در مجله علمی «شخصیت و تفاوت‌های فردی» منتشر شده است.