در این شرایط بر تشکیل فضای امن در خانواده و پرهیز از دامن‌زدن به اضطراب به خانواده‌ها پیشنهاد هایی شده است:

راهنمای قدم‌به‌قدم برای همراهی با کودکان

 پیشنهاد می‌شود والدین و مراقبان ابتدا احساسات کودک را شناسایی و از او درمورد هراس، نگرانی یا سردرگمی‌اش سوال کنند. به خانواده‌ها نظر شده با بازگویی ساده احساسات “می‌فهمم ترسیدی چون صدا بلند می بود” به کودک پشتیبانی کنند توانایی خود را بهتر فهمیدن کند.

مطمعن‌بخشی مستقیم “من کنارتم”، “الان در امنیت هستیم” و منفعت گیری از جملات مختصر و قابل‌فهمیدن، نقش مهمی در افت اضطراب دارد. این چنین نگه داری روال‌های روزمره همانند ساعت خواب، غذا و بازی، عاملی کلیدی برای برگشت دادن حس ارامش معارفه شده است.

در صورت ابراز تخلیه اضطراری یا تحول محل اسکان پیشنهاد شده کودکان با افراد از پیش تعیین‌شده منتقل شوند و مدارک الزامی همراه آنان باشد تا از سردرگمی و اضطراب مضاعف جلوگیری شود.

توانایی‌های اولیه بقا را به کودکان مشابه با سنشان آموزش دهید.

از سلامت روان خود و کودکان محافظت کنید. برای افت اضطراب تمرینات تنفسی یا ذهن آگاهی را انجام دهید.

برای نگه داری حس عادی بودن، روال‌هایی تشکیل کنید.

تاب آوری ذهنی به اندازه آمادگی جسمانی الزامی است.

دقت اختصاصی به سالمندان

بر پایه گزارش روابط عمومی و امور بین‌الملل سازمان بهزیستی سرزمین، سالمندان در بحران امکان پذیر حس ناتوانی یا بی‌منفعت بودن داشته باشند. خانواده‌ها با لحن محترمانه و گرم او مباحثه را اغاز کنند و اجازه دهند سالمند احساساتش را گفتن کند حتی اگر تکراری باشد و با یادآوری توانایی‌ها و نقش‌های مورد قیمت قبل، حس معنی و کارآمدی را در او تحکیم کنند.