اسکرول‌کردن بی‌هدف ویدئوهای آنلاین حوصله‌تان را بیشتر سر می‌برد

اسکرول بیهدف در یوتیوب و تیکتاک باعث افزایش بیحوصلگی میشود

اسکرول بیهدف در یوتیوب و تیکتاک باعث افزایش بیحوصلگی میشود, تحقیقات جدید دانشگاه تورنتو اسکاربرو، منتشرشده در مجله روانشناسی تجربی عمومی، نتایجی خلاف انتظار را آشکار کرده است. برخلاف باور رایج که تماشای ویدئوهای کوتاه برای فرار از کسلی مفید است، این عادت به شدت سطح بیحوصلگی را افزایش میدهد.

مکانیزم تغییرات دیجیتالی و تاثیر بر مغز محققان با بررسی بیش از ۱۲۰۰ شرکتکننده، بیشتر آنها دانشجو، مشاهده کردند که زمانی ویدئو را رد میکنند که حس میکنند تغییر محتوا حالشان را بهتر خواهد کرد.

نتایج نشان داد شرکتکنندگان در میانگین ۸ بار ویدئو را رد کردند و در مقایسه با تماشای یک ویدئوی ۱۰ دقیقهای بدون وقفه، حس کسلی بیشتری را گزارش دادند و رضایت کمتری داشتند. آزمایشهای مقایسهای تماشای پیوسته در برابر پرش مداوم در بخش دیگری از تحقیق، دو حالت تست شد در حالت اول شرکتکنندگان یک مستند ۱۰ دقیقهای را به طور کامل دیدند.

این پدیده با مدل بازخوردی کسلی همسو است که پیشتر توسط کیتی تم و همکارانش در سال ۲۰۲۱ ارائه شده بود؛ بر اساس این نظریه، کسلی زمانی رخ میدهد که سطح درگیری فرد از حد مطلوب خود پایینتر بیاید. اختلاف با متنهای نوشتاری و تعمیمیابی به عمومیت محققان برای بررسی گستردگی این قانون، آزمایش را با مقالات علمی در مورد طبیعت و حیوانات و روی جامعه آماری بزرگسالان تکرار کردند.

ف ممکن است منحصر به بستر بصری و ویدئویی باشد.

رابطه دوطرفه بین استفاده از موبایل و افزایش خستگی مطالعات قبلی نیز بر وجود رابطه مستقیم بین اسکرول کردن در رسانههای اجتماعی (مانند پلتفرم اکس) و افزایش همزمان حس بیحوصلگی و خستگی تأکید کردهاند. به تلفنهای هوشمند پناه میبرند تا از کسلی راحت شوند، اما بلافاصله پس از استفاده، وخامت حال را تشدید شده گزارش میدهند.

مایکل اینزلیخت، استاد روانشناسی و از نویسندگان مقاله، ضعف درگیری و غرق شدن در موضوعات را عامل اصلی این بحران میداند و مثالی از زندگی روزمره میزند کودکی که همزمان بازی میکند و سریال میبیند، نمیتواند در هیچکدام غرق شود و از هر دو راضی نمیشود. راهکار پیشنهادی تحمل لحظهای کسلی به جای فرار اینزلیخت راهحلی بلندمدت پیشنهاد میدهد به جای فرار فوری از حس ناخوشایند بیحوصلگی، باید یاد بگیریم آن را تحمل کنیم.

او تشبیه میکند فردی که برای فرار از کسلی مدام محتوا را تغییر میدهد، شبیه حیوانی است که برای یافتن غذا از درخت به درخت میپرد، اما به اندازه کافی صبر نمیکند تا ببیند آیا درخت اول میوه میدهد یا خیر. این حیوان در نهایت میمیرد. غرق شدن در یک فعالیت واحد و تمرکز عمیق، تنها مسیری است که رضایت واقعی و کاهش بیحوصلگی را تضمین میکند.