کرگدن پشمالوی ۳۲هزار ساله با پوست و پشم سالم در سیبری کشف شد

تیمی از محققان به رهبری گنادی بوسکوروف از مؤسسه زمینشناسی الماس و فلزات گرانبها در شعبه سیبری آکادمی علوم روسیه، باقیمانده این حیوان را تجزیه و تحلیل کردند.

این موجود باستانی که کرگدن آبیسکی نامگذاری شده، پنجرهای منحصر به فرد به دوران گذشته برای دانشمندان گشوده است. اگرچه بیش از ۳۲ هزار سال قدمت دارد، اما تعداد زیادی از بافتهای نرم، پوست و پشم آن در دمای زیر صفر دستنخورده باقی ماندهاند.

این نگهداری استثنایی به محققان اجازه داد تا آناتومی این کرگدن را با جزئیات بیسابقهای مطالعه کنند.

کرگدن پشمالوی جوان

کرگدنهای پشمالو حیواناتی بزرگ و پرپشم با دو شاخ بودند که در دوران پلیستوسن در اوراسیا زندگی میکردند و با نام علمی کوئلودونتا انتیکویتیس شناخته میشوند.

این موجودات در دوران یخبندان در کنار ماموتهای پشمالو زندگی میکردند و دومین جانوران بزرگ اکوسیستم خود محسوب میشدند.

در این مطالعه تازه، یکی از دلنشینترین اکتشافات، سن جوان این کرگدن بود. موهای کوتاه و رنگ روشن نشان میداد که در زمان مرگ تنها یک حیوان جوان ۴ تا ۴.۵ ساله بوده است.

محققان در مقاله خود نوشتند ما یک مومیای منجمد تازهیافته از یک کرگدن پشمالوی جوان (۴ تا ۴.۵ ساله) را توصیف میکنیم که قدمت آن بیش از ۳۲ هزار سال پیش است.

شگفتانگیزترین کشف، وجود کوهان یا قوز چربی در پشت این کرگدن بود که پیش از این در کرگدنهای پشمالو مشاهده نشده بود.

وجود رسوبات چربی مشابه در ماموتهای پشمالو نشان میدهد که این ویژگی احتمالا برای عایقکاری یا ذخیره انرژی بوده است.

بررسی پشم کرگدن آثاری از ککهای آبی یا سختپوستان کوچک انگلیسی را آشکار کرد که در این منطقه منقرض شدهاند.

محققان تأکید کردند باقیماندههای بسیاری از سختپوستان میکروسکوپی در پشم این کرگدن یافت شده، از جمله نمایندگانی از جنس موینا که اکنون در این منطقه وجود ندارند و منقرض شدهاند.

مثالهای کمیاب

کرگدنهای پشمالو پستانداران گیاهخوار بودند که تا زمان انقراضشان در حدود ۱۰ هزار سال پیش، میلیونها سال در بخشهای شمالی اوراسیا، بهویژه سیبری، ساکن بودند.

حضور این موجودات منظرهای رایج در مناطق شمالی اوراسیا بوده است. آنها در کنار ماموتها، گرگها و شیرهای غارزی در مناظر یخی پرسه میزدند. با وجود فراوانی آنها، تنها تعداد انگشتشماری از نمونههای بهخوبی نگهداریشده یافت شده است.

از اواخر قرن هجدهم تنها شش نمونه نگهداریشده در جمهوری ساخای روسیه کشف شده است. جدیدترین آنها در منطقه اویمیاکونسکی کشف شده که این امر نمونه تازهیافته را فوقالعاده نادر میسازد.

با افزایش دما، تعداد بیشتری از این موجودات باستانی با ذوب یخهای دائمی آشکار خواهد شد. متأسفانه زمان در مطالعه آنها حیاتی است، زیرا وقتی این نمونههای ظریف در معرض عناصر طبیعی قرار میگیرند، به شدت تخریب میشوند.

این مطالعه در مجله دکلدی ارث ساینسز گزارش شده است.