در دوران جنگ، فشارهای روانی بر جمعیت‌های دچار زیاد شدید است و این فشارها تنها به رزمندگان محدود نمی‌شود بلکه خانواده‌ها، کودکان، امدادگران و حتی جوامع دور از خط نبرد را نیز تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. به همین علت، عمل های حمایتی روانی یکی از با اهمیت ترین قسمت‌های مدیریت بحران در شرایط جنگی محسوب می‌شود. این عمل های با مقصد نگه داری اعتدال روانی، افت آثار مخرب استرس، پیشگیری از اختلالات جدی و پشتیبانی به بازسازی قوت سازگاری افراد انجام می‌گیرد.

عمل های مهم به شکل‌های زیر صورت می‌گیرد:

۱. تشکیل حس امنیت

اولین نیاز روانی در شرایط جنگ، حس امنیت نسبی است. تشکیل پناهگاه‌ امن، خبر‌رسانی شفاف، مدیریت شایعه ها و فراهم نیازهای اولیه به افراد پشتیبانی می‌کند تا اضطراب حاد کمتری توانایی کنند.

۲. حمایتروان‌شناختی اولیه (PFA)

این مداخله شامل گوش‌دادن فعال، آرام‌سازی، فراهم‌کردن اطلاعات درست، شناسایی نیازهای سریع و اتصال افراد به منبع های حمایتی است. مقصد آن درمان نیست بلکه پشتیبانی به فرد برای بازیابی توانایی فکر کردن و تصمیم‌گیری در بحران است.

۳. پشتیبانی‌های اجتماعی 

ربط با خانواده، دوستان و گروه‌های اجتماعی نقش مهمی در افت تنهایی و اضطراب دارد. تشکیل فضاهای امن برای تجمع محدود، گروه‌های او گفت وگو و شبکه‌های حمایتی محلی از راه حلهای مؤثر به شمار می‌روال.

۴. خدمات روان‌درمانی تخصصی

افرادی که عکس العمل‌های شدیدتری همانند حملات پانیک، اختلال استرس حاد، سوگ پیچیده یا علائم اختلال استرس بعد از سانحه دارند، نیازمند وجود روان‌شناسان و روان‌درمانگران آموزش‌دیده می باشند. این خدمات طبق معمولً در مراکز درمانی موقت یا بیمارستان‌های صحرایی اراعه می‌شود.

۵. آموزش توانایی‌های مقابله‌ای

آموزش‌هایی همانند مدیریت استرس، تمرین‌های تنفسی، راه حلهای آرام‌سازی، توانایی‌های حل قضیه و تنظیم شوق به افراد پشتیبانی می‌کند تا با شرایط سخت بهتر کنار همراه شوند.

۶. دقت اختصاصی به کودکان 

کودکان حساس‌ترین گروه در جنگ می باشند. برای آن‌ها برنامه‌های اختصاصی‌ای همانند بازی‌درمانی، نقاشی، قصه‌گویی و کلاس‌های تثبیت حس امنیت برگزار می‌شود. مقصد این فعالیت‌ها پشتیبانی به پردازش توانایی‌های سخت و افت نشانه‌های اضطرابی است.

۷. حمایتاز امدادگران و نیروهای عملیاتی

کارکنان درمانی، امدادگران و نیروهای مسئول نیز تحت سختی شدید قرار دارند و در معرض فرسودگی حرفه‌ای و صدمه‌های روانی می باشند. برای آن‌ها جلسات تخلیه اضطراب، استراحت‌های برنامه‌ریزی‌شده و حمایتتخصصی الزامی است.

۸. برنامه‌های طویل مدت بازتوانی روانی 

آثار روانی جنگ امکان پذیر سال‌ها باقی بماند به این علت برنامه‌ریزی برای بازتوانی طویل مدت، درمان اختلالات پایدار، حمایتاز خانواده‌ها و برگشت تدریجی افراد به زندگی عادی اهمیت دارد.

این مجموعه عمل های پشتیبانی می‌کند تا جامعه در برابر فشارهای شدید جنگ مقاوم‌تر شود، ظرفیت روانی افراد نگه داری شودد و از گسترش صدمه‌های طویل مدت جلوگیری شود.