شواهد زیاد حاضر نشان خواهند داد تکنیک‌های تنفس آگاهانه و کنترل‌شده که زیاد تر بر آهسته‌ کردن ریتم تنفس تمرکز دارند، می‌توانند عصب واگ را تحریک کنند. «راب ریا»، متخصص تنفس‌درمانی می‌گوید: تنفس‌درمانی روشی مبتنی بر علم برای منفعت گیری از تنفس به منظور تنظیم سیستم عصبی و بهبود سلامت جسمی و روانی است. پژوهش‌ها مشخص می کند تنفس آهسته از راه بینی، اکسیژن‌رسانی را افزایش می‌دهد، عکس العمل استرسی را آرام می‌کند و تمرکز، تاب‌آوری اضطراب و کیفیت خواب را بهبود می‌بخشد.

به گزارش ایندیپندنت، شواهد بسیاری وجود دارد که مشخص می کند گنجاندن تکنیک‌های تنفسی در برنامه روزانه می‌تواند به‌شدت سطح کورتیزول را افت دهد. ریا در ادامه، سه تمرین ساده را که به‌راحتی می‌توان در روال روزانه گنجاند، معارفه می‌کند.

۱ــ تنفس هم‌نوا برای عکس العمل سریع

این روش به طور پنج ثانیه دم، پنج ثانیه بازدم به زمان پنج دقیقه در روز است. این تکنیک ریتم قلب و مغز را همگام می‌کند و از طریق تحکیم سیستم اعصاب پاراسمپاتیک، سطح کورتیزول را ۲۰ تا ۳۰ درصد افت می‌دهد.

۲ــ روش ۴‌ــ۷‌ــ۸ پیش از خواب

این روش به طور چهار ثانیه دم، هفت ثانیه نگه‌ داشتن نفس، هشت ثانیه بازدم است که چهار بار تکرار شود و در کمتر از دو دقیقه «تون واگ» (Vagal Tone/ مقدار فعالیت و کارآیی عصب واگ در تنظیم سیستم عصبی خودکار) را افزایش و استرس حاد را افت می‌دهد.

۳ــ نگه‌ داشتن تنفس دیافراگمی برای افت کورتیزول

چهار ثانیه دم عمیق از عمق شکم، چهار ثانیه نگه‌ داشتن نفس، سپس شش تا هشت ثانیه بازدم آهسته. این چرخه را پنج تا هشت بار تکرار کنید. این تمرین جذب اکسیژن را به حداکثر می‌رساند، سطح استرس را افت می‌دهد و ضربان قلب را پایین می‌آورد.