سم حلزون دریایی می‌تواند انقلاب در درمان دیابت ایجاد کند
دانشمندان دانشگاه یوتا با همکاری همکاران بین‌المللی در مجله نیچر کامیونیکیشنز مقاله‌ای منتشر کرده‌اند که در آن عنصری در زهر حلزون مخروطی جغرافیایی شناسایی شده است که به‌طوری دقیق مشابه هورمون سوماتواستاتین انسان عملکرد دارد.
این ماده که کنسوماتین نامیده شده است نه تنها هورمون انسانی را تقلید می‌کند بلکه از نظر ثبات و دقت در هدف‌گیری از آن پیشی گرفته و به گزینه‌ای بسیار مناسب برای توسعه دارو‌های جدید تبدیل شده است.
سوماتواستاتین در بدن انسان نقش تنظیم‌کننده مهمی ایفا می‌کند و اطمینان می‌دهد که سطح قند خون، هورمون‌ها و سایر مولکول‌های حیاتی خارج از کنترل قرار نمی‌گیرند.
برخلاف هورمون انسانی که با چندین پروتئین تعامل دارد، کنسوماتین تنها یک پروتئین خاص را با دقت بالا هدف قرار می‌دهد که می‌تواند منجر به کاهش عوارض جانبی در درمان‌های آتی شود.
دکتر هلنا صفوی، دانشیار بیوشیمی دانشگاه یوتا و نویسنده ارشد مطالعه، توضیح می‌دهد که جانوران سمی مانند حلزون مخروطی می‌لیون‌ها سال فرصت داشته‌اند تا سموم خود را برای هدف‌گیری دقیق از مولکول‌های خاص در طعمه‌های خود بهینه کنند. این دقت تکاملی عامل اصلی است که این سموم را برای کشف دارو‌های جدید ارزشمند می‌سازد.
کنسوماتین در طبیعت در کنار سم دیگری که شبیه به انسولین عمل می‌کند، قند خون طعمه را به شدت کاهش داده و ماهی‌ها را در حالت فلج می‌اندازد تا حلزون بتواند آن‌ها را شکار کند. محققان با بررسی این دو سم امیدوارند مسیر‌های جدیدی برای کنترل قند خون در انسان بیابند که می‌تواند به درمان‌های بهتر دیابت منجر شود.
علاوه بر این، محققان احتمال می‌دهند که سم حلزون مخروطی حاوی سموم ناشناخته دیگری نیز باشد که قند خون را تنظیم می‌کنند و می‌توانند راه را برای نسل جدیدی از دارو‌های دیابت باز کنند.