دم کردن چای می‌تواند فلزات سمی آب را کاهش دهد
پژوهشگران دانشگاه نورث‌وسترن ایالات متحده اظهار داشته‌اند که فرآیند دم کردن چای به‌طور طبیعی می‌تواند مقادیر فلزات سنگین مانند سرب و کادمیوم را در این نوشیدنی کاهش دهد. بر اساس نتایج این مطالعه، یون‌های این فلزات به سطح برگ‌های چای متصل شده و در کنار تفاله‌های چای از نوشیدنی جدا می‌گردند.
وینایاک دراوید، نویسنده ارشد این تحقیق، تأکید می‌کند: «ما پیشنهاد نمی‌کنیم که مردم از برگ چای به عنوان فیلتر آب استفاده کنند.»
🔗 بیشتر بخوانید: تمدید مجدد مهلت ثبت‌نام در پذیرش کاردانی و کارشناسی دانشگاه علمی کاربردی
او توضیح می‌دهد که هدف اصلی این پژوهش، سنجش میزان جذب فلزات سنگین توسط چای بوده و نتایج نشان می‌دهند که مصرف چای می‌تواند به طور ناخواسته از تماس با فلزات سمی موجود در آب بکاهد.
بنجامین شیندل، یکی دیگر از محققان، می‌افزاید: «برگ‌های چای ویژگی منحصر به فردی ندارند که آن‌ها را از سایر مواد جاذب فلزات متمایز سازد. اما نکته مهم این است که چای پرمصرف‌ترین نوشیدنی جهان محسوب می‌شود.»
🔗 بیشتر بخوانید: زیان سنگین نورثروپ گرومن در برنامه بمب‌افکن B-21 ریدر
وی ادامه می‌دهد: «مواد مختلفی می‌توانند اثر مشابهی داشته باشند، اما بهره‌گیری از آن‌ها عملی نیست. در حالی که مردم تنها با دم کردن چای و بدون تلاش اضافی می‌توانند تا حدی فلزات سنگین را از آب حذف کنند.»
ارزیابی انواع چای و کیسه‌های چای
برای بررسی این فرضیه، محققان آزمایش‌هایی روی گونه‌های متنوع چای شامل چای سیاه، سبز، اولانگ، سفید، بابونه و رویبوس انجام دادند. همچنین اختلافات ناشی از جنس کیسه‌های چای نیز مورد تحلیل قرار گرفت.
🔗 بیشتر بخوانید: بازدید عکس العمل مغزی نوزادان با دستگاه پوشیدنی تصویربرداری مغز_آینده
محققان در ابتدا محلول‌هایی با غلظت مشخصی از فلزات سنگین همچون سرب، کروم، مس، روی و کادمیوم تهیه و آن‌ها را تا نزدیک نقطه جوش erhitzاند. سپس برگ‌های چای را در این محلول‌ها قرار دادند و در بازه‌های زمانی متفاوت میزان فلزات باقی‌مانده در آب را اندازه‌گیری کردند.
کیسه‌های سلولزی عملکرد بهتری دارند
پس از اجرای آزمایش‌های متعدد، پژوهشگران دریافتند که جنس کیسه چای در جذب فلزات نقش بسزایی ایفا می‌کند. کیسه‌های پنبه‌ای و نایلونی تقریبا اثری در جذب فلزات نداشتند، در حالی که کیسه‌های سلولزی کارایی قابل توجهی نشان دادند.
شیندل توضیح می‌دهد که سلولز حاصل از چوب، سطح بیشتری برای جذب یون‌های فلزی فراهم می‌آورد. از سوی دیگر، کیسه‌های نایلونی نه تنها فلزات را جذب نمی‌کنند، بلکه می‌توانند ریزمیکروپلاستیک را نیز به آب منتقل کنند. وی افزود: «اکثریت چای‌های کیسه‌ای امروزه از مواد طبیعی مانند سلولز تولید می‌شوند که ممکن است ذرات ریز سلولزی را در آب رها کنند، اما این فیبر طبیعی است و بدن می‌تواند آن را دفع نماید.»
هرچه زمان دم کردن طولانی‌تر باشد، حذف فلزات بیشتر است
یکی از یافته‌های کلیدی این تحقیق، تأثیر مدت زمان دم کردن بر میزان جذب فلزات بود. برگ‌های چای سیاه معمولی، به ویژه در حالت خرد شده، فلزات بیشتری را جذب می‌کنند. همچنین با افزایش زمان دم کردن، توانایی چای در حذف فلزات سنگین تقویت می‌شود.
شیندل می‌گوید: «افراد که چای را تنها چند ثانیه دم می‌کنند، نباید انتظار حذف قابل توجهی از فلزات را داشته باشند. اما دم کردن چای برای مدت زمان طولانی‌تر می‌تواند بخش قابل توجهی از فلزات را جذب نماید.»
چای چه میزان از فلزات سنگین را حذف می‌کند؟
بر اساس نتایج این تحقیق، یک فنجان چای معمولی که با یک کیسه چای و یک فنجان آب تهیه شده و حدود ۳ تا ۵ دقیقه دم کشیده شود، می‌تواند حدود ۱۵ درصد سرب موجود در آب را کاهش دهد. اگر زمان دم کردن از ۵ دقیقه تجاوز کند، این میزان افزایش می‌یابد. در مناطق با کیفیت آب بالا، انتظار نمی‌رود غلظت فلزات سنگین بسیار بالا باشد، اما در شرایط بحران آب، چای نمی‌تواند به عنوان راه‌حل اصلی در نظر گرفته شود. با این حال، محققان معتقدند این یافته‌ها می‌تواند پایه‌ای برای مطالعات بهداشتی فراهم آورد.
شیندل بیان می‌کند: «اگر مردم روزانه یک فنجان چای اضافه بنوشند، در درازمدت ممکن است شاهد کاهش بیماری‌های مرتبط با تماس با فلزات سنگین باشیم. احتمالاً همین موضوع یکی از دلایل کمتر بودن نرخ بیماری‌های قلبی و سکته در کشورهایی با مصرف چای بالا نسبت به سایر کشورهاست.»