قسمتهای مهم این بحث را در ادامه میخوانید

کارگران ۵۸۰ سال باید برای خرید یک واحد مسکن ۷۵ متری صبر کنند

قسمتهای مهم این بحث را در ادامه میخوانید

متاسفانه از یکسو با جهش شدید و غیرقابلقیمت مسکن مواجه هستیم و از نظر دیگر با سرکوب شدید تقاضا که همین مساله عامل افتخاد خرید مسکن بهخصوص از سوی اقشار میانی و پایین جامعه شده است.

مقدار حق مسکن کارگران و کارمندان که در فیشهای حقوقیشان نوشته شده است، این رقمی که در فیشهای حقوقی قید میشود یک شوخی غیرقابلقبول است؛ برای حق مسکن ۹۰۰ هزار تومانی کارگران باید بیشتر از ۵۸۰ سال صبر کنند تا بتوانند بهطور متوسط یک واحد ۷۵ متری با قیمت امروز تهیه کنند.

دوره خانهدار شدن مردم در سرزمین به بیش از ۱۰۰ سال رسیده و محال است که مصرفکننده واقعی بتواند بیش از ۱۰۰ سال در انتظار خانهدار شدن بماند؛ به هر حال متاسفانه اتفاقاتی که در دولت یازدهم و دوازدهم افتاد برای هر دولتی در جهان یک کارنامه سیاه در حوزه مسکن بهحساب میآید.

نیاز مسکن یک نیاز فوقالزامی است و حتی از قسمت درمان هم الزام بیشتری دارد؛ چرا که گاهی اوقات درمان را میتوان به تعویق انداخت، اما مسکن هیچگاه قابلیت بهتأیید انداختن ندارد و همه مردم ند به هر قیمتی سقفی بالای سرشان داشته باشند.

اکنون با بدترین وامهای جهان مواجه هستیم؛ در هیچ جای دنیا برای دریافت یک وام مردم ناچار نیستند ۲۵ درصد از یک وام ۴۸۰ میلیون تومانی را پیش از پرداخت دریافت کنند و عملا این مقدار را هم پرداخت نکنند و پس از آن سود و اقساط وامی که پرداخت نکردهاند را با نرخ ۲۳ درصد محاسبه کنند؛ اصلا چنین سایسی در دنیا وجود ندارد.

یک از دلایل مهاجرت جوانان از سرزمین، نداشتن مسکن است؛ برخی به غلط میخواهند القا کنند که تورم افزایش قیمت مسکن شده است؛ این درحالی است که در دوره هشتساله آقای روحانی مقدار تورم عمومی در محدوده ۳۱ درصد بود و میانگین تورم مسکن نزدیک به ۹۰.۶ درصد بود؛ پس به این دلیل قسمت بزرگی از تورم عمومی به قسمت مسکن برمیگردد که آن هم متاسفانه به دلیل رهاسازی و بیقانونی مفرط در این بوده است.