در حالی که طبق معمولً اشکار شده است که پیری تقویمی تبدیل از دست دادن توده عضلانی و افزایش چربی شکمی نهان می‌شود، این مطالعه مشخص می کند که این معیارهای سلامت با پیری مغز مرتبط می باشند. این نوشته مشخص می کند که توده عضلانی و چربی اندازه‌گیری شده در بدن، بازتاب‌دهنده‌های کلیدی سلامت مغز می باشند که با پیری مغز ردیابی خواهد شد.

تیم تحقیق تصاویر MRI کل بدن تقریباً ۱۲۰۰ بزرگسال سالم را تجزیه و تحلیل کرد تا «نمایه بدنی» ایده‌آل برای پیری سالم مغز را اشکار کند.

راجی در یک بیانیه خبری او گفت که زمان‌ها است «فرضیه‌های گسترده‌ای در رابطه ربط بین نشانگرهای زیستی ترکیب بدن و سلامت مغز» وجود دارد.

در این مطالعه تازه، تیم او اسکن‌های MRI کل بدن از ۱۱۶۴ مرد و زن سالم با میانگین سنی نزدیک به ۵۵ سال را جمع‌آوری کردند. آن‌ها داده‌های MRI را با فناوری فرد دیگر ترکیب کردند که به بافت‌ها اجازه می‌دهد در نواحی رسوب چربی، روشن و در نواحی غنی از مایع، تیره به نظر برسند.

سپس از الگوریتم‌های هوش مصنوعی برای تعیین مقدار عضله و چربی هر فرد (هم چربی زیر پوست و هم چربی جمع شده در اطراف اندام‌ها) و این چنین «سن مغزی» تخمینی آنها منفعت گیری شد.

در نتیجه، یک پروفایل بدنی ایده‌آل به دست آمد.

راجی او گفت: «شرکت‌کنندگانی که عضله بیشتری داشتند، مغزهای جوان‌تری داشتند، در حالی که افرادی که چربی شکمی نهان‌تری نسبت به عضله خود داشتند، مغزهای پیرتری داشتند. چربی زیر پوست ربطی به پیری مغز نداشت. به طور خلاصه، عضله زیاد تر و نسبت چربی احشایی [شکمی] کمتر به عضله با مغز جوان‌تر مرتبط می بود.»

او گفت: «این شرایط می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای سلامت مغز داشته باشد.»

راجی او گفت: «سلامت بهتر مغز، به نوبه خود، خطر ابتلا به بیماری‌های مغزی در آینده همانند آلزایمر را افت می‌دهد.»

او او گفت: «افت چربی- به اختصاصی چربی احشایی- ضمن نگه داری حجم عضلات، بهترین منفعت را برای پیری مغز و سلامت مغز خواهد داشت.»

یقیناً، ظهور داروهای افت وزن GLP-۱ به این معنی است که تعداد بسیاری از افراد برای پشتیبانی به افت چربی اضافی به این داروها روی خواهند آورد.

با این حال، به حرف های نویسندگان این مطالعه، GLP-۱ ها این چنین می‌توانند حجم عضلات را افت دهند.