پشه‌ها از با اهمیت ترین دشمنان انسان می باشند. آن‌ها بیشتر از یک میلیون سال است که ما و اجدادمان را نیش می‌زنند و در این بین بیماری‌های خطرناکی همانند دِنگی، زیکا، تب زرد و مالاریا را منتقل می‌کنند. دانشمندان زمان‌ها است می‌دانند که پشه‌ها برای یافتن میزبان از ترکیبی از نشانه‌ها همانند دی‌اکسید کربن، گرما و بو منفعت گیری می‌کنند. با این حال، بوی بدن انسان زیاد پیچیده است و شامل بیشتر از ۱۰۰۰ ترکیب آلی فرّار و میکروبیوم پوست می‌شود که تعیین دقیق این که کدام بوها پشه‌ها را جذب می‌کنند، دشوار می‌سازد.

به نقل از رفرکتور، در حالی که مطالعات قبلی نشان داده‌اند که مقدار جذابیت افراد برای حشرات گزنده متفاوت است، تا بحال هیچ مطالعه‌ای مقدار جذب گونه‌های گوناگون پشه به افراد گوناگون را به‌طور همزمان قیاس نکرده می بود.

برای بازدید این که چندین گونه پشه چطور به افراد یکسان عکس العمل نشان خواهند داد، متیو دِجنارو و همکارانش مقدار جذب سه گونه پشه آئدس آئجیپتی (Aedes aegypti)، آئدس آلبوپیکتوس (Aedes albopictus) و کولکس کوئینکوئفاسیاتوس (Culex quinquefasciatus) را نسبت به ۱۱۹ شرکت‌کننده انسانی بازدید کردند. دو گونه اول از ناقلان مهم دنگی، زیکا و چیکونگونیا می باشند، در حالی که گونه سوم ویروس نیل غربی را منتقل می‌کند.

گروه تحقیقاتی از دستگاهی به نام «یونی‌پورت اولفکتومتر» منفعت گیری کرد تا تعداد پشه‌هایی را که به یک منبع بوی خاص جذب خواهد شد، اندازه‌گیری کند. شرکت‌کنندگان بازوی خود را در این دستگاه قرار می‌دادند تا پشه‌ها در معرض بوی بدن آن‌ها قرار بگیرند.

در بین این سه گونه، آئدس آئجیپتی بیشترین جذب شدن به انسان را نشان داد؛ به ‌طور میانگین ۸۹ درصد از پشه‌های رها شده به بوی انسان جذب شدند. این تنها طوری می بود که ترجیح معناداری به مردان نسبت به زنان نشان داد.

این مطالعه نشان داد که گونه‌های گوناگون پشه به بوهای متغیری از انسان علاقه دارند. وجود ترکیباتی همانند «کتون‌ها» با جذب زیاد تر پشه آئدس آلبوپیکتوس مرتبط می بود، در حالی که نبوده است این ترکیبات با جذب زیاد تر آئدس آئجیپتی و کولکس کوئینکوئفاسیاتوس ربط داشت.

پژوهشگران در مقاله خود نوشتند: هر گونه پشه جواب‌های متغیری به افراد گوناگون نشان داد که نشان‌دهنده وجود نشانه‌های هم مشترک و هم منحصر به‌ فرد برای مقصد‌گیری میزبان‌ها است.

گروه تحقیقاتی این چنین دریافت که گونه‌های گوناگون پشه طبق معمول به یک دسته از افراد جذب نمی‌شوند. افرادی که برای پشه‌های کولکس کوئینکوئفاسیاتوس زیاد دلنشین بودند، زیاد تر کاملا با افرادی که گونه‌های آئدس را جذب می‌کردند، متفاوت بودند.

برای برسی اهمیت این پژوهش، با جرونیمو آلِنکار، متخصص پشه و پژوهشگر سلامت عمومی در بنیاد اُسوالدو کروز که در این مطالعه شراکت نداشت، تماس گرفته شد.

او می‌گوید: کشف این که گونه‌های گوناگون پشه افراد متغیری را بر پایه ویژگی‌های شیمیایی منحصر به‌ فردشان ترجیح خواهند داد، پیشرفت بزرگی در حوزه زیست‌شناسی ناقلان بیماری محسوب می‌شود.

آلنکار گفت که آئدس آئجیپتی به‌ شدت با محیط‌های شهری سازگار شده، در حالی که آئدس آلبوپیکتوس در اصل طوری مربوط به حاشیه جنگل‌ها است. او درمورد این که چرا این دو گونه نزدیک به هم از نشانه‌های متغیری برای جذب منفعت گیری می‌کنند، او گفت: اگر یک تبار اغاز به منفعت‌برداری از قسمت متغیری از جمعیت انسانی یا زمان متغیری از روز کند، هر دو می‌توانند بدون حذف یکدیگر همزیستی داشته باشند.

او در آخر او گفت: این یک تحول پارادایم از چه چیزی پشه‌ها را جذب می‌کند به چه فردی کدام پشه را جذب می‌کند، است.

با این حال، چندین پژوهشگر دیگر در عرصه زیست‌شناسی ناقلان، در تفسیر نتایج این مطالعه محتاط‌تر و حتی شکاک بودند. آن‌ها اشاره کردند که اثرات گزارش‌شده همانند ترجیح جنسیتی در آئدس آئجیپتی نسبتا کوچک است و امکان پذیر در شرایط واقعی، با وجود عوامل مزاحم محیطی، به ‌سختی قابل مشاهده باشد.

برخی دیگر نیز پافشاری کردند که ترجیحات پشه‌ها امکان پذیر در مناطق جغرافیایی گوناگون متفاوت باشد؛ چون جمعیت‌های محلی پشه و عرصه ژنتیکی انسان‌ها می‌توانند بر نتایج تأثیر بگذارند.

علاوه بر این، پژوهشگران بر تفاوت بین آزمایش‌های کنترل‌شده آزمایشگاهی و شرایط طبیعی پافشاری کردند. دستگاه‌هایی همانند اولفکتومتر زیاد تر عواملی همانند دی‌اکسید کربن، گرما، رطوبت و حتی نشانه‌های بصری همانند رنگ را در نظر نمی‌گیرند.

این محدودیت‌ها یافته‌های مطالعه را بی‌اعتبار نمی‌کنند، اما نشان‌دهنده ملاحظات مهم راه حلشناختی و مفهومی می باشند که باید زمان تفسیر گسترده‌تر نتایج در نظر گرفته شوند.