زهرا احمدی‌زاده بازیکن تهرانی تیم ملی فوتبال دختران را می‌بینید؛ حتما از حاشیه‌های سفر تیم ملی به مسابقات استرالیا آگاه هستید. زیاد‌ها در این میانه دعوا جنایتکارانه صهیونیست‌ها و آمریکایی‌های تروریست چه در داخل و چه خارج به این بازیکنان جوان سختی آوردند تا به سرزمین خود خیانت کنند و همان جا بمانند و بد ایران را بگویند. اما تیرشان به سنگ خورد.

خانم زهرا سپس از آخر هیاهوی پناهندگی برخی بازیکنان در استرالیا؛ اکنون به این ماجرا عکس العمل نشان داده و در صفحه شخصی خود نوشته: «می‌انها گفتند بمان، اینجا اسایش هست. آسمانش امن است و اینده خودش روشن‌تر…

 اما آدم چطور می‌تواند خوشبخت باشد هنگامی وطنش هر لحظه زیر صدای موشک و انفجار نفس می‌کشد؟ چطور می‌شود ماند هنگامی آن طرف دنیا مادری با دل دلواپس هر شب چشم انتظار یک خبر است؟ برخی چیزها در هیچ جای دنیا قابل خرید وفروش نیستند. نه خاک وطن، نه دل مادر… 

ایران من احتمالا این روزها خسته باشد اما تا این مدت برای من همان جایی است که بوی خانه می‌دهد. احتمالا ایران امروز روزهای سختی را می‌گذراند، احتمالا زخمی باشد اما ریشه‌های من در همین خاک است‌ و من هیچ خوشبختی در هیچ جای دنیا را با وطنم، خانواده‌ام و مردمم عوض نمی‌کنم.