این مطالعه مهم که به سرپرستی دکتر جیمز دوری، زیست‌شناس تکاملی دانشگاه ولونگونگ (UOW) انجام شده، جامع‌ترین شمارش تا به امروز را اراعه می‌کند که بر پایه قاره و سرزمین تفکیک شده و محاسبه می‌کند که دست‌کم بین ۳۷۰۰ تا ۵۲۰۰ گونه زنبور زیاد تر از آنچه تا بحال شناسایی شده، در جهان زنبور وجود دارد.

به نقل از فیز، این پژوهش که در مقاله‌ای تازه روز سه‌شنبه ۲۴ فوریه انتشار شد، برآورد جهانی را به بین ۲۴ هزار و ۷۰۵ تا ۲۶ هزار و ۱۶۴ گونه زنبور افزایش می‌دهد و تصویری غنی‌تر و پیچیده‌تر از زنبورهای جهان نسبت به قبل اراعه می‌کند. یافته‌ها مشخص می کند چه تعداد از گونه‌های زنبور تا این مدت طبقه‌بندی نشده یا نادیده گرفته شده‌اند و این که حتی گرده‌افشان‌های محبوب ما نیز به ‌طور کامل شناخته نشده‌اند. این چنین پافشاری می‌کند که پر کردن این شکاف‌های دانش برای حفاظت از طبیعت و امنیت غذایی حیاتی است.

دکتر دوری می‌گوید: دانستن این که چه تعداد گونه در یک منطقه یا در یک گروه همانند زنبورها وجود دارد، واقعاً اهمیت دارد. این نوشته تعیین می‌کند چطور به حفاظت، مدیریت زمین و حتی سوال‌های کلان علمی درمورد تکامل و اکوسیستم‌ها نگاه کنیم. زنبورها مثالای عالی می باشند. آن‌ها گونه‌های کلیدی‌اند؛ تنوعشان پایه‌گذار محیط‌های سالم و کشاورزی تاب‌آور است. اگر ندانیم چه تعداد گونه زنبور وجود دارد، قسمت مهمی از پازل حفاظت از طبیعت و کشاورزی را از دست می‌دهیم.

پژوهشگران با منفعت گیری از پایگاه‌های داده جهانی، داده‌های رده‌بندی، فهرست‌های کشوری و اسبق علمی، در کنار برآوردهای آماری غنای طوری، تعداد گونه‌های زنبور را در سطح جهانی، قاره‌ای و کشوری برای ۱۸۶ سرزمین محاسبه کردند. داده‌ها نتایج غافلگیرکننده‌ای داشت. برای مثال، اروپا گونه‌های کشف‌نشده نسبتا مقداری دارد، به ‌اختصاصی در کشورهایی همانند سوئد و سوئیس که تنوع طوری آن‌ها ثابت مانده است. اما در ترکیه برآورد می‌شود ۸۴۳ گونه تا این مدت کشف و نام‌گذاری نشده‌اند؛ رقمی که از کل اروپا زیاد تر است.

کشورهای جزیره‌ای که به میزبانی تعداد بسیاری گونه بومی شناخته خواهد شد و در عین حال به‌طور نامتناسبی از تغییرات اقلیمی صدمه می‌بینند، تنوع غنی‌تری از گونه‌های زنبور نسبت به کشورهای قاره‌ای دارند؛ موضوعی که اهمیت حفاظت از آن‌ها را مشخص می کند.

از سال ۱۹۶۰ تا بحال، دانشمندان هر سال به‌طور میانگین نزدیک به ۱۱۷ گونه تازه زنبور را کشف و نام‌گذاری کرده‌اند. این روال نسبتا ثابت مشخص می کند که کندی کشف به این علت نیست که گونه جدیدی باقی نمانده، بلکه به این علت است که متخصصان کافی برای توصیف همه آن‌ها وجود ندارد. دکتر دوری این حالت را «گلوگاه رده‌بندی» می‌نامد. اگر کشفیات با همین شدت ادامه یابد، دست‌کم ۳۰ تا ۴۵ سال دیگر طول خواهد کشید تا این شکاف به ‌طور کامل بسته شود.

او گفت: حفاظت از زنبورهای وحشی، پژوهش و رده‌بندی در سراسر جهان با چالش‌هایی مواجه است؛ از جمله افتداده در برخی مناطق، انقراض‌ها، شکار غیرقانونی، برسی‌های حفاظتی محدود، مانع ها سیاسی و فرهنگی و محدودیت‌های ملی در اشتراک‌گذاری و همکاری. این چالش‌ها به‌اختصاصی در آفریقا، آسیا و تعداد بسیاری از کشورهای آمریکای مرکزی و جنوبی مشهود است؛ جایی که تنوع بالای گونه‌ها با افتظرفیت و بودجه پژوهشی تلاقی می‌کند. با این حال، حتی در کشورهای نسبتاً ثروتمندی همانند استرالیا نیز مشکلاتی در نحوه توصیف گونه‌ها وجود دارد؛ به‌اختصاصی این که از داده‌های ژنتیکی به قدر کافی منفعت گیری نکرده‌ایم و به گمان زیادً به همین علت تعداد گونه‌ها را کمتر از حقیقت برآورد کرده‌ایم.