چرا با افزایش سن احساس میکنیم زمان سریعتر میگذرد؟
یکی از دلایل این حس این است که در بزرگسالی سبک زندگی، ظاهر و عادات ما سالها ثابت میماند، در حالی که در دوران کودکی و نوجوانی تحولات زیادی در عرض چند سال رخ میدهد.
۱- روتین بودن زندگی در بزرگسالی
کودکان و نوجوانان تغییرات جسمی، تحصیلی و اجتماعی چشمگیری تجربه میکنند قد میکشند، لباس نو میپوشند، مدرسه و دوستانشان عوض میشود و دروس جدید یاد میگیرند. اما در بزرگسالی بسیاری از این عوامل متغیر دیگر وجود ندارند و زندگی روتینتر میشود.
۲- تفاوت عملکرد مغز در نوجوانی و بزرگسالی
لورنس اشتاینبرگ، محقق برجسته در حوزه نوجوانی، این دوره را (۱۰ تا ۲۵ سالگی) زمان یادگیری گسترده برای مغز مینامد. در این دوران هزاران نورون فعال شده و اتصالات عصبی جدید شکل میگیرند. نوجوانان به دلیل حساسیت بالا و انعطافپذیری مغزی، محیط را بهشدت درک کرده و مهارتهای زندگی را فرا میگیرند.
با فعال شدن هورمونهای جنسی، فرآیند میلینسازی (افزودن غلاف چربی بر نورونها) سرعت انتقال پیامهای عصبی را تا ۱۰۰ برابر افزایش میدهد. مغز همه تجربیات را در حافظه ثبت میکند؛ بنابراین رویدادهای استرسزا در نوجوانی تأثیر عمیقتری بر فرد دارد نسبت به دوران کودکی.
این باعث میشود نوجوانان حس کنند روزها پر از اتفاقات است، چون مغزهم دائما اطلاعات جدید پردازش میکند. اما پس از نوجوانی، مغز دیگر برای یادگیری گسترده تنظیم نشده و سالها شبیه به هم میشوند.
چگونه میتوان حس سرعت زمان را تغییر داد؟
اول روتینها را بشکنید. مسیر جدیدی به کار بروید، غذاهای متفاوت امتحان کنید، کتابهای ژانرهای ناشناخته بخوانید و با غریبان گفتگو کنید. این کار مغز را وادار میکند مانند دوران نوجوانی، تجربیات جدید ثبت کند.
دوم به جزئیات کوچک دقت کنید. در لحظه حال بمانید، بر اطرافیان، طبیعت و حسهای بدنی تمرکز کنید. هر لحظه را بهعنوان فرصتی برای خاطرهسازی بدانید. این تکنیک حس طولانیتر شدن زمان حال را تقویت میکند.
سوم از ثبات و ارامش بزرگسالی قدر بدانید. ارامش استرس را کاهش میدهد و کنترل بهتری بر بدن، احساسات و ذهن میدهد. پژوهشی با ۴۶۱ هزار شرکتکننده نشان داد رضایت از زندگی از نوجوانی تا ۷۰ سالگی افزایش مییابد؛ نوجوانان زندگی را خاطرهانگیزتر و بزرگسالان رضایتبخشتر میدانند.
بهتر است به جای غمگین شدن از سرعت زمان، لحظات کوچک را قدر بدانیم و از ارامش بزرگسالی لذت ببریم.








